நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 926 · கடிமலர்க் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ?

Verse 926 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

கடிமலர்க் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ?கதிரவன் கனைகடல் முளைத்தனன் இவனோ?துடியிடை யார்சுரி குழல்பிழிந் துதறித்துகிலுடுத் தேறினர் சூழ்புன லரங்கா,தொடையொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்துதோன்றிய தோள்தொண்ட ரடிப்பொடியென்னும்அடியனை, அளியனென் றருளியுன் னடியார்க்-காட்படுத்தாய்! பள்ளி எழுந்தரு ளாயே.

Katimalark kamalangkal malarnthana ivaiyoa? / Kathiravan kanaikatal mulaiththanan ivanoa? / Thutiyitai yaarsuri kuzhalpizhin thutharith / Thukilututh thaerinar soozhpuna larangkaa, / Thotaiyoththa thulavamum kootaiyum polinthu / Thoanriya thoalthonta ratippotiyennum / Atiyanai, aliyanen raruliyun natiyaark- / Kaatpatuththaay! palli ezhuntharu laayae.

பொருள்

மணமுள்ள தாமரை மலர்கள் மலர்ந்துவிட்டன, இவையோ? ஒலிக்கும் கடலில் கதிரவன் முளைத்து எழுந்தான், இவனோ? உடுக்கை போன்ற இடையுடைய பெண்கள் சுருண்ட கூந்தலைப் பிழிந்து உதறி, ஆடை உடுத்துக் கரையேறிவிட்டார்கள். நீர் சூழ்ந்த அரங்கனே! தொடுத்த துளசி மாலையும் பூக்கூடையும் விளங்கத் தோன்றிய தோளுடைய தொண்டரடிப்பொடி என்னும் அடியவனை 'இவன் இரங்கத் தக்கவன்' என்று அருள் செய்து, உன் அடியார்களுக்கு அடிமையாக்குவாயாக. பள்ளியிலிருந்து எழுந்தருள்வாயாக.

Meaning

Are these the fragrant lotuses that have bloomed? Is this the sun, risen out of the sounding sea? The women with waists slender as a drum have wrung out their curling hair, shaken it, put on their clothes and come up from the water. O Ranganatha, ringed by waters! This servant called Thondaradippodi, whose shoulders show the well-strung tulasi garland and the flower basket: have mercy on him as one worth pitying, and make him a servant of your servants. Please rise from your sleep.

சொற்பொருள் Word by word

கடிமலர்க் கமலங்கள்: fragrant lotus flowers
கனைகடல் முளைத்தனன்: has risen from the sounding sea
துடியிடையார்: women with waists slender like a drum
சுரிகுழல் பிழிந்து உதறி: wringing and shaking their curling hair
சூழ்புனல் அரங்கா: O Ranganatha, ringed by water
தொடை ஒத்த துளவம்: the well-strung tulasi garland
கூடை: the flower basket
அளியன்: one worth pitying
அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய்: make me a servant of your servants

விளக்கம்

பெண்கள் விடியலில் காவிரியில் நீராடிக் கரையேறிவிட்டார்கள். விடியல் முழுமையடைந்துவிட்டது. இறுதிப் பாசுரத்தில் ஆழ்வார் தம்மைப் பற்றிப் பேசுகிறார்: தோளில் துளசி மாலையும் பூக்கூடையும் ஏந்திய தொண்டரடிப்பொடி. அவர் வாழ்நாள் முழுதும் அரங்கனுக்கு நந்தவனத்தில் மலர் பறித்து மாலை கட்டியவர். அந்தத் தொண்டின் அடையாளங்களோடு அவர் நிற்கிறார்.

அவர் கேட்பது மோட்சம் அல்ல, செல்வம் அல்ல: 'உன் அடியார்களுக்கு என்னை அடிமையாக்கு.' அமலனாதிபிரானும் 'அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த' என்று தொடங்குகிறது. அடியார்க்கு அடியவனாக இருப்பதே வைணவத்தின் உயர்ந்த நிலை என்பது மரபு. அவர் பெயரே அதைச் சொல்கிறது: தொண்டர்களின் அடிப்பொடி, அடியவர்களின் காலடியில் உள்ள தூசு.

Explanation

The women have bathed in the Kaveri at dawn and come up from the water; the morning is complete. In the last pasuram the Azhvar speaks of himself: Thondaradippodi, with the tulasi garland and the flower basket on his shoulder. All his life he picked flowers in the garden and wove garlands for Ranganatha, and he stands here with the signs of that service.

What he asks for is not liberation and not wealth: 'make me a servant of your servants.' The Amalanadhipiran begins the same way. Tradition holds that being the servant of the Lord's servants is the highest state in Sri Vaishnavism, and his very name says it: Thondaradippodi, the dust beneath the feet of the devotees.

ஸ்ரீரங்க மாகாத்மியம் · கோயில் ஒழுகு

விபீடணன் கொண்டு வந்த அரங்கன்

பாற்கடலில் அறிதுயில் கொண்ட திருமாலின் திருவுருவம் ஒரு விமானத்தோடு பிரமனுக்குக் கிடைத்தது. பிரமன் அதைச் சத்தியலோகத்தில் வழிபட்டான். பின்னர் சூரிய குலத்து மன்னன் இக்ஷ்வாகு கடுந்தவம் செய்து அந்த அரங்க விமானத்தைப் பூமிக்குக் கொண்டு வந்து அயோத்தியில் நிறுவினான். தலைமுறை தலைமுறையாக இரகு குல மன்னர்கள் அதை வழிபட்டனர்; இராமனும் அதனைத் தன் குலதெய்வமாக வழிபட்டான்.

இராவணனை வென்று இராமன் முடிசூடிய பின், உதவி செய்த எல்லோருக்கும் பரிசு தந்தான். இலங்கைக்குத் திரும்பும் விபீடணனுக்கு, தன் குலதனமான அந்த அரங்கனையே கொடுத்தான். 'வழியில் எங்கும் இதைத் தரையில் வைக்காதே' என்று சொல்லி அனுப்பினான்.

விபீடணன் தெற்கே வந்து காவிரியும் கொள்ளிடமும் பிரியும் தீவை அடைந்தபோது மாலை நேரம் வந்தது. சந்தியாவந்தனம் செய்ய வேண்டும். அங்கே நின்ற ஒரு சிறுவனிடம் விமானத்தைக் கொடுத்து, 'கீழே வைக்காதே' என்று சொல்லி நீராடச் சென்றான். திரும்பி வருவதற்குள் சிறுவன் அதைத் தரையில் வைத்துவிட்டான். விபீடணன் எவ்வளவு முயன்றும் அதைத் தூக்க முடியவில்லை.

விபீடணன் கண்ணீர் விட்டு அழுதபோது அரங்கன் அவனுக்குக் காட்சி தந்தான்: 'இந்தக் காவிரிக் கரையில் இருக்கவே நான் விரும்பினேன். ஆனால் உன்னை மறக்க மாட்டேன். உன் இலங்கை இருக்கும் தெற்குத் திசையை நோக்கியே நான் கிடப்பேன்.' அதனால்தான் திருவரங்கத்தில் அரங்கன் தெற்கு நோக்கிப் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் 'இலங்கையர் கோன் வழிபாடு செய் கோயில்' என்று இதையே பாடுகிறார். விபீடணன் இன்றும் ஒவ்வொரு இரவும் வந்து அரங்கனை வழிபடுகிறான் என்பது நம்பிக்கை; அதனால் விடியற்காலையில் அர்ச்சகர்கள் முதலில் அவனுக்கு வழிவிட்டே சன்னிதியைத் திறக்கிறார்கள்.

Sri Ranga Mahatmyam and the Koil Ozhugu, the temple chronicle of Srirangam

The Lord Vibhishana carried south

The sacred image of Vishnu reclining in yoga sleep on the milk ocean came to Brahma together with its vimana, and Brahma worshipped it in Satyaloka. Later Ikshvaku, king of the solar line, performed great penance and brought this Ranga vimana down to earth and installed it at Ayodhya. Generation after generation the kings of the Raghu line worshipped it, and Rama too worshipped it as the deity of his house.

After Rama defeated Ravana and was crowned, he gave gifts to all who had helped him. To Vibhishana, returning to Lanka, he gave the most precious thing his family owned: Ranganatha himself. 'Do not set it down on the ground anywhere on the way,' he told him.

Vibhishana came south and reached the island where the Kaveri and the Kollidam part, just as evening fell. It was time for his evening prayers. He handed the vimana to a boy standing there, told him not to put it down, and went to bathe. Before he returned, the boy had set it on the ground. However hard Vibhishana tried, he could not lift it again.

When Vibhishana wept, Ranganatha appeared to him: 'I wished to stay on the bank of this Kaveri. But I will not forget you. I will lie facing the south, toward your Lanka.' That is why the Lord in Srirangam reclines facing south. Thondaradippodi Azhvar sings of exactly this when he calls Srirangam 'the temple where the king of Lanka worships'. It is believed that Vibhishana still comes every night to worship, so at dawn the priests open the sanctum only after making way for him.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் அன்றாடச் சேவையின் அடையாளம் எது? அதை நீங்கள் பெருமையோடு சுமக்கிறீர்களா?

To reflect on

What is the sign of your everyday service? Do you carry it with quiet pride?