மேம்பட மரீஇய வெல்போர்க் குருசில்உறு செறுநர் புலம் புக்கவர்கடி காவி னிலை தொலைச்சிஇழி பறியாப் பெருந்தண் பணைகுரூஉக் கொடிய எரி மேயநா டெனும் பேர் காடாகஆ சேந்த வழி மாசேப்பஊரி ருந்த வழி பாழாகஇலங்கு வளை மட மங்கையர்துணங்கை யஞ்சீர்த் தழூஉ மறப்ப
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
அந்த நிலங்கள் பழமையை விட மேலாகும்படி அடிப்பட விரும்பிய, வெல்லும் போரின் தலைவனே. தொன்றுதொட்டு வந்த பகைவர் நிலத்தில் விட்டு, அவர் காவலுடைய பொழில்களின் நிற்கும் நிலைகளை வெட்டிக் கெடுத்து, வளம் குன்றுதலை ஒரு காலமும் அறியாத பெரிய மருத நிலங்களை நிறமுடைய ஒழுங்குடைய நெருப்பு உண்ண, நாடு என்னும் பெயர் போய் காடு என்னும் பெயரைப் பெற, பசுத் திரள் தங்கிய இடமெல்லாம் புலி முதலியன தங்க, ஊராயிருந்த இடமெல்லாம் பாழாகக் கிடக்க, விளங்கும் வளையும் மடப்பமும் உடைய மகளிர் துணங்கைக் கூத்தையும் அழகிய தாள அறுதியையுடைய குரவைக் கூத்தையும் மறக்க,
Meaning
Chief of the winning war, who wished those lands to stand under him so they would grow higher than before. Leaving the land of enemies who had stood against him from of old, cutting down and destroying the posts that stood in their guarded groves, so that fire of dark colour and of order ate the great marutam lands that had never once known a lessening of plenty, the name country went and the name forest came, tigers and their kind settled wherever the herds of cows had settled, every place that had been a town lay waste, and the women of shining bangles and of innocence forgot the tunangai dance and the kuravai of beautiful measured steps —
சொற்பொருள் Word by word
மேம்பட மரீஇய
wishing them to grow higher than before
வெல்போர்க் குருசில்
chief of the winning war
உறு செறுநர் புலம் புக்க
leaving the land of old enemies
கடி காவின் நிலை தொலைச்சி
cutting down the posts of the guarded groves
இழிபு அறியாப் பெருந்தண் பணை
great marutam lands that never knew a lessening
குரூஉக் கொடிய எரி மேய
fire of dark colour and of order eating them
நாடு எனும் பேர் காடாக
the name country going, the name forest coming
ஆ சேந்த வழி மா சேப்ப
tigers settling where the cows had settled
ஊர் இருந்த வழி பாழாக
places that were towns lying waste
இலங்கு வளை மட மங்கையர்
women of shining bangles and innocence
துணங்கை அஞ்சீர் தழூஉ மறப்ப
forgetting the tunangai and the measured kuravai
விளக்கம்
இந்தப் பத்தின் நடுவில் ஒரு வாக்கியம் பாட்டின் முழு முறையைச் சொல்லிவிடுகிறது. நாடு என்னும் பெயர் போய் காடு என்னும் பெயர் வருகிறது. பெயரின் மாற்றமே அழிவின் அளவு.
அடுத்து வருவது அந்த மாற்றத்தின் விவரம். பசு தங்கிய இடத்தில் புலி. ஊர் இருந்த இடத்தில் பாழ். மகளிர் துணங்கையையும் குரவையையும் மறக்கிறார்கள். உரை தழூஉ என்பதைக் குரவை என்று படிக்கிறது. அதாவது அழியும் நாட்டின் கடைசி இழப்பு அதன் கூத்து. ஒரு நாடு தன் பாடலை மறந்தால் அது நாடாக இருக்காது.
Explanation
One sentence in the middle of this ten says the poem's whole method. The name country goes and the name forest comes. The change of name is the measure of the ruin.
What follows is the detail of that change. Tigers where the cows had stood. Waste where the town had stood. Women forgetting the tunangai and the kuravai. The commentary reads tazhū as the kuravai. The last loss of a ruined country is its dance. A country that has forgotten its song is no longer a country.
கதை
மதுரைக் காஞ்சி
அடிகள் 151–160 · மாங்குடி மருதனார்
A story
Lines 151–160 · Mangudi Maruthanar
சிந்தனைக்கு
ஒரு நாடு தன் கூத்தை மறந்த பிறகு, அதில் எஞ்சுவது என்ன?
To reflect on
After a country has forgotten its dance, what is left of it?
