விழவின் அற்றவன் வியன்கண் வெற்பே, கண் தண்ணெனக் கண்டும் கேட்டும், உண்டற்கு இனிய பல பாராட்டியும், "இன்னும் வருவது ஆக நமக்கு" எனத் தொன்முறை மரபினிர் ஆகிப் பன்மாண் செருமிக்குப் புகலும் திருவார் மார்பனும், உருமு உரறு கருவிய பெருமலை பிற்பட, இறும்பூது கஞலிய இன்குரல் விறலியர் நறுங்கார் அடுக்கத்துக் குறிஞ்சி பாடிக் கைதொழூஉப் பரவிப் பழிச்சினிர் கழிமின்.
Meaning
This is the hill of the festival's own wide ground. Having seen it so that the eye is cool, having heard it, having praised many things sweet to eat, and said, "More will come to us yet," be of the ancient line, and pass on praising with folded hands after the women of sweet voice, bright with wonder, have sung the kurinji in the fragrant rain-dark slope — so that the great mountain with its thundering drum stays behind, and the hero of the many-bannered battle, whose chest is rich.
சொற்பொருள் Word by word
விழவின் அற்றவன்
the hill that belongs to the festival
கண் தண்ணெனக் கண்டும்
having seen till the eye is cool
உண்டற்கு இனிய பல
many things sweet to eat
இன்னும் வருவது ஆக
may more still come
தொன்முறை மரபினிர்
of the ancient line
செருமிக்குப் புகலும்
famed in many a battle
திருவார் மார்பன்
the hero of the rich chest
உருமுரறு கருவி
the implement that roars like thunder
இறும்பூது கஞலிய
bright with wonder
குறிஞ்சி பாடி
singing the kurinji
கைதொழூஉப் பரவிப் பழிச்சி
praising with folded hands
விளக்கம்
இது மலைபடுகடாமின் இறுதிப் பகுதியின் தொடக்கம்: விழாக் குன்றம். "கண் தண்ணெனக் கண்டும்" — கண் குளிரக் கண்டு. அதாவது அழகு உடலில் தண்மையாகப் பதிகிறது.
"இன்னும் வருவது ஆக நமக்கு" — இன்னும் வரட்டும். இது ஒரு நம்பிக்கையின் வாக்கியம். கவிதை முடிவை நோக்கிச் செல்லும்போது கேட்பவருக்கு ஒரு வாழ்த்தைத் தருகிறது.
Explanation
The beginning of the poem's close: the hill of the festival. "Seen till the eye is cool" — beauty settles in the body as coolness.
"May more still come to us": a sentence of hope. As the poem moves to its end it gives its hearer a blessing.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 351–360 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 351–360 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
சிந்தனைக்கு
"இன்னும் வருவது ஆக" என்பது வாழ்த்தா, அல்லது பேராசையா?
