செந்நெல் அரிநர் கூர் வாட் புண்ணுறக்காணார் முதலொடு போந்தென பூவேபடையடும் கதிரொடும் மயங்கிய படுக்கைத்தன்னுறு விழுமம் அறியா மென்மெலதெறு கதிர் இன் துயில் பசு வாய் திறக்கும்பேதை நெய்தற் பெரு நீர்ச் சேர்ப்பதற்குயான் நினைந்து இரங்கேனாக நோய் இகந்துஅறனிலாளன் புகழ எற்பெறினும் வல்லேன்மன் தோழி யானே
Sennel arinar koor vaat punnurak / Kaanaar muthalotu poanthena poovae / Pataiyatum kathirotum mayangkiya patukkaith / Thannuru vizhumam ariyaa menmela / Theru kathir in thuyil pasu vaay thirakkum / Paethai neythar peru neers saerppatharku / Yaan ninainthu irangkaenaaka noay ikanthu / Aranilaalan pukazha er / Perinum vallaenman thoazhi yaanae
Listen
Share
பொருள்
செந்நெல் அறுப்போரின் கூரிய அரிவாள் பட்டுப் புண்ணுற்றும், அவர்கள் காணாததால் அடியோடு தப்பிப்போனதால், கதிர்களோடும் படுக்கையாகக் கிடக்கும் வைக்கோலோடும் மயங்கிக் கிடந்து, தனக்கு நேர்ந்த துன்பத்தை அறியாமல் மெல்ல மெல்லச் சுடும் கதிரவனின் வெப்பத்தில், இனிய துயிலிலிருந்து பசிய வாயைத் திறக்கும் அறியாத நெய்தல் மலருடைய பெருநீர்க் கடற்கரைத் தலைவனுக்காக, நான் நினைத்து வருந்தாமல் இருந்தால், நோய் நீங்கி அறமில்லாதவன் என்னைப் புகழ்ந்தாலும், தோழி, அதைப் பெறும் வலிமை எனக்கு உண்டு.
Meaning
The simple neythal lily, wounded by the sharp sickle of the reapers of red paddy, escaped with its root because they did not see it; lying dazed among the ears of grain and the bedded straw, not knowing the harm done to it, it slowly opens its green mouth from sweet sleep under the burning rays of the sun. For the lord of that shore of great waters, if I did not keep thinking and grieving, then even if that man without dharma were cured of my sickness and praised me, friend, I would have the strength to accept it.
சொற்பொருள் Word by word
அரிநர்
reapers
புண்ணுற
wounded
முதலொடு
with its root
படுக்கை
bed of straw
விழுமம்
harm, suffering
தெறு கதிர்
burning ray
பசு வாய்
green mouth
பேதை நெய்தல்
simple neythal lily
அறனிலாளன்
man without dharma
வல்லேன்
I am able
விளக்கம்
அம்மூவனார் பாடல். தலைவன் வேலிக்கு அப்பால் இருப்பதை உணர்ந்து தோழி தேற்ற, தலைவி எதிர்மொழி சொல்கிறாள். அரிவாள் பட்டும் தன் துன்பத்தை அறியாமல் வெயிலில் மலரும் நெய்தல், தலைவனின் இனிய சொல்லில் மயங்கி தன் நிலையை உணராமல் இருக்கும் தலைவியின் உள்ளுறை.
'அறனிலாளன்' என்று தலைவனைக் கடிவது கடுஞ்சொல்; ஆனால் அதற்குள் 'நான் அவனை நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லையே' என்ற இயலாமை. உணர்வுகளின் சிக்கலைச் சங்கக் கவிதை நுட்பமாகப் பிடிக்கிறது.
Explanation
A poem by Ammoovanar. Sensing the hero beyond the fence, the friend urges patience and the heroine answers. The neythal lily, wounded by the sickle yet opening in the sun not knowing its own hurt, is a hidden image of the heroine, charmed by his sweet words and blind to her own state.
Calling him 'a man without dharma' is harsh; but inside it lies helplessness: she cannot stop thinking of him. Sangam poetry catches the knot of feeling with great finesse.
