பட்டினப்பாலை
அடிகள் 111–120 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
நெடுங்கால் மாடத் தொள்ளெரி நோக்கிக்கொடுந்திமிற் பரதவர் குரூஉச்சுடர் எண்ணவும்பாட லோர்த்தும் நாடக நயந்தும்வெண்ணிலவின் பயன்றுய்த்தும்கண்ணடைஇய கடைக்கங்குலான்மாஅகாவிரி மணங்கூட்டும்தூஉவெக்கர்த் துயில் மடிந்துவாலிணர் மடற்றாழைவேலாழி வியந்தெருவின்நல்லிறைவன் பொருள்காக்கும்
பெறுதற்கரிய பழைய தலைமையினையுடைய சுவர்க்கத்தையொக்கும் நெடிய கால்களையுடைய மாடத்தேயிருந்து, பாட்டைக் கேட்டு நாடகங்களை விரும்பிக் கண்டும், வெள்ளிய நிலவில் பெரும் பயனை நுகர்ந்தும், கணவரைக் கூடின மடப்பத்தையுடைய மகளிர் பின்பு கண்டு உயிர்ந்த பிற்பட்ட சாமத்தையுடைய இராக்காலத்தே, பொய்யாமல் நீர் வருமுறைமையினையுடைய பெரிய காவிரி பூமிக்கப்பட்ட பெரிய துறைகளில் பூ மணங்களைக் கொண்டு வந்து திரட்டும் தூய இடமணலில் துயில் கொண்டு கிடந்து —
From the tall pillared mansion that is like a heaven of ancient and hard-won state they listen to song, take pleasure in plays, and enjoy all the use of the white moonlight; and then, at the last watch of the night when the shy women have lain down with their husbands, they sleep on the clean sand of the great ghats, where the never-failing Kaveri gathers the scents of flowers —
இங்கே நகரத்தின் இரவு முழுவதும் ஒரு நகர்வாகக் காட்டப்படுகிறது: மாடம் → பாட்டு → நாடகம் → நிலா → மணல்.
கவனிக்க: கொலுவிருந்து நிலாவில் படுக்கை வரை வளம் ஒரே தொடர்ச்சி. ஆனால் கடைசியில் அவர்கள் மணலில் படுக்கிறார்கள் — அரண்மனையிலும் இல்லை, வீட்டிலும் இல்லை. அதாவது நகரம் முழுவதும் ஒரு வீடு.
A whole night moves through the city: mansion, song, drama, moonlight, sand.
And at the end they sleep on the sand — not in the mansion, not at home. The whole city is one house.
அடிகள் 111–120 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
Lines 111–120 · Kadiyalur Uruttirankannanar
நகரம் முழுவதையும் ஒரு வீடாக உணர்வது எப்படிப்பட்ட நகர வாழ்க்கை?
What kind of city life feels the whole city as one house?