நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 855 · கடுங்கவந்தன் வக்கரன்க

Verse 855 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

கடுங்கவந்தன் வக்கரன்கரன்முரன்சி ரம்மவை,இடந்துகூறு செய்தபல்படைத்தடக்கை மாயனே,கிடந்திருந்து நின்றியங்குபோதும்நின்ன பொற்கழல்,தொடர்ந்துவிள்வி லாததோர்தொடர்ச்சிநல்க வேண்டுமே.

Katungkavanthan vakkaranka / Ranmuransi rammavai, / Itanthukooru seythapalpa / Taiththatakkai maayanae, / Kitanthirunthu ninriyangku / Poathumninna porkazhal, / Thotarnthuvilvi laathathoartho / Tarssinalka vaentumae.

பொருள்

கொடிய கபந்தன், வக்கிரன், கரன், முரன் ஆகியோரின் தலைகளைப் பிளந்து கூறுசெய்த, பல படைக்கலங்களை ஏந்திய பெரிய கைகளுடைய மாயனே! கிடக்கும்போதும், இருக்கும்போதும், நிற்கும்போதும், இயங்கும்போதும், உன் பொன்போன்ற திருவடிகளைத் தொடர்ந்து, நீங்காத ஒரு தொடர்பை எனக்கு அருள வேண்டும்.

Meaning

Maya, your great hands hold many weapons, and you split apart the heads of fierce Kabandha, Vakra, Khara and Mura. Whether I am lying, sitting, standing or moving, you must grant me a bond with your golden feet that follows them always and never breaks.

சொற்பொருள் Word by word

கடுங் கவந்தன்: fierce Kabandha
இடந்து கூறு செய்த: who split apart
பல்படைத் தடக்கை: great hands with many weapons
கிடந்து இருந்து நின்று இயங்கு போதும்: whether lying, sitting, standing or moving
பொற்கழல்: golden feet
விள்வு இலாதது ஓர் தொடர்ச்சி: a bond that never breaks

விளக்கம்

ராமன் தண்டகாரண்யத்தில் கபந்தனை வீழ்த்தினான்; அவன் சாபம் நீங்கிச் சபரியிடம் போகும் வழியைக் காட்டினான் (ஆரண்ய காண்டம் 69–73). வக்கிரன், முரன் ஆகியோர் கண்ணனால் வீழ்ந்தவர்கள்.

இறைவன் நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் இருப்பது போல, நானும் கிடந்தும் இருந்தும் நின்றும் இயங்கியும் உன்னை நினைக்க வேண்டும் என்கிறார். வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் அவன் நினைவு.

Explanation

Rama brought down Kabandha in the Dandaka forest; freed from his curse, Kabandha showed him the way to Shabari (Aranya Kanda 69 to 73). Vakra and Mura fell to Krishna.

Just as the Lord stands, sits and lies, the Azhvar asks to think of him whether lying, sitting, standing or moving. Remembering him in every state of life.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 3.13, 3.18 · வராக புராணம்

பூமியை மீட்ட வராகன்

ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரன் பூமியைப் பிடுங்கிப் பெருங்கடலின் அடியில் மறைத்தான். படைப்பைத் தொடங்க நினைத்த நான்முகன் பூமி இல்லாமல் கலங்கினான். அப்போது அவன் மூக்கிலிருந்து கட்டைவிரல் அளவுள்ள ஒரு சிறிய பன்றிக் குட்டி தோன்றியது. பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அது மலை அளவுக்கு வளர்ந்து, முழங்கிக்கொண்டு கடலுக்குள் பாய்ந்தது.

கடலின் ஆழத்தில் கிடந்த பூமிதேவியைத் தன் கொம்பின் நுனியில் தாங்கி மேலே எழுந்தது. வழியில் தடுத்த ஹிரண்யாக்ஷனோடு போர் செய்து அவனை வீழ்த்தியது. முனிவர்கள் வேதங்களால் அந்த வராகத்தைப் போற்றினர்.

கொம்பின் மேல் இருந்த பூமிதேவி, 'உன்னை அடைய எளிய வழி என்ன? உன் குழந்தைகளான மனிதர்கள் எப்படி உன்னிடம் வருவார்கள்?' என்று கேட்டாள். வராகப் பெருமான் சொன்னான்: 'உடல் நலமாக இருக்கும்போதே என்னை நினைப்பவனை, அவன் இறுதிக் காலத்தில் மரக்கட்டை போலக் கிடக்கும்போது நான் நினைக்கிறேன்; அவனை என் உலகுக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.' இதுவே வராக சரம ஸ்லோகம்.

இதைக் கேட்ட பூமிதேவியே பின்னாளில் ஆண்டாளாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் பிறந்து, அந்த எளிய வழியை உலகுக்குக் காட்டினாள் என்பது மரபு. இப்பகுதியில் ஆழ்வார் 'வாழும்போதே நினை, வணங்கு' என்று தம் நெஞ்சுக்குச் சொல்வதும், வராகனைப் பலமுறை நினைப்பதும் இந்த வாக்கை நம்பியே.

Srimad Bhagavatam 3.13 and 3.18, and the Varaha Purana

The boar who rescued the Earth

The asura Hiranyaksha seized the Earth and hid her at the bottom of the great ocean. Brahma, about to begin creation, was troubled with no earth to create on. Then from his nostril appeared a tiny boar no bigger than a thumb. As he watched, it grew to the size of a mountain and, roaring, leapt into the sea.

It found Bhu Devi lying in the depths, lifted her on the tip of its tusk and rose. On the way it fought Hiranyaksha, who tried to stop it, and brought him down. The sages praised the boar with Vedic hymns.

Resting on the tusk, Bhu Devi asked, 'What is the easy way to reach you? How will human beings, your children, come to you?' Lord Varaha said, 'One who thinks of me while the body is still healthy, I will think of when he lies like a log at the end; I will take him to my world.' This is the Varaha Charama Sloka.

Tradition says that Bhu Devi, who heard this, was later born as Andal at Srivilliputhur and showed that easy way to the world. In these verses the Azhvar tells his own heart, 'Think of him and bow to him while you live', and returns again and again to the boar, trusting this promise.

சிந்தனைக்கு

நம் அன்றாட வேலைகளின் நடுவிலும் இறைவன் நினைவு நம்மைத் தொடருமா?

To reflect on

Can the thought of the Lord stay with us through our everyday tasks?