பழையதாகிய கொள்ளையினையும், நெருங்கின குடியிருப்பினையும் உடைய, பல திரளோடே இவ்வூரிடத்தே பழகி, வேறு வேறாக உயர்ந்த தம் நிலத்தைக் கைவிட்டுப் போந்த, பல பாஷை மிக்க மாக்கள் கூடி இனிதாக வாழும், குற்றமற்ற பிற தேசங்களிலே அறிவு வாய்த்த சுற்றத்தினையுடைய விழாக்களை நிகழ்த்தின பழைய ஊரிலுள்ளார் ஈண்டு வந்து குடியேறினாற் போல, குறைவுபடாத தலைமையினையுடைய பட்டினத்தை எனக்கு உரித்தாகப் பெறுவேனாயினும், நீண்ட கரிய கூந்தலையுடைய விளங்குகின்ற பூணினையுடையாள் ஆண்டுப் பிரிந்திருப்ப, யான் நின்னோடு கூட வாரேன்; நெஞ்சே, போய் வாழ்வாயாக.
Meaning
So many peoples of many tongues, each come from their own far country, mingle and live happily in this town, as the folk of old towns where the wise of blameless lands held their festivals come and settle in a new place. And even if I should win for my own this faultless Pattinam, while she of the long dark hair and the shining ornaments sits there parted from me, I will not come with you, my heart. Go, and live.
சொற்பொருள் Word by word
தொல்கொண்டி
the ancient gain
துவன்று இருக்கை
the crowded dwelling
பல்லாயம்
many companies
பதி பழகி
growing used to the place
வேறு வேறு உயர்ந்த
each exalted in its own way
முதுவாய் ஒக்கல்
the wise and well-settled kin
சாறு அயர் மூதூர்
the old town that keeps its festivals
மொழி பல பெருகிய
where many tongues abound
பழி தீர் தேஎம்
the blameless land
புலம்பெயர் மாக்கள்
people who left their own country
முட்டாச் சிறப்பின் பட்டினம்
Pattinam of flawless state
வார் இரு கூந்தல்
the long dark hair
வயங்கு இழை
the shining ornament
வாரேன் வாழிய நெஞ்சே
I will not come; live, my heart
விளக்கம்
இங்கே பாடல் திரும்புகிறது — முழுப் பட்டினத்தின் புகழையும் பாடியபின், தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொல்கிறான்: இந்நகரம் எனக்குக் கிடைத்தாலும், அவளைப் பிரிந்து வரமாட்டேன்.
இதுவே பட்டினப்பாலையின் முழுப் பொருள்: ஒரு நகரத்தின் முழு வளமும் ஒரு பெண்ணின் நினைவுக்கு ஈடாகாது. மிக அழகான முடிவு — எல்லாப் புகழ்ச்சியும் ஒரு மறுப்பில் முடிகிறது.
Explanation
The poem turns here: after praising all of Pattinam, the hero tells his own heart — even if this city were mine, I will not come parted from her.
That is the whole meaning of Pattinappalai. The full wealth of a city does not weigh against the thought of one woman. A beautiful ending — all the praise resolves into a refusal.
கதை
பட்டினப்பாலை
அடிகள் 211–220 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
A story
Lines 211–220 · Kadiyalur Uruttirankannanar
சிந்தனைக்கு
ஒரு நகரத்தின் முழு வளமும் ஒரு நினைவுக்கு ஈடாகாது என்பது காதலின் பெருமையா, அல்லது அளவு கடந்தது?
To reflect on
Is it love's greatness, or its excess, that a whole city weighs less than one thought?
