நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 482 · தூமணி மாடத்துச் சுற்றும் விளக்கெரியத்

Verse 482 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

Thiruppavai · Verse 9 of 30

தூமணி மாடத்துச் சுற்றும் விளக்கெரியத்தூபம் கமழத் துயிலணை மேல் கண்வளரும்மாமான் மகளே மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்மாமீர் அவளை எழுப்பீரோ உன் மகள் தான்ஊமையோ அன்றிச் செவிடோ அனந்தலோஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோமாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்றுநாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம்பாவாய்

Thoomani maataththus surrum vilakkeriyath / Thoopam kamazhath thuyilanai mael kanvalarum / Maamaan makalae manikkathavam thaal thiravaay / Maameer avalai ezhuppeeroa un makal thaan / Oomaiyoa anris sevitoa ananthaloa / Aemap perunthuyil manthirap pattaaloa / Maamaayan maathavan vaikunthan enrenru / Naamam palavum navinraeloar empaavaay

பொருள்

தூய மணிகள் பதித்த மாடத்தில், சுற்றிலும் விளக்குகள் எரிய, நறுமணப் புகை கமழ, படுக்கையின் மேல் கண் வளரும் மாமன் மகளே! மணிகள் பதித்த கதவின் தாழ்ப்பாளைத் திறப்பாய். மாமியாரே, அவளை எழுப்ப மாட்டீர்களா? உங்கள் மகள் ஊமையோ? அல்லது செவிடோ? சோம்பல் உடையவளோ? அல்லது காவல் வைத்த பெருந்துயிலில் மந்திரத்தால் கட்டுண்டு கிடக்கிறாளோ? 'மாமாயன், மாதவன், வைகுந்தன்' என்று என்றென்றும் அவனுடைய பல நாமங்களையும் சொல்லுவோம், பாவையே.

Meaning

Cousin, daughter of my uncle, sleeping on your bed in the mansion set with pure gems, with lamps burning all around and incense wafting! Open the latch of the jewelled door. Aunt, won't you wake her? Is your daughter dumb? Or deaf? Or just lazy? Or is she under a spell, held fast in some great guarded sleep? Let us say his many names again and again: the great wonder, Madhava, the Lord of Vaikuntam, O maiden.

சொற்பொருள் Word by word

தூமணி மாடம்: a mansion set with pure gems
துயிலணை: the bed
கண்வளரும்: sleeping (literally, eyes growing)
மாமான் மகளே: O daughter of my uncle
தாள் திறவாய்: open the latch
மாமீர்: O aunt
அனந்தலோ: is it laziness, drowsiness?
ஏமப் பெருந்துயில்: a great sleep under guard
மந்திரப் பட்டாளோ: is she under a spell?
நவின்று: saying, chanting

விளக்கம்

இந்தத் தோழி செல்வக் குடும்பத்தவள், ஆண்டாளின் மாமன் மகள். அவள் வீட்டில் எல்லா வசதியும் உண்டு. உரையாசிரியர்கள் இவளை இறைவனையே அனுபவித்து எந்த முயற்சியும் தேவையில்லாமல் இருப்பவளாகப் பார்க்கிறார்கள்: இறைவனே உபாயம் என்று நம்பி அமைதியாக இருப்பவள்.

ஆண்டாள் அவள் தாயிடமே முறையிடுகிறாள்: 'உங்கள் மகள் ஊமையா? செவிடா?' இது செல்லமான கேலி. பின் இறுதியில் உண்மையான வழியைச் சொல்கிறாள்: 'மாமாயன், மாதவன், வைகுந்தன்' என்று நாமங்களைச் சொல்வோம். கதவைத் திறக்க வைப்பது வேறு எதுவும் அல்ல, இறைவனின் பெயர்களே.

மாதவன் என்றால் மா (திருமகள்) உடையவன். இறைவனை அவன் தேவியோடு சேர்த்தே அழைப்பது வைணவ மரபு.

Explanation

This friend is from a wealthy family, Andal's own cousin, with every comfort at home. The commentators see her as one who simply enjoys the Lord with no effort at all, trusting that the Lord himself is the means and resting quietly in that trust.

Andal appeals to her mother: 'Is your daughter dumb? Deaf?' It is affectionate teasing. Then at the end she gives the real way: let us chant the names, the great wonder, Madhava, the Lord of Vaikuntam. Nothing opens the door but the names of the Lord.

Madhava means 'the one with Ma', Sri, the Goddess. The Sri Vaishnava tradition always calls the Lord together with his consort.

பூர்வாசாரியர் வியாக்யானங்கள் · ஆறாயிரப்படி, மூவாயிரப்படி

உறங்கும் பத்துத் தோழியர்

ஆறாம் பாசுரம் முதல் பதினைந்தாம் பாசுரம் வரை ஆண்டாள் பத்து வீடுகளுக்குச் சென்று பத்துத் தோழியரை எழுப்புகிறாள். ஒருத்தி புதியவள், இன்னும் கண்ணனை அறியாதவள். இன்னொருத்தி கண்ணனின் அனுபவத்தில் மூழ்கி வெளியே வர மறுப்பவள். ஒருத்தி 'நானே வருவேன்' என்று வாக்களித்துவிட்டு உறங்குபவள். இன்னொருத்தி கதவைத் திறக்காமலே பேசிக்கொண்டிருப்பவள்.

பூர்வாசாரியர்கள் இந்தப் பத்துத் தோழியரையும் பத்து ஆழ்வார்களாகக் கண்டார்கள் என்பது ஒரு மரபு. 'புள்ளும் சிலம்பின' பாசுரத்தில் எழுப்பப்படுபவள் புதியவள்; அவளைப் பொய்கை ஆழ்வாராகச் சொல்வர். 'கீசு கீசு' பாசுரத்தின் 'பேய்ப்பெண்' பேயாழ்வார். 'தூமணி மாடத்து' பாசுரத்தில் மணிக்கதவுக்குப் பின் கண்வளரும் மாமன் மகள் திருமழிசை ஆழ்வார். 'நோற்றுச் சுவர்க்கம்' பாசுரம் நம்மாழ்வார். 'எல்லே இளங்கிளியே' பாசுரத்தின் கிளி திருமங்கை ஆழ்வார். இப்படி ஒவ்வொரு தோழியிலும் ஓர் ஆழ்வாரைக் கண்டு ரசித்தார்கள்.

இந்த வாசிப்பில் ஓர் அழகிய பொருள் உண்டு: ஆண்டாள் தனக்கு முன் வாழ்ந்த ஆழ்வார்கள் அனைவரையும் எழுப்பித் தன்னோடு அழைத்துச் செல்கிறாள். அடியார் கூட்டத்தோடு சேர்ந்தே இறைவனை அணுக வேண்டும் என்பது வைணவக் கொள்கை. தனியாகப் போவது ஆணவம்; கூடிச் செல்வதே பக்தி.

பதினைந்தாம் பாசுரத்தில் 'எல்லாரும் போந்தாரோ?' என்று கேட்கும் தோழிக்கு 'போந்தார், போந்து எண்ணிக்கொள்' என்று பதில் வருகிறது. ஒருவரும் விடுபடக் கூடாது என்பதில் ஆண்டாள் உறுதியாக இருக்கிறாள். அதன் பிறகுதான் கண்ணனின் வாசலுக்குச் செல்கிறார்கள்.

From the purvacharya commentaries on the Thiruppavai

The ten sleeping friends

From the sixth pasuram to the fifteenth, Andal goes to ten houses and wakes ten friends. One is new and does not yet know Krishna. Another is so lost in the joy of Krishna that she will not come out. One promised to wake the others and is still asleep. Another talks from behind a closed door and will not open it.

One tradition holds that the purvacharyas saw these ten friends as ten Azhvars. The newcomer woken in 'pullum silambina' is read as Poigai Azhvar. The 'pey penne' of 'keesu keesu' is Pey Azhvar. The cousin asleep behind the jewelled door in 'thoomani maadaththu' is Thirumazhisai Azhvar. 'Notru suvarkkam' is Nammazhvar. The young parrot of 'elle ilangiliye' is Thirumangai Azhvar. They delighted in finding an Azhvar in each friend.

This reading carries a lovely meaning: Andal wakes all the Azhvars who came before her and takes them with her. It is a Sri Vaishnava conviction that one should approach the Lord together with the company of devotees. Going alone is pride; going together is devotion.

In the fifteenth pasuram a friend asks, 'Has everyone come?' and the answer comes: 'They have; come and count them yourself.' Andal is determined that no one be left out. Only then do they go to Krishna's door.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வசதிகள் உங்களை நல்லதை நோக்கி எழாமல் உறங்க வைக்கின்றனவா?

To reflect on

Do your comforts lull you into staying asleep to what is good?