தEN
குறள் படி
குறள் 519 · தெரிந்து வினையாடல் · Selection and Employment

Kural 519 · வினைக்கண் வினையுடையான் கேண்மைவே றாக

வினைக்கண் வினையுடையான் கேண்மைவே றாகநினைப்பானை நீங்கும் திரு.

Vinaikkan Vinaiyutaiyaan Kenmaive Raaka / Ninaippaanai Neengum Thiru

Behold the man who resenteth the friendly advances of the servant who is skilful at his work: Fortune will depart from him.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

பணியில் வல்ல ஒருவன் நட்புடன் நெருங்குவதைத் தவறாக எண்ணி விலக்குபவனிடமிருந்து செல்வம் நீங்கிவிடும்.

Meaning

Fortune leaves the one who regards the friendship of a capable worker in his work with suspicion or resentment.

சொற்பொருள் Word by word

வினைக்கண்
in the work
வினையுடையான்
the capable worker
கேண்மை
friendship, closeness
வேறாக நினைப்பானை
one who regards as otherwise, resents
நீங்கும்
will leave
திரு
wealth, Lakshmi

விளக்கம்

இக்குறளில் 'வினையுடையான்' என்பது பணியில் வல்லவன். அவன் தலைவனிடம் நட்போடும் நெருக்கத்தோடும் பழகும்போது, தலைவன் அதைத் தவறாக நினைத்து 'இவன் ஏன் இவ்வளவு நெருங்குகிறான்? என் இடத்துக்கு ஆசைப்படுகிறானா?' என்று ஐயம் கொண்டு விலக்கிவிட்டால், அவனிடமிருந்து செல்வம் நீங்கிவிடும் என்கிறார் வள்ளுவர்.

இங்கே 'வேறாக நினைப்பானை' என்ற தொடர் முக்கியம். நண்பனை வேறு விதமாக எண்ணுதல் என்பது பொறாமையையும் ஐயத்தையும் காட்டுகிறது. திறமையானவன் வளர்கிறான் என்பதைக் கண்டு தலைவன் தன் இடம் குலையுமோ என்று அஞ்சுகிறான். அது ஒரு பாதுகாப்பின்மையின் அடையாளம்.

இத்தகைய தலைவன் வல்லவனை அருகில் வைத்துக்கொள்ளாமல் விலக்குவான். விலகியவன் பகைவரிடம் சேரலாம்; அல்லது வெறுப்பால் பணியில் ஊக்கம் இழக்கலாம். அதனால் தலைவனின் ஆட்சியில் திறமையற்றவர்களே மிஞ்சுவர். செல்வமும் வளர்ச்சியும் அவனிடமிருந்து விலகும்.

'திரு' என்பது செல்வத்தின் தேவதை. திறமையுள்ளவர்களை மதிக்காத இடத்தில் திரு தங்காது என்பது நம் மரபின் நம்பிக்கை. ஆகவே தலைவன் தன்னம்பிக்கையோடு திறமையானவர்களை அருகில் வைத்து, அவர்களின் நட்பை ஏற்க வேண்டும்.

இது தலைமைத் திறனின் அடிப்படை: தன்னைவிடத் திறமையானவர்களையும் அச்சமின்றி அணைத்துக்கொள்ளுதல். அதுவே அமைப்பை வளர்க்கிறது.

இன்றைய நிறுவனங்களில் பல தலைவர்கள் சிறந்த ஊழியர்களைப் போட்டியாளராகக் கருதி ஒதுக்குவதைக் காணலாம். வள்ளுவர் அதன் விளைவை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எச்சரித்தார்.

தலைவன் தன் இடத்தின் பாதுகாப்புக்கு அஞ்சுவதை விட, தன் அமைப்பின் வளர்ச்சிக்கு முயல வேண்டும். வல்லவர்களை அருகில் வைத்திருப்பது அவனுக்குப் பெருமையே தவிர அச்சுறுத்தல் அல்ல. அத்தகைய தலைவனுக்கே செல்வம் தங்குகிறது.

நல்ல நண்பனின் அன்பை ஏற்பது தலைவனின் பெருந்தன்மை; அதை ஐயுறுவது அவனது சிறுமை. அந்தப் பெருந்தன்மையே திருமகளை நிலைக்க வைக்கும்.

ஆகவே அதிகாரம் மிக்கவன் தன் அருகில் இருப்பவர்களின் நோக்கத்தை ஆராய்ந்து, அவர்கள் நல்லவர் என்று கண்டால் முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்.

Explanation

In this verse 'vinaiyudaiyaan' is one skilled at his work. When he behaves with friendliness and closeness to the leader, and the leader misreads it and, thinking 'Why does he come so close? Does he covet my place?', turns suspicious and pushes him away, fortune leaves the leader, says Valluvar.

The phrase 'veraaga ninaippaanai' is important. To think otherwise of a friend shows envy and suspicion. Seeing a capable man grow, the leader fears for his own position. That is a sign of insecurity.

Such a leader will not keep the capable near, but drive them off. The one who leaves may join the enemy, or may lose spirit in his work out of resentment. Then only the incapable remain in the leader's rule. Wealth and growth depart from him.

'Thiru' is the goddess of wealth. It is our tradition's belief that Thiru does not stay where the capable are not honoured. So a leader should, with self-confidence, keep the capable near and accept their friendship.

This is the basis of leadership: to embrace without fear even those more capable than oneself. That is what grows an institution.

In today's organisations we see many leaders sidelining their best staff as rivals. Valluvar warned of its result two thousand years ago.

கதை

சுக்ரீவனை விரட்டிய வாலி

வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (கிஷ்கிந்தா காண்டம்): கிஷ்கிந்தாவின் அரசன் வாலி மிகுந்த பலசாலி. அவன் தம்பி சுக்ரீவன் அவனுக்கு உண்மையான துணையாக இருந்தான். அரசாட்சியில் அவனுக்கு உதவினான். வாலி வெளியே சென்று போரிடும்போதும் நாட்டைக் காக்கும் பொறுப்பு சுக்ரீவனுக்கே. அவன் பணியில் வல்லவன், அண்ணனுடன் நட்பும் உடையவன்.

ஒருமுறை மாயாவி என்ற அசுரன் வாலியை இரவில் போருக்கு அழைத்தான். வாலி அவனைத் துரத்திச் சென்றபோது அசுரன் ஒரு குகைக்குள் புகுந்தான். வாலி சுக்ரீவனிடம், "நான் இதற்குள் சென்று அவனைக் கொல்வேன்; நீ குகை வாயிலைக் காவல் காத்துக்கொள்" என்று கூறி உள்ளே சென்றான். ஒரு ஆண்டு ஆகியும் வாலி திரும்பவில்லை.

குகையிலிருந்து இரத்த ஆறு வெளிப்பட்டது. அசுரனின் கூச்சல் கேட்டது. வாலி இறந்துவிட்டான் என்று சுக்ரீவன் எண்ணினான். அசுரன் வெளியே வராதபடி குகை வாயிலில் ஒரு பெரிய பாறையை வைத்து மூடினான். பின்னர் அமைச்சர்களின் வற்புறுத்தலால் தானே அரசனாகப் பதவி ஏற்றான்.

வாலி அசுரனை வென்று வெளிவந்தபோது குகை மூடப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான். தம்பி தன்னைச் சதி செய்து அடைத்ததாக எண்ணினான். சுக்ரீவன் எவ்வளவு விளக்கியும் அவன் ஐயத்தால் நம்பவில்லை. தம்பியை நாட்டை விட்டு விரட்டினான்; அவன் மனைவியையும் தனக்கு வைத்துக்கொண்டான்.

சுக்ரீவன் அண்ணனுக்கு நட்பாகப் பணியாற்றியவன்; வாலி அதைப் பொருட்படுத்தாமல் தவறாக எண்ணினான். அதன் விளைவு? திறமையுள்ள தம்பியின் ஆதரவை இழந்தான். சுக்ரீவன் இராமனோடு நட்புக் கொண்டு வாலியின் மரணத்துக்குக் காரணமானான். வாலி தன் நாட்டையும் உயிரையும் இழந்தான்.

நட்புடன் துணை நின்றவனை ஐயத்தால் விலக்கியவன் செல்வத்தை இழக்கிறான் என்பதற்கு வாலியின் வீழ்ச்சி ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

வாலி தன் தம்பியின் விளக்கத்தைக் கேட்டிருந்தால் குகை வாயில் மூடப்பட்ட காரணம் புரிந்திருக்கும். ஆனால் ஐயம் அவனுடைய செவிகளை அடைத்தது. சினம், ஐயம், பொறாமை ஆகிய மூன்றும் சேர்ந்து அவனைத் தவறான முடிவுக்கு இட்டுச் சென்றன.

பின்னர் இராமனின் அம்பால் வாலி வீழ்ந்தபோது தன் தவறை ஒப்புக்கொண்டான். சுக்ரீவனையும் அங்கதனையும் அன்போடு பார்த்துக்கொள்ளுமாறு வேண்டினான். ஆனால் காலம் கடந்துவிட்டது. உண்மையான நட்பை அறிய மறுத்ததன் வருத்தம் அவனுக்கு இறுதியில் தெரிந்தது.

அவனுடைய வீழ்ச்சி இரு தலைமுறைகளுக்கு மேல் தொடர்ந்தது. தன் மகன் அங்கதனை இராமனிடம் ஒப்படைத்த பிறகே அவன் மன அமைதி பெற்றான்.

A story

Vali Who Drove Out Sugriva

From the Valmiki Ramayana (Kishkindha Kanda): Vali, king of Kishkindha, was extremely strong. His younger brother Sugriva was a true support to him, helping in the governance. Even when Vali went out to fight, the duty of guarding the country was Sugriva's. He was skilled in work and also a friend to his elder brother.

Once an asura named Mayavi challenged Vali to fight in the night. When Vali chased him, the asura entered a cave. Vali told Sugriva, "I shall go inside and kill him; you keep guard at the mouth of the cave," and went in. A year passed and Vali did not return.

A river of blood flowed out of the cave. The asura's cries were heard. Sugriva thought Vali was dead. To keep the asura from coming out, he closed the cave mouth with a huge boulder. Later, urged by the ministers, he took the kingship himself.

When Vali defeated the asura and came out, he found the cave closed. He thought his brother had plotted and shut him in. However much Sugriva explained, he did not believe him out of suspicion. He drove his brother out of the country and kept his wife for himself.

Sugriva had served his brother in friendship; Vali took no account of it and thought wrongly. The result? He lost the support of his capable brother. Sugriva allied with Rama and became the cause of Vali's death. Vali lost his kingdom and his life.

Vali's fall is an example that one who drives away by suspicion the person who stood by him in friendship loses his fortune.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வளர்ச்சிக்கு அச்சுறுத்தல் என்று எண்ணி நீங்கள் தள்ளி வைக்கும் திறமையான சக பணியாளர் உண்டா? அதனால் நீங்கள் இழப்பது என்ன?

To reflect on

Is there a capable colleague you keep at a distance because their rise feels like a threat, and what is it costing you?