மகாபாரதம், வன பர்வம் (மரபுப் பதிப்புகள்)அட்சய பாத்திரத்தின் ஒரு பருக்கை
மகாபாரதம், வன பர்வத்தின் மரபுப் பதிப்புகளிலிருந்து. வனவாசத்தில் சூரியன் கொடுத்த அட்சய பாத்திரத்தால் திரௌபதி எல்லா விருந்தினருக்கும் உணவளித்தாள்; அவள் உண்டபின் அன்று அது நிரம்பாது. ஒருநாள் அவள் உண்ட பிறகு, துர்வாச முனிவர் ஆயிரக்கணக்கான சீடர்களுடன் வந்து, “நீராடி வருகிறோம், உணவு தயாராக இருக்கட்டும்” என்றார்.
உணவு இல்லை; முனிவரின் சாபம் உறுதி. திரௌபதி கிருஷ்ணனை மனமுருகி அழைத்தாள். கிருஷ்ணன் வந்து, “பசிக்கிறது, ஏதாவது கொடு” என்றான். பாத்திரத்தின் ஓரத்தில் ஒட்டியிருந்த ஒரு கீரைத் துணுக்கையும் ஒரு பருக்கையையும் அவன் உண்டு, “உலகெலாம் நிறைவு பெறட்டும்” என்றான்.
ஆற்றில் நீராடிக் கொண்டிருந்த முனிவர்களுக்கு வயிறு நிரம்பியது போலத் தோன்றியது; அவர்கள் திரும்பி வராமலே சென்றனர். ஒரு பருக்கை கூட உலகத்தை நிறைக்கும் என்றால், தானியத்தைக் குறைத்து அளப்பது எவ்வளவு பெரிய பிழை!
Mahabharata, Vana Parva (traditional recensions)One Grain in the Akshaya Patra
From the traditional recensions of the Mahabharata, Vana Parva. In the forest, Draupadi fed every guest from the Akshaya Patra given by the Sun; once she had eaten, it gave no more that day. One day after she had eaten, the sage Durvasa arrived with thousands of disciples and said, "We will bathe and return; let the meal be ready."
There was no food, and the sage's curse was certain. Draupadi called on Krishna with all her heart. Krishna came and said, "I am hungry; give me something." He ate a single bit of greens and one grain of rice stuck to the rim of the vessel, and said, "May the whole world be satisfied."
The sages bathing in the river suddenly felt full, and left without returning. If a single grain can fill the world, how great a wrong it is to short-measure grain!
