Kural 982 · குணநலம் சான்றோர் நலனே பிறநலம்

விளக்கம்

இந்தக் குறள் சான்றோரின் உண்மையான செல்வம் எது என்பதைச் சொல்கிறது. "குணநலம்" என்பது நற்குணங்களால் வரும் நன்மை, அழகு. உடல் அழகு, செல்வம், பதவி, குடிப்பிறப்பு ஆகியவற்றையும் உலகம் "நலம்" என்று மதிக்கிறது. ஆனால் சான்றோர் அவற்றைத் தம் நலங்களின் பட்டியலிலேயே சேர்ப்பதில்லை. அவர்களுக்கு நலம் என்றால் உள்ளத்தின் தூய்மையும் நடத்தையின் உயர்வும் மட்டுமே.

இதற்குக் காரணம், பிற நலங்கள் எல்லாம் வந்து போகக்கூடியவை. உடல் அழகு முதுமையில் மங்கும்; செல்வம் ஒரு நாளில் குறையும்; பதவி மாறும். குணமோ ஒருவரை விட்டு நீங்காது. அது இறுதிவரை அவருடன் வரும் துணை. அதனால் அறிவுடையோர் நிலையான ஒன்றையே நலமாகக் கொள்கின்றனர். இதைக் கண்டு பிறர் நலத்தைத் தேடுவதில் தம் வாழ்வைச் செலவிடும்போது, சான்றோர் குணத்தைத் தேடுவதில் செலவிடுகிறார்.

இந்து மரபில் இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு காரைக்கால் அம்மையார். சேக்கிழாரின் பெரிய புராணம் அவர் கதையை உரைக்கிறது. அழகான உடலை வேண்டாம் என்று துறந்து, இறைவன் மீதான அன்பையே தம் நலமாகக் கொண்டவர் அவர். அவரது கதை உடல் அழகின் மாயையையும் குணநலத்தின் உயர்வையும் ஒருசேரக் காட்டுகிறது.

சில உரையாசிரியர்கள் "எந்நலத்து உள்ளதூஉம் அன்று" என்பதை "எந்த நலத்திலும் சேர்ந்ததன்று" என்றும், சிலர் "வேறு எந்த நலமும் இதற்கு ஒப்பாகாது" என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர். இரண்டும் குணநலத்தின் ஒப்பற்ற உயர்வையே சொல்கின்றன. அதனால் குணம் வளர்ப்பதே மனிதன் செய்யும் மிகச் சிறந்த முதலீடு.

நம் அன்றாட வாழ்விலும் ஒருவரைப் பார்க்கும்போது உடை, அழகு, பதவியைவிட அவர் நடத்தையையே நாம் மதிக்கப் பழக வேண்டும். நம் குழந்தைகளுக்கும் அதையே கற்பிக்க வேண்டும். குணம் உள்ளவன் எளிய உடையிலும் அழகாகத் தெரிகிறான்; குணம் இல்லாதவன் பட்டாடையிலும் வெறுமையாகத் தெரிகிறான்.