நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 820 · காணிலும்மு ருப்பொலார்செ

Verse 820 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

காணிலும்மு ருப்பொலார்செவிக்கினாத கீர்த்தியார்,பேணிலும்வ ரந்தரமிடுக்கிலாத தேவரை,ஆணமென்ற டைந்துவாழும்ஆதர்காள்.எம் மாதிபால்,பேணிநும்பி றப்பெனும்பிணக்கறுக்க கிற்றிரே.

Kaanilummu ruppolaarse / Vikkinaatha keerththiyaar, / Paenilumva rantharami / Tukkilaatha thaevarai, / Aanamenra tainthuvaazhum / Aatharkaal.em maathipaal, / Paeninumpi rappenumpi / Nakkarukka kirrirae.

பொருள்

காணும்போதும் அழகான உருவம் இல்லாதவர்களும், செவிக்கு இனிய புகழ் இல்லாதவர்களும், போற்றினாலும் வரம் தர வலிமை இல்லாதவர்களுமான தெய்வங்களைப் புகலிடம் என்று அடைந்து வாழும் அறிவில்லாதவர்களே! எங்கள் முதல்வனை விரும்பிப் போற்றி, உங்கள் பிறப்பு என்னும் சிக்கலை அறுக்க மாட்டீர்களோ?

Meaning

Some gods have no beauty of form to look at, no fame sweet to the ear, and no power to give boons however much you honour them. You foolish ones who take them as your refuge and live by them: will you not lovingly honour our First One and cut through the tangle of your births?

சொற்பொருள் Word by word

உருப்பொலார்: not fair of form
செவிக்கு இனாத கீர்த்தியார்: with fame not sweet to the ear
வரம் தர மிடுக்கு இலாத: without power to give boons
ஆணம்: refuge
ஆதர்காள்: O foolish ones
எம் ஆதி: our First One
பிணக்கு: tangle

விளக்கம்

இது கடுமையான பாசுரம். ஆழ்வார் பல சமயங்களைக் கற்றுத் தெளிந்த பின் சொல்லும் சொல் இது. அவருடைய கருத்து: மோட்சம் தரக்கூடியவன் நாராயணன் ஒருவனே; மற்ற தெய்வங்கள் அவனுடைய ஆணையின் கீழ் சில பலன்களைத் தரலாம், பிறவியை அறுக்க முடியாது.

சிவனே 'மோட்சம் நாராயணன் ஒருவனால்தான் முடியும்' என்று ஆழ்வாரிடம் சொன்னார் என்பது குருபரம்பரை வரலாறு. ஆழ்வாரின் நோக்கம் பிறரை இகழ்வது அல்ல; பிறவிச் சிக்கலிலிருந்து எல்லாரும் விடுபட வேண்டும் என்பதே.

Explanation

This is a stern verse, spoken by an Azhvar who had studied many faiths before reaching clarity. His view is that Narayana alone can grant moksha. Other gods may give some fruits under his rule, but they cannot end the cycle of birth.

The Guruparamparai records that Siva himself told the Azhvar, 'Only Narayana can give moksha.' The Azhvar's aim is not to mock others but that everyone be freed from the tangle of birth.

குருபரம்பரா பிரபாவம் · திருவெஃகா தல மரபு

சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்

திருமழிசை ஆழ்வார் காஞ்சிபுரத்தில் திருவெஃகாவில் பெருமாளுக்குத் தொண்டு செய்து வாழ்ந்தார். அவருடைய சீடர் கணிகண்ணன் ஊரில் பிச்சை எடுத்து ஆழ்வாருக்கு உணவு கொண்டு வருவார். அவருக்குச் சேவை செய்த ஒரு முதியவளுக்கு ஆழ்வார் அருளால் இளமை திரும்பியது. இதைக் கேள்விப்பட்ட பல்லவ அரசன் கணிகண்ணனை அழைத்து, 'உன் ஆசிரியரை அழைத்து வா; எனக்கும் இளமை தரட்டும்' என்றான்.

'என் ஆசிரியர் அரசவைக்கு வரமாட்டார்' என்றார் கணிகண்ணன். 'அப்படியானால் நீ என்னைப் புகழ்ந்து பாடு' என்றான் அரசன். கணிகண்ணன், 'இறைவனைப் பாடும் நாவால் மனிதனைப் பாடேன்' என்றார். சினம் கொண்ட அரசன் அவரை நாட்டை விட்டு வெளியேறச் சொன்னான்.

கணிகண்ணன் ஆழ்வாரிடம் சென்று நடந்ததைச் சொன்னார். 'நீ போகும் இடத்துக்கு நானும் வருவேன்' என்று ஆழ்வார் எழுந்தார். பின்னர் பெருமாளிடம் சென்று பாடினார்: 'கணிகண்ணன் போகின்றான்; காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா நீ கிடக்க வேண்டா; துணிவுடைய செந்நாப் புலவனும் போகின்றேன்; நீயும் உன் பைந்நாகப் பாய் சுருட்டிக்கொள்.'

பெருமாள் உடனே தன் பாம்புப் படுக்கையைச் சுருட்டிக்கொண்டு அவர்கள் பின்னே புறப்பட்டான். காஞ்சி இருளடைந்தது; அரசன் தன் பிழையை உணர்ந்து ஓடி வந்து மன்னிப்புக் கேட்டான். ஆழ்வார் மீண்டும் 'பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள்' என்று பாட, பெருமாள் திரும்பி வந்து கிடந்தான். அதனால் அவனுக்கு 'யதோக்தகாரி', சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் என்று பெயர். இப்பகுதியில் ஆழ்வார் ஊரகம், பாடகம், வெஃகா என்று காஞ்சியின் கோயில்களைப் பாடுவது இந்த நெருக்கத்தால்தான்.

From the Guruparampara Prabhavam and the temple tradition of Thiruvekka

The Lord who did as he was told

Thirumazhisai Azhvar lived at Thiruvekka in Kanchipuram, serving the Lord. His disciple Kanikannan would beg in the town and bring food for him. An old woman who served the Azhvar had her youth restored by his grace. Hearing of this, the Pallava king called Kanikannan and said, 'Bring your teacher, and let him make me young too.'

'My teacher will not come to a royal court,' said Kanikannan. 'Then sing my praises yourself,' said the king. Kanikannan replied, 'The tongue that sings of the Lord will not sing of a man.' In anger the king ordered him to leave the kingdom.

Kanikannan went to the Azhvar and told him what had happened. 'Wherever you go, I will come too,' said the Azhvar, and rose. Then he went to the Lord and sang: 'Kanikannan is leaving. Gem-coloured Lord of lovely Kanchi, you need not lie here. I, the bold poet, am leaving too. Roll up your serpent mat as well.'

At once the Lord rolled up his serpent bed and set out behind them. Kanchi went dark. The king realised his mistake, came running and begged forgiveness. The Azhvar sang again, 'Spread your serpent mat and lie down,' and the Lord came back and lay down. So he is called Yathokthakari, the Lord who did as he was told. In these verses the Azhvar sings of the Kanchi temples of Ooragam, Padagam and Vekka because of this closeness.

சிந்தனைக்கு

நாம் புகலிடமாகப் பற்றிக்கொள்பவை நம்மை உண்மையில் விடுவிக்கக்கூடியவையா?

To reflect on

Can the things we take refuge in really set us free?