Kural 652 · என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு

அசுவத்தாமா வீழ்ந்தான் என்ற சொல்

மகாபாரதத்தின் துரோண பருவம் பதினைந்தாம் நாள் போரின் ஒரு நிகழ்வைக் கூறுகிறது. துரோணாசாரியார் தலைமை தாங்கிய கௌரவ படை பாண்டவர்களை மிகவும் துன்புறுத்தியது. அவரை வெல்ல முடியாது என்று கிருஷ்ணன் உணர்ந்தான். அவர் ஆயுதம் எடுக்காவிட்டால் ஒழிய வெல்ல இயலாது; தன் மகனின் இறப்புச் செய்தி கேட்டால் அவர் ஆயுதம் துறப்பார் என்று கிருஷ்ணன் கூறினான். அசுவத்தாமா என்ற யானையை வீமன் கொன்று, 'அசுவத்தாமா இறந்தான்' என்று கூவினான்.

துரோணர் அதைக் கேட்டு நடுங்கினார். ஆனால் தன் மகன் இறக்க மாட்டான் என்று நம்பினார். அவர் உண்மையைச் சொல்லும் ஒரே ஆளான யுதிஷ்டிரனிடம் கேட்டார்: 'அசுவத்தாமா இறந்தானா?' என்று. யுதிஷ்டிரன் வாழ்நாள் முழுவதும் பொய் சொல்லாதவன். கிருஷ்ணன் அவனை வற்புறுத்தினான்: 'வெற்றிக்காக இதைச் சொல். அது யானை என்று மெல்லக் கூறிவிடு.'

யுதிஷ்டிரன் இறுதியில் 'அசுவத்தாமா இறந்தான்' என்று உரக்கச் சொல்லி, 'யானை' என்ற சொல்லை மெதுவாகச் சொன்னான் என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது. துரோணருக்குக் கடைசிச் சொல் கேட்கவில்லை. மகன் இறந்ததாக நம்பி அவர் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தார். அப்போது திருஷ்டத்யும்னன் அவரைத் தாக்கி வீழ்த்தினான்.

இந்த ஒரு நிகழ்வு யுதிஷ்டிரனின் வாழ்வின் பெருங்கறையாகக் கருதப்படுகிறது. அதுவரை அவன் தேர் பூமிக்கு நான்கு விரல் அளவு மேலே சென்றது என்றும், இந்தப் பொய்யால் அது தரையைத் தொட்டது என்றும் மரபு கூறுகிறது. வெற்றி கிடைத்தாலும் இந்தச் செயலால் பாண்டவர்களுக்குப் புகழ் சேரவில்லை; ஆசிரியரை ஏமாற்றிக் கொன்றதாகப் பழியே சேர்ந்தது. அர்ஜுனன் இதைக் கண்டு மனம் வருந்தினான்.

கதையைக் கேட்டவர்கள் அனைவரும் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தனர். புகழும் நன்மையும் தராத செயலை விட்டொழித்தவரின் மன அமைதியே உண்மையான வெற்றி என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். அந்த உணர்வு அவர்கள் வாழ்வை மாற்றியது.

இவ்வாறு கதை முடிந்தபோது கேட்டவர்கள் அனைவரும் தங்கள் சொந்த வாழ்வையும் சிந்தித்துப் பார்த்தனர்; குறளின் ஒளி அவர்கள் மனத்தில் தெளிவாக நின்றது.

பிற்காலத்தில் யுதிஷ்டிரன் சொர்க்கம் செல்லும்போது இந்தப் பொய்க்காக ஒரு கணம் நரகத்தைக் காண வேண்டியிருந்தது என்றும் நூல் சொல்கிறது. நன்மையும் புகழும் தராத, பழியே தரும் செயலைக் கிருஷ்ணனின் தந்திரத்துக்காகச் செய்த யுதிஷ்டிரனுக்குக் கூட அதன் கறை நீங்கவில்லை. 'என்றும் ஒருவுதல் வேண்டும் புகழொடு நன்றி பயவா வினை' என்பதன் எச்சரிக்கை அழுத்தமாகத் தெரிகிறது.

The Word 'Ashwatthama Has Fallen'

The Drona Parva of the Mahabharata describes an event on the fifteenth day of the war. The Kaurava army led by Dronacharya was inflicting great trouble on the Pandavas. Krishna realised that Drona could not be defeated unless he laid down arms; if he heard news of his son's death he would renounce weapons, Krishna said. Bhima killed an elephant named Ashwatthama and shouted, 'Ashwatthama is dead.'

Drona trembled on hearing it. But he believed his son would not die. He asked Yudhishthira, the one man who would speak the truth: 'Is Ashwatthama dead?' Yudhishthira had never spoken a lie in his life. Krishna pressed him: 'Say this for victory. Say softly that it is an elephant.'

At last Yudhishthira said loudly, 'Ashwatthama is dead,' and the word 'elephant' softly, the Mahabharata says. Drona did not hear the last word. Believing his son dead, he laid down his weapons. Then Dhrishtadyumna attacked and felled him.

This one event is regarded as a great stain on Yudhishthira's life. Tradition says that till then his chariot moved four finger-breadths above the ground and by this lie it touched the earth. Even though victory came, this act did not bring fame to the Pandavas; only blame of having deceived and killed a teacher. Arjuna was grieved to see it.

The text also says that later, when Yudhishthira went to heaven, he had to see hell for a moment on account of this lie. Even Yudhishthira, who did this act of blame, giving neither good nor fame, for Krishna's strategy, was not freed of its stain. The warning of 'endrum oruvudhal ventum pugazhodu nandri payavaa vinai' is clear.