திருமாலை 27 · ராமாயண மரபுஅணில் செய்த தொண்டு
இலங்கைக்குச் செல்லக் கடலின் மேல் அணை கட்ட வேண்டும் என்று ராமன் முடிவு செய்தபோது, நளன் தலைமையில் வானரப் படை முழுவதும் வேலையில் இறங்கியது. பெரிய வானரங்கள் மரங்களையும் பாறைகளையும் மலைகளையும் பெயர்த்துக் கொண்டு வந்து கடலில் வீசின. அலைகள் மோதும் கரையில் ஒரு சிறிய அணில் இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.
அதனால் மலையைத் தூக்க முடியாது. ஆனால் சும்மா இருக்கவும் மனமில்லை. அது கடலில் மூழ்கி நனைந்தது; கரையின் மணலில் புரண்டது; உடம்பில் ஒட்டிய மணலோடு அணை கட்டும் இடத்துக்கு ஓடிச் சென்று அதை உதறியது. மீண்டும் கடலுக்கு ஓடியது, மீண்டும் மணலில் புரண்டது. ஓயாமல் இதையே செய்தது. தன்னால் முடிந்த அளவு, ராமனுக்காக.
தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் இந்தக் காட்சியைத் திருமாலையில் பாடுகிறார்: 'குரங்குகள் மலையை நூக்கக் குளித்துத் தாம் புரண்டிட்டு ஓடித் தரங்க நீர் அடைக்கலுற்ற சலமிலா அணிலம் போலேன்.' அந்த அணிலுக்கு எந்தக் கள்ளமும் இல்லை (சலமிலா); பெருமையும் எதிர்பார்ப்பும் இல்லை. 'நான் அந்த அணிலைப் போலக்கூட இல்லையே' என்று ஆழ்வார் உருகுகிறார். தமிழில் இந்த அணில் கதையைச் சொல்லும் தொன்மையான சான்றுகளில் இந்தப் பாசுரம் ஒன்று.
ராமன் அந்த அணிலைக் கையில் எடுத்து அன்போடு தடவிக்கொடுத்தான் என்றும், அவன் விரல்கள் பட்ட இடத்தில் தோன்றிய மூன்று கோடுகளையே இன்றும் அணில்கள் முதுகில் சுமக்கின்றன என்றும் நாட்டுப்புற மரபு சொல்கிறது. தொண்டின் அளவு அல்ல, அதன் உள்ளம்தான் இறைவனுக்கு முக்கியம் என்பதே இந்தக் கதையின் சாரம். இந்தப் பகுதியில் ஆழ்வார் தம் குறைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லி, 'இவ்வளவு குறையுள்ள எனக்கு நீயே கதி' என்று அரங்கனிடம் சரணடைகிறார்.
From Thirumalai 27 and the Ramayana traditionThe squirrel's service
When Rama decided to build a bridge across the sea to Lanka, the whole monkey army under Nala set to work. Great monkeys uprooted trees, boulders and hills and hurled them into the sea. On the shore, where the waves beat, a small squirrel watched.
It could not lift a hill. But it could not bear to sit idle either. It dived into the sea and got wet, rolled in the sand on the shore, ran to the bridge with the sand clinging to its body and shook it off there. Then back to the sea, back to the sand, again and again without rest. As much as it could, for Rama.
Thondaradippodi Alvar sings this scene in the Thirumalai: 'When the monkeys pushed the hills, I am not even like the guileless squirrel that bathed, rolled and ran to help dam the waves.' The squirrel had no guile, no pride and no expectation. 'I am not even like that squirrel,' the Alvar says, melting. This pasuram is one of the oldest Tamil sources for the squirrel's story.
Folk tradition adds that Rama picked up the squirrel and stroked it with love, and that squirrels still carry on their backs the three stripes left by his fingers. The heart of the story is that what matters to the Lord is not the size of the service but the heart behind it. In this section the Alvar lists his own failings one by one and surrenders to Arangan: 'with so many faults, you alone are my refuge.'
