தமிழ் அகமரபு; ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.43–44கூடல் இழைத்தல்: மதுரையில் கண்ணன்
பழந்தமிழ்ப் பெண்கள் தம் காதலன் வருவானா என்று அறிய ஒரு விளையாட்டு வைத்திருந்தார்கள். இதற்குக் 'கூடல் இழைத்தல்' என்று பெயர். கண்ணை மூடிக்கொண்டு மணலில் ஒரு பெரிய வட்டம் வரைவார்கள். வட்டத்தின் இரு முனைகளும் சரியாகக் கூடினால் காதலன் வருவான்; கூடாவிட்டால் வரமாட்டான். இந்தப் பத்தில் ஆண்டாள் அந்தக் கூடலைப் பார்த்து, 'அவன் வருவானாகில் நீ கூடு' என்று கெஞ்சுகிறாள்.
ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் கண்ணனின் ஒரு வீரச் செயலை நினைவுகூர்கிறாள். அவற்றில் ஒன்று மதுரையில் நடந்தது. கம்சன் கண்ணனையும் பலராமனையும் வில்விழாவுக்கு அழைத்து, அரங்கின் வாசலில் குவலயாபீடம் என்ற பெரும் மதயானையை நிறுத்தி வைத்தான். பாகன் யானையை அவர்கள் மேல் ஏவினான். கண்ணன் யானையோடு விளையாடுவது போலப் போரிட்டு, அதை வீழ்த்தி, அதன் கொம்பைப் பிடுங்கித் தோளில் வைத்துக்கொண்டு அரங்குக்குள் நுழைந்தான்.
அரங்கில் சாணூரன், முஷ்டிகன் என்ற மல்லர்களை வென்று, இறுதியில் உயர்ந்த மேடையில் இருந்த கம்சனின் மேல் பாய்ந்து அவனை வீழ்த்தினான். பின்னர் சிறையில் இருந்த தாய் தந்தையரான தேவகியையும் வசுதேவரையும் விடுவித்தான்.
ஆண்டாள் இந்த வீரச் செயல்களை எல்லாம் சொல்லிக் கூடலிடம் வேண்டுகிறாள்: இத்தனை செய்தவன் என்னிடம் வரமாட்டானா? ஊடல், கூடல், உணர்தல், புணர்தல் என்ற காதலின் எல்லா நிலைகளையும் இந்தப் பத்து காட்டுகிறது.
Tamil love poetry tradition; Srimad Bhagavatam, Book 10, Chapters 43–44Drawing the koodal circle, and Krishna in Mathura
Tamil women of old had a game to find out whether their beloved would come. It was called koodal izhaithal, drawing the koodal. With eyes shut, they would draw a large circle in the sand. If the two ends of the circle met exactly, the beloved would come; if they did not, he would not. In this decade Andal looks at that circle and pleads, 'If he will come, then close, koodal!'
In each pasuram she recalls one of Krishna's heroic deeds. One of them took place in Mathura. Kamsa invited Krishna and Balarama to a festival of the bow, and stationed a great elephant in musth, Kuvalayapeedam, at the gate of the arena. The mahout drove the elephant at them. Krishna fought it as if at play, brought it down, pulled out its tusk, and walked into the arena with the tusk on his shoulder.
In the arena he defeated the wrestlers Chanura and Mushtika, and at last leapt onto the high platform where Kamsa sat and brought him down. Then he freed his mother and father, Devaki and Vasudeva, from prison.
Andal recounts all these deeds and pleads with the koodal: will he who did all this not come to me? This decade shows every stage of love: sulking, union, understanding and embrace.
