Kural 658 · கடிந்த கடிந்தொரார் செய்தார்க்கு அவைதாம்

அரக்கு மாளிகைச் சூழ்ச்சி

மகாபாரதத்தின் ஆதி பருவம் துரியோதனனின் அரக்கு மாளிகைச் சதியைக் கூறுகிறது. யுதிஷ்டிரன் இளவரசனாக முடிசூட்டப்பட்டதும் துரியோதனனுக்குப் பொறாமை பெருகியது. சகுனி, கர்ணன், துச்சாதனன் ஆகியோருடன் சேர்ந்து பாண்டவர்களை அழிக்கத் திட்டமிட்டான். திருதராட்டிரனிடம் அனுமதி பெற்று, வாரணாவதம் என்ற ஊரில் ஒரு அழகிய மாளிகையைக் கட்டுவித்தான். அதைக் கட்டியவன் புரோசனன். அந்த மாளிகையின் சுவர்கள் அரக்கு, நெய், எண்ணெய் போன்ற எளிதில் தீப்பற்றும் பொருள்களால் ஆனவை.

பாண்டவர்கள் தம் தாய் குந்தியுடன் அங்கே தங்க அனுப்பப்பட்டனர். விதுரன் இந்தச் சதியை அறிந்தான். மறைமுகமாக யுதிஷ்டிரனிடம் ஒரு மிலேச்ச மொழியில் எச்சரித்தான். மேலும் சுரங்கம் தோண்ட ஒரு தொழிலாளியை அனுப்பினான். பாண்டவர்கள் சந்தேகம் தெரியாமல் வசித்து, ஒரு நாள் இரவு மாளிகைக்குத் தாமே தீ வைத்துச் சுரங்கத்தின் வழியே தப்பினர். புரோசனன் அந்த மாளிகையிலேயே எரிந்தான். ஒரு வேடர் குடும்பம் அங்கே தங்கியிருந்ததால் அவர்களும் இறந்தனர்.

துரியோதனன் தன் திட்டம் வெற்றி பெற்றதாக எண்ணி மகிழ்ந்தான். பாண்டவர்கள் இறந்தனர் என்று ஊர் முழுவதும் அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த வெற்றி நீண்ட நாள் நிற்கவில்லை. பாண்டவர்கள் உயிரோடு இருப்பதை அறிந்ததும் மக்களிடையே அவன் மீது வெறுப்பு பெருகியது. திரௌபதியின் சுயம்வரத்தில் பாண்டவர்கள் வெளிப்பட்டு துருபதனின் உறவு பெற்றனர். துரியோதனனின் சதி அவனுக்குப் பழியையும் பகையையும் தந்தது.

அரக்கு மாளிகைச் சதியால் பாண்டவர்களின் மீது அனுதாபம் அதிகரித்தது. குரு வம்சத்தின் மூத்தவர்கள் துரியோதனனின் செயலைக் கண்டித்தனர். பீஷ்மர், துரோணர், விதுரன் ஆகியோரும் அவனை வெறுத்தனர். அவன் அடைய நினைத்த அரசு ஆசையால் அவன் மனம் அமைதி இழந்தது. பாண்டவர்கள் இந்திரப்பிரஸ்தத்தை அடைந்தபோது அவன் பொறாமையும் அச்சமும் இன்னும் பெருகின.

விலக்கப்பட்டதைச் செய்தவரின் வெற்றி சில நாட்களில் மங்கிப் போனது; அவர் துன்பத்தில் ஆழ்ந்தார். அறிவுடையோர் வகுத்த வழியைப் புறக்கணித்தால் எந்த வெற்றியும் நிலைக்காது என்பதை அவ்வூரார் உணர்ந்து கொண்டனர்.

இவ்வாறு கதை முடிந்தபோது கேட்டவர்கள் அனைவரும் தங்கள் சொந்த வாழ்வையும் சிந்தித்துப் பார்த்தனர்; குறளின் ஒளி அவர்கள் மனத்தில் தெளிவாக நின்றது.

சதித்திட்டம் அவனுக்கு உடனடியாக வெற்றி தருவதாகத் தோன்றினாலும், இறுதியில் அது அவன் அழிவுக்கே வழி வகுத்தது. 'கடிந்த கடிந்தொரார் செய்தார்க்கு அவைதாம் முடிந்தாலும் பீழை தரும்' என்பதன் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு இது.

The Plot of the House of Lac

The Adi Parva of the Mahabharata tells of Duryodhana's plot of the house of lac. When Yudhishthira was crowned crown prince, Duryodhana's jealousy swelled. Together with Shakuni, Karna and Dushasana he planned to destroy the Pandavas. Obtaining Dhritarashtra's permission, he had a beautiful palace built at a town called Varanavata. Its builder was Purochana. The walls of that palace were made of easily inflammable materials like lac, ghee and oil.

The Pandavas were sent to stay there with their mother Kunti. Vidura learnt of the plot. He secretly warned Yudhishthira in a foreign tongue. He also sent a worker to dig a tunnel. The Pandavas lived without showing suspicion and one night set fire to the palace themselves and escaped through the tunnel. Purochana was burnt in that very palace. A family of hunters who were staying there also died.

Duryodhana rejoiced thinking his plan had succeeded. It was proclaimed all over town that the Pandavas were dead. But that success did not stand long. When it was known that the Pandavas were alive, hatred for him grew among the people. At Draupadi's swayamvara the Pandavas appeared and gained kinship with Drupada. Duryodhana's plot brought him blame and enmity.

By the plot of the house of lac sympathy for the Pandavas increased. The elders of the Kuru line condemned Duryodhana's act. Bhishma, Drona and Vidura also hated it. His mind lost peace through desire for the kingdom he wished to gain. When the Pandavas reached Indraprastha, his jealousy and fear grew still more.

Though the plot seemed to give him immediate success, in the end it paved the way to his own ruin. It is a clear example of 'kadindha kadindhorar seydhaarkku avaidhaam mudindhaalum peezhai tharum'.