தEN
குறள் படி
குறள் 651 · வினைத் தூய்மை · Purity in Action

Kural 651 · துணைநலம் ஆக்கம் த்ருஉம் வினைநலம்

துணைநலம் ஆக்கம் த்ருஉம் வினைநலம்வேண்டிய எல்லாந் தரும்.

Thunainalam Aakkam Tharuum Vinainalam / Ventiya Ellaan Tharum

Alliances bring success unto a man: but purity of action fulfilleth his every desire.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

துணையாளரின் நலம் செல்வத்தைத் தரும்; ஆனால் செயலின் தூய்மை விரும்பிய எல்லாவற்றையும் தரும்.

Meaning

The goodness of allies brings prosperity, but the goodness of action brings everything one desires.

சொற்பொருள் Word by word

துணைநலம்
துணை அல்லது உதவியாளர்களின் நலம்
ஆக்கம்
செல்வம், வளர்ச்சி
தரூஉம்
தரும்
வினைநலம்
செயலின் நலம், செயலின் தூய்மை
வேண்டிய
விரும்பிய
எல்லாம்
அனைத்தும்

விளக்கம்

வினைத் தூய்மை அதிகாரத்தின் முதல் குறள் இரண்டு நலங்களை ஒப்பிடுகிறது. ஒன்று துணை நலம்: நல்ல நண்பர்கள், அமைச்சர்கள், உதவியாளர்கள் ஆகியோரின் ஆதரவு. மற்றொன்று வினை நலம்: தான் செய்யும் செயலின் தூய்மை. துணை நலம் செல்வத்தையும் வளர்ச்சியையும் தரும் என்று ஒப்புக்கொள்ளும் வள்ளுவர், வினை நலம் அதைவிட மேலாக விரும்பிய எல்லாவற்றையும் தரும் என்று உயர்த்திச் சொல்கிறார்.

ஏன் வினை நலம் மேலானது? ஏனெனில் துணை நம் கட்டுக்குள் முழுவதும் இல்லை; ஆனால் செயல் நம் கையில் உள்ளது. நண்பர் மாறலாம், உதவியாளர் விலகலாம்; ஆனால் நாம் தூய்மையாகச் செய்த செயலின் பலன் நம்மிடம் நிலைக்கிறது. மேலும் நல்ல துணைகளும் தூய செயல் செய்பவனையே நாடி வருகின்றனர். எனவே வினை நலம் துணை நலத்தையும் தன்பால் ஈர்க்கிறது.

உரையாசிரியர்கள் 'துணைநலம் ஆக்கம் தரூஉம்' என்பதில் துணை என்பதை நண்பர், அமைச்சர், படை, செல்வம் என்றெல்லாம் விரிவாகக் கொள்கின்றனர். 'வேண்டிய எல்லாம்' என்பதற்குப் பொருள், புகழ், அறம், உள்ள அமைதி என அனைத்தும் என்று பொருள் கூறுவர். அவ்வாறு பார்த்தால் தூய்மையான செயல் உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் ஒருசேர நலன் தருகிறது.

இங்கு ஒரு நுட்பம் உண்டு: தூய்மை என்பது முடிவில் மட்டும் அல்ல, ஒவ்வொரு படியிலும் தேவை. தவறான வழியில் கிடைத்த துணை நலமும் ஒருநாள் இடிந்துவிடும். செயலின் வழி தூய்மையாக இருந்தால் துணைகள் தானே வருவார்கள், வந்தவர் நீடிப்பார்கள்.

இக்குறளின் அடிப்படைக் கருத்தை நாம் அன்றாட வாழ்விலும் பொருத்திப் பார்க்கலாம். செயலின் தூய்மையே நீடித்த செல்வத்துக்கும் நிம்மதிக்கும் வேர் என்பதால், துணையாக வருவோரின் நலத்தையும் செயலின் நலத்தையும் ஒருசேரப் போற்றுவது அறிவுடைமை ஆகும்.

இவ்வாறு சிந்தித்து வாழ்பவருக்கு வாழ்க்கை எளிமையாகவும் அமைதியாகவும் அமையும் என்பதே குறளின் நிறைவான செய்தி.

இன்றைய வாழ்விலும் ஒரு தொழிலோ குடும்பமோ வளர வேண்டுமானால் ஆதரவாளர்களைத் தேடுவது போதாது; நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் நேர்மையாகச் செய்ய வேண்டும். அதுவே நிலையான நலம் தரும் என்பதே குறளின் செய்தி. இந்த நம்பிக்கையுடன் நாளைத் தொடங்குவது மன அமைதியையும் தருகிறது.

Explanation

The first verse of the chapter compares two excellences. One is 'thunainalam': the support of good friends, ministers and helpers. The other is 'vinainalam': the purity of one's own action. Valluvar grants that the goodness of allies brings wealth and growth, but he raises purity of action higher, saying it brings all that one desires.

Why is the goodness of action higher? Because allies are not wholly in our control, but action is in our hand. A friend may change, a helper may leave; but the fruit of the pure action we did stays with us. Moreover good allies come seeking the one who acts purely. So the goodness of action draws the goodness of allies to itself.

Commentators widen 'thunai' to friends, ministers, army and wealth. For 'ventiya ellaam' they give wealth, fame, dharma and inner peace, all of them. So seen, pure action gives good to body and mind together.

There is a subtlety: purity is needed not only in the result but at each step. Ally-strength obtained by wrong means will one day collapse. If the way of action is pure, allies come of themselves and those who come stay.

In today's life, for a business or family to grow, seeking supporters is not enough; every action we do must be done honestly. That gives lasting good: such is the verse's message. Beginning the day with this confidence also gives peace of mind.

கதை

சிபிச் சக்ரவர்த்தியின் தியாகம்

மகாபாரதத்தின் வன பருவம் சிபியின் கதையைக் கூறுகிறது. உசீநர நாட்டு மன்னன் சிபி அறம் காக்கும் அரசன் என்று புகழ் பெற்றான். இவனது அறத்தைச் சோதிக்க இந்திரனும் அக்கினியும் முடிவு செய்தனர். அக்கினி ஒரு புறாவாக மாறினான்; இந்திரன் ஒரு பருந்தாக மாறி அதைத் துரத்தினான். புறா அஞ்சி சிபியின் மடியில் அடைக்கலம் புகுந்தது.

பருந்து அரசனிடம் வந்து, 'மன்னா, அந்தப் புறா என் உணவு. அதை என்னிடம் ஒப்படை. நான் பசியோடு இருக்கிறேன்' என்றது. சிபி, 'அடைக்கலம் புகுந்த உயிரைக் காப்பது என் கடமை. அதை ஒப்படைக்க மாட்டேன். வேறு உணவு தருகிறேன்' என்றான். பருந்து, 'நான் புதிய ஊன் தான் உண்பேன். புறாவுக்கு ஈடாக உன் உடலிலிருந்து அதே எடையுள்ள ஊனைத் தா' என்றது.

சிபி மகிழ்ச்சியோடு ஒப்புக்கொண்டான். ஒரு தராசைக் கொண்டுவரச் சொல்லி ஒரு தட்டில் புறாவை வைத்தான். மறுதட்டில் தன் தொடையிலிருந்து ஊனை அறுத்து வைத்தான். புறாவின் எடை அதிகமாகவே இருந்தது. மீண்டும் மீண்டும் தன் உடலிலிருந்து ஊனை அறுத்து வைத்தான். முடிவில் தன் முழு உடலையும் தராசுத் தட்டில் ஏற்றினான்.

அந்த நிமிடம் இந்திரனும் அக்கினியும் தம் உருவில் தோன்றினர். 'நீ அறத்தில் உறுதியானவன்; உன் செயல் தூய்மையானது. உனக்கு வேண்டிய வரம் தருகிறோம்' என்றனர். சிபியின் உடல் முன்பை விட ஒளியோடு மீண்டது. அவனது புகழ் உலகம் முழுவதும் பரவியது என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது. இந்தக் கதை தமிழ் நூல்களிலும் போற்றப்படுகிறது; சிலப்பதிகாரம் உட்பட பல இடங்களில் சிபியின் பெருமை பேசப்படுகிறது.

இக்கதையின் முடிவில் ஒரு நல்ல பாடம் தெளிவாகிறது. நேர்மையான உழைப்பும் நல்ல துணையும் சேரும் இடத்தில் வளம் தானே வந்து சேரும். அவசரப்படாமல் அறத்தின் வழியில் நின்றவர்களுக்கு காலம் நிச்சயம் பலன் தரும் என்பதை இந்நிகழ்வு நினைவூட்டுகிறது.

இவ்வாறு கதை முடிந்தபோது கேட்டவர்கள் அனைவரும் தங்கள் சொந்த வாழ்வையும் சிந்தித்துப் பார்த்தனர்; குறளின் ஒளி அவர்கள் மனத்தில் தெளிவாக நின்றது.

சிபிக்குப் பெரிய படைகளும் அமைச்சர்களும் துணை இருந்தனர். ஆனால் அவன் புகழ் அவர்களால் வரவில்லை; அவன் செயலின் தூய்மையால் வந்தது. எவரும் பார்க்காத ஓர் அடைக்கலப் பறவைக்காகத் தன் உயிரைக் கொடுக்கத் துணிந்த அவனது நேர்மையே அவனை உயர்த்தியது. 'வினைநலம் வேண்டிய எல்லாம் தரும்' என்பதன் சான்றாக சிபி நிற்கிறான்.

A story

The Sacrifice of King Shibi

The Vana Parva of the Mahabharata tells the story of Shibi. Shibi, king of the Ushinara country, was famous as a king who upheld dharma. Indra and Agni decided to test his righteousness. Agni became a dove; Indra became a hawk and chased it. The frightened dove took refuge in Shibi's lap.

The hawk came to the king and said, 'King, that dove is my food. Hand it over to me. I am hungry.' Shibi said, 'To protect a life that has taken refuge is my duty. I will not hand it over. I will give you other food.' The hawk said, 'I eat only fresh flesh. In place of the dove give me flesh of equal weight from your body.'

Shibi gladly agreed. He had a balance brought and placed the dove in one pan. In the other pan he placed flesh cut from his thigh. The dove still weighed more. Again and again he cut flesh from his body and set it down. At last he mounted his whole body on the pan.

At that moment Indra and Agni appeared in their own forms. 'You are firm in dharma; your action is pure. We grant you any boon you wish,' they said. Shibi's body was restored, more radiant than before. The Mahabharata says his fame spread across the whole world. This tale is also honoured in Tamil texts; Shibi's glory is spoken of in many places including the Silappathikaram.

Shibi had great armies and ministers as allies. But his fame did not come from them; it came from the purity of his action. His honesty in daring to give his life for a refugee bird that no one was watching raised him. Shibi stands as the proof of 'vinainalam ventiya ellaam tharum'.

சிந்தனைக்கு

என் செயல்களில் நேர்மையைத் துணையை விடப் பெரிதாக மதிக்கிறேனா?

To reflect on

Do I value honesty in my actions above the support of allies?