நெடு வான் மின்னி குறுந் துளி தலைஇபடு மழை பொழிந்த பகுவாய்க் குன்றத்துஉழை படு மான் பிணை தீண்டலின் இழை மகள்பொன் செய் காசின் ஒண் பழம் தாஅம்குமிழ் தலைமயங்கிய குறும் பல் அத்தம்எம்மொடு வருதியோ பொம்மல் ஓதி எனக்கூறின்றும் உடையரோ மற்றே வேறுபட்டுஇரும் புலி வழங்கும் சோலைபெருங் கல் வைப்பின் சுரன் இறந்தோரே
Netu vaan minni kurun thuli thalaii / Patu mazhai pozhintha pakuvaayk kunraththu / Uzhai patu maan pinai theentalin izhai makal / Pon sey kaasin on pazham thaaam / Kumizh thalaimayangkiya kurum pal aththam / Emmotu varuthiyoa pommal oathi enak / Koorinrum utaiyaroa marrae vaerupattu / Irum puli vazhangkum soalai / Perung kal vaippin suran iranthoarae
Listen
Share
பொருள்
நீண்ட வானில் மின்னி, சிறுதுளிகள் தொடங்கி, பெருமழை பொழிந்த பிளவுகளுடைய குன்றத்தில், பக்கத்தில் நிற்கும் பெண்மான் தீண்டியதால், அணிகலன் அணிந்த பெண்ணின் பொன்காசு மாலைபோன்ற ஒளிரும் பழங்களைக் குமிழமரம் உதிர்க்கும், பல சிறிய வழிகள் கலந்த பாலைவழியில், 'அடர்ந்த கூந்தலுடையவளே, எம்மோடு வருவாயோ?' என்று கேட்பதும் அவரிடம் உண்டோ? மனம் மாறி, பெரிய புலிகள் திரியும் சோலையும் பெரிய பாறைகளும் உடைய பாலைவழியைக் கடந்து சென்றவர்.
Meaning
On the cleft hill where lightning flashed across the wide sky, small drops began and heavy rain poured, the kumizh tree, when a doe standing beside it brushes against it, drops its bright fruits like the gold coins of a jewelled woman's necklace; along that desert way of many small mingling paths, would he ever have asked, 'Will you come with us, girl of the thick hair?' He changed, and crossed the desert path of great rocks and groves where huge tigers roam.
சொற்பொருள் Word by word
குறுந் துளி
small drops
பகுவாய்
cleft
உழை
beside
மான் பிணை
doe
பொன் செய் காசு
gold coin
குமிழ்
kumizh tree
அத்தம்
desert path
பொம்மல் ஓதி
thick hair
வேறுபட்டு
having changed
சுரன்
desert way
விளக்கம்
காவன் முல்லைப் பூதனார் பாடல். தோழி பருவத்தைப் பற்றிய கருத்தை மாற்றிப் பேசுகிறாள்; பிரிந்த தலைவனைப் பற்றித் தலைவி புலம்புகிறாள். மழைக்குப் பின் குமிழம்பழம் பொன்காசுபோல் உதிரும் அழகான காட்சி, அவனுடன் சென்றிருந்தால் கண்டிருக்கக்கூடிய அழகு.
'எம்மோடு வருவாயா என்று கேட்கும் பண்பும் அவரிடம் இல்லையோ?' என்ற கேள்வி, உடன்போக்கை விரும்பிய தலைவியின் ஏக்கம். பிரிவின் துயரம் அவன் தனியே சென்றதில் மட்டுமல்ல, தன்னை அழைக்காததிலும் உள்ளது.
Explanation
A poem by Kavan Mullai Poothanar. The heroine laments the lover who has gone. After rain, the kumizh drops its fruit like gold coins: a beauty she might have seen had she gone with him.
'Would he never have asked, will you come with us?' is the longing of a woman who would gladly have gone with him. The grief of parting lies not only in his going alone, but in his not asking her.
கதை
பாலை · காவன் முல்லைப் பூதனார்
தோழி பருவம் மாறுபட்டது
சிந்தனைக்கு
நம் பயணங்களில் நம் துணையையும் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று எண்ணுகிறோமா?
To reflect on
In our journeys, do we think to ask our companion to come along?
