புற மண்டலத்தாரும் உள் ஊரினரும் தம் வடிவழகை விரும்பி வந்த இளைய பல செல்வரை, பல வஞ்சனை உடைய பொய் வார்த்தையால் முதல் கூட்டி, அவர்களின் நுண் பூண் உடைய மார்பு தம் மார்பில் வடு படும்படி முயங்கி, அன்பு உடையார் போல முயங்கிய முயக்கத்தை அவர்கள் பொருள் தரும் அளவும் மறைத்து, அவர்களின் செல்வம் எல்லாம் கெடும்படி வாங்கி, பூ அலரும் காலம் அறிந்து அதன் நுண் தாதை உண்டு, தாது அற்ற வறு பூவைப் பின்னர் நினையாமல் துறந்து போம் மெல் சிறை வண்டு திரள் போல, தம்மை நுகர்ந்தோரின் நெஞ்சு கலங்கும்படி இனிய கூட்டைக் கை விட்டு, பழு மரம் உள்ள இடம் தேடி அதன் பழத்தையே ஆராய்ந்து நுகரும் பறவை போல, வளவிய குடியில் பிறந்த செல்வரும் அவர்களால் தோன்றிய பிறரும் மேவும், இல் உறை தெய்வம் உடைய நல் இல்லில், வரைந்து கொள்ளப்பட்டு உயர்ந்த, ஓட வைத்த பொன்னால் செய்த விளங்கும் தொடியும் பசிய பூணும் உடைய மகளிர், ஒள் சுடர் விளக்கின் ஒளியில் பலரும் சேர நெருங்கி,
Meaning
The young wealthy of the outer land and of the town itself, who came desiring their own beauty of form, first joined by false words of many deceits, embraced so that their chest of fine ornaments takes a mark on her chest, the embrace hidden as if it were love until they give their wealth, and all that wealth taken so that it perishes, like the swarm of soft-winged bees that know the hour the flower opens, eat its fine pollen, and then leave the empty flower without a thought, abandoning the sweet union so the hearts of those who enjoyed them are troubled, like the birds whose work is to seek the place of the ripe tree and eat only its fruit, the women of bright bangles of wrought gold and of green ornaments, married and risen high, in the good houses of the household gods frequented by the wealthy born in rich clans and by the others born of them, crowding together in the light of the bright lamp —
சொற்பொருள் Word by word
சேயரும் நணியரும் நலன் நயந்து வந்த
those of the outer land and of the town who came desiring their beauty
இளம் பல் செல்வர் வளம் தப வாங்கி
taking the wealth of the young wealthy so it perishes
நுண் தாது உண்டு வறு பூ துறக்கும்
eating the fine pollen and leaving the empty flower
மெல் சிறை வண்டு இனம் மான
like the swarm of soft-winged bees
புணர்ந்தோர் நெஞ்சு ஏமாப்ப
so the hearts of those who joined them are troubled
இன் துயில் துறந்து
abandoning the sweet union
பழம் தேர் வாழ்க்கைப் பறவை போல
like birds whose work is to seek the ripe fruit
கொழுங் குடிச் செல்வரும் பிறரும் மேஎய
frequented by the wealthy of rich clans and the others
மணம் புணர்ந்து ஓங்கிய அணங்கு உடை நல் இல்
the good house of the household god, married and risen
ஆய் பொன் அவிர் தொடிப் பசு இழை மகளிர்
women of bright gold bangles and green ornaments
ஒண் சுடர் விளக்கத்துப் பலருடன் துவன்றி
crowding together in the light of the bright lamp
விளக்கம்
பரத்தையர் இங்கே ஒரு வண்டுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறார்கள். பூ அலரும் காலம் அறிந்து தாதை உண்டு, வறு பூவை நினையாமல் துறந்து போகும் வண்டு. உரை இதைத் தொழில் உவமை என்று சொல்கிறது. அதாவது காதல் ஒரு தொழில்.
அடுத்த ஒப்பீடு பறவை. பழு மரம் தேடி அதன் பழத்தையே நுகரும் பறவை. வாழ்க்கை என்பது தம் உயிரைப் பாதுகாக்கும் தொழில். செல்வர் நான்கு வருணம். பிறர் அவர்களால் தோன்றிய ஏனைச் சாதி. இரண்டு திரளும் ஒரே இல்லில் மேவுகிறார்கள். விளக்கின் ஒளியில் பலர் நெருங்குகிறார்கள். இரவின் கூட்டம் ஒரு ஒளியில் நடக்கிறது.
Explanation
The courtesans are compared to a bee here. The bee that knows the hour the flower opens, eats the pollen, and leaves the empty flower without a thought. The commentary calls this a comparison of work. Love is a trade.
The next comparison is the bird. The bird that seeks the ripe tree and eats only its fruit. Life is the work of guarding one's own life. The wealthy are the four varnas. The others are the castes born of them. Both crowds frequent one house. Many crowd together in the light of the lamp. The gathering of the night happens in a light.
கதை
மதுரைக் காஞ்சி
அடிகள் 571–580 · மாங்குடி மருதனார்
A story
Lines 571–580 · Mangudi Maruthanar
சிந்தனைக்கு
பூவின் தாதை உண்டு வறு பூவை விட்டுச் செல்வது வஞ்சகமா, அல்லது ஒரு பருவமா?
To reflect on
Is eating a flower's pollen and leaving the empty flower a deceit, or a season?
