Kural 809 · கெடாஅ வழிவந்த கேண்மையார் கேண்மை

தலைமுறை நட்பு

காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு நெசவாளர் குடும்பமும் ஒரு சாயமிடும் குடும்பமும் ஐந்து தலைமுறைகளாக நட்புக் கொண்டிருந்தன. நெசவாளர் குடும்பத்தின் மூதாதை அரங்கசாமி, சாயக்காரர் மூதாதை முனுசாமியுடன் முதன்முதலாக நட்பு கொண்டார். அவர்கள் நட்பு பிறகு இரு குடும்பங்களின் மரபாக மாறியது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆடி மாதத்தில் இரு குடும்பங்களும் ஒன்றாக அம்மன் கோயிலுக்குச் செல்வார்கள். நெசவாளர் குடும்பம் பட்டுப் புடவையொன்று செய்து அம்மனுக்குச் சமர்ப்பிக்கும்; சாயக்காரர் குடும்பம் அதற்கு இயற்கைச் சாயம் தயாரிக்கும். இதை நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாகச் செய்து வந்தனர்.

இப்போதைய தலைமுறையில் நெசவாளர் குடும்பத்தின் இளைஞன் கார்த்திக் வெளிநாட்டில் படித்துவிட்டு ஊர் திரும்பினான். அவனுக்குப் புதிய இயந்திரங்கள், வேதிச் சாயங்கள் பற்றிய அறிவு இருந்தது. சில நண்பர்கள் அவனிடம், "இந்தப் பழைய சாயக்காரர் குடும்பத்தை விடுத்து நவீன சாய நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் செய்யலாம்" என்றனர்.

கார்த்திக் பயிற்சிக்குச் சென்றிருந்த மணிகண்டனின் தந்தை கண்கலங்கி, "உன் தாத்தாவும் என் தாத்தாவும் கண்ட கனவை நீ இன்று நனவாக்குகிறாய்" என்றார். இளையவர்கள் இருவரும் பழைய கணக்குப் புத்தகங்களை விரித்துப் படித்தனர். அதில் இரு குடும்பங்களும் ஒருவருக்கொருவர் செய்த உதவிகள் வரிசையாக எழுதப்பட்டிருந்தன.

கார்த்திக் தன் தாத்தாவின் பழைய கணக்குப் புத்தகத்தைப் பார்த்தான். அதில் முனுசாமியின் குடும்பம் செய்த உதவிகளும் நம்பிக்கையும் எழுதியிருந்தன. அவன் ஒரு முடிவு எடுத்தான். "நாம் பழைய சாயக்காரர்களோடு இணைந்து புதிய தொழில்நுட்பத்தைக் கற்றுக்கொள்வோம்" என்றான். இளைய சாயக்காரர் மணிகண்டனை வெளிநாட்டுப் பயிற்சிக்கு அனுப்பினான்.

அடுத்த ஆடி மாதம் அம்மன் கோயிலுக்குச் செல்லும் ஊர்வலத்தில் இளைய தலைமுறையினர் முன் நடந்தனர். கையில் புதுச் சாயம் தோய்த்த பட்டுப் புடவையுடன். ஊரார் அவர்களை வணங்கினர். மரபு மாறாமல் புதுமை சேர்ந்த காட்சி அது.

கார்த்திக் தன் புதிய ஒப்பந்தங்களில் முனுசாமி குடும்பத்தின் பெயரையும் இணைத்தான். வெளிநாட்டு வணிகர்கள் அந்தக் கதையைக் கேட்டதும் வியப்படைந்தனர். "ஐந்து தலைமுறை நட்பு என்றால் எங்களுக்கும் நம்பிக்கை ஏற்படும்" என்று கூறி அவர்கள் பெரிய ஆணை கொடுத்தனர். பழைய நட்பே அவனுக்குப் புதிய வணிக மூலதனமாகியது.

ஊரார் இதைக் கண்டு போற்றினர். ஐந்து தலைமுறை நட்பைக் கைவிடாமல் அதைப் புதுப்பிக்கும் இளைஞனை எல்லோரும் மதித்தனர். அவன் கடையின் நற்பெயர் உயர்ந்தது; வெளிநாட்டு வணிகர்களும் அவனை நாடி வந்தனர்.

Five Generations of Friendship

In Kanchipuram a family of weavers and a family of dyers had been friends for five generations. Rangasamy, the weaver family's ancestor, first made friends with Munusamy, the dyer family's ancestor. That friendship later became a tradition of both families.

Every year in the month of Aadi, both families went together to the Amman temple. The weaver family wove a silk sari and offered it to the goddess; the dyer family prepared the natural dye for it. They had done this for hundreds of years.

In the present generation, Karthik, a young man of the weaver family, returned after studying abroad. He knew about new machines and chemical dyes. Some friends told him, "You can leave this old dyer family and contract with a modern dye company."

Manikandan's father, with tears in his eyes, said to Karthik, "The dream your grandfather and mine dreamt, you are fulfilling today." The two youths opened the old account books and read them; in them the help each family had given the other was written line by line.

Karthik looked at his grandfather's old account book. In it were written the help and trust of Munusamy's family. He took a decision. "Let us learn the new technology together with the old dyers," he said. He sent the young dyer Manikandan for training abroad.

The townspeople saw this and praised him. Everyone respected the youth who renewed a five-generation friendship rather than abandoning it. His shop's reputation rose, and foreign merchants sought him out.