அறவினையுடைய மணலையுடைய அகன்ற மேட்டில், பெரிய கிளையையுடைய பழைய மரத்தையுடைய, பொருதற்குச் சமைந்த போர்க்களத்தே சென்று, முதுகு கொடாமல் கையால் குத்தியும் படைக்கலத்தால் வெட்டியும் ஒருவர் மெய்யோடு ஒருவர் மெய் உறும்படி கலந்து பொரும் பெரிய போரை விலங்காது, நிறத்தையுடைய பனையிலிருக்கும் பறவைகள் அஞ்சிக் கெட்டுப் போதற்குக் காரணமான கல்லை எறியும் கவணையுடைய, குட்டிகளையுடைய பன்றிகளையும் பல சாதியாகிய கோழிகளையும் உறைவைத்த கிணறுகளையுடைய இழிகுலத்தோர் இருக்கும் தெருவையும், மேழகக் கிடாயோடே சிவலையுங் கொண்டு பொருவித்து விளையாட, நடுகல்லிற்கு நிற்கின்ற தெய்வமாயவனும் அவனுக்கு வைத்த கிடுகும் வேலும் போலக் கிடுகை நிரைத்து வேலையூன்றி —
Meaning
They go to the field of battle by the old branching tree on the broad bank of good sand, and never turn their backs, but strike with the hand and cut with the blade, body pressed to body, and do not flinch from that great fight. And in the street of the low-born, where the piglets and the many kinds of fowl are kept about the well, the children sling stones that frighten the birds roosting in the pale palm and ruin them. While the goat is set to fight the sival bird, they range their shields and plant their spears like the standing stone of a hero fallen in battle, with his shield and spear set before him —
சொற்பொருள் Word by word
பெருஞ்சினத்தான் புறம் கொடாது
never turning the back in great anger
இருஞ்செருவின்
of the dark battle
இகல் மொய்ம்பினோர்
men of strength in the fight
கல்லெறியும் கவண்
the sling that throws stones
புகர்ப் போந்தை
the pale palm
பறழ்ப்பன்றி
the piglets
பல்கோழி
many kinds of fowl
உறைக்கிணற்றுப் புறச்சேரி
the outskirts street by the well
மேழகத் தகரொடு சிவல்
the goat and the sival bird
கிடுகு நிரைத்து
ranging the shields
எஃகு ஊன்றி
planting the spear
நடுகல்லின் அரண்
the guard of the standing stone
விளக்கம்
இந்தப் பத்தில் இரண்டு காட்சிகள் இணைகின்றன: சிறுவர்களின் சண்டை விளையாட்டும், வீரக்கல் நடும் சடங்கும். ஒன்று விளையாட்டு, மற்றது மரணம் — ஆனால் இரண்டும் ஒரே மொழியில்.
"நடுகல்லின் அரண்போல" — வீரனின் நினைவுக் கல்லும் அவன் கிடுகும் வேலும். அதாவது போரில் இறப்பது இந்தச் சமூகத்தில் ஒரு நினைவாக நிற்கிறது. விளையாட்டிலேயே அந்த நினைவு வளர்க்கப்படுகிறது.
Explanation
Two scenes interlock: the children's mock fight and the planting of the hero-stone. One is play, the other is death — but they speak the same language.
"Like the guard of the standing stone," with his shield and spear. To die in battle is to be remembered here, and the memory is taught in play.
கதை
பட்டினப்பாலை
அடிகள் 71–80 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
A story
Lines 71–80 · Kadiyalur Uruttirankannanar
சிந்தனைக்கு
குழந்தைகளின் விளையாட்டில் வீரக்கல்லை நினைவூட்டுவது கல்வியா, அல்லது ஆபத்தா?
To reflect on
Is teaching the hero-stone through children's play education, or danger?
