நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 741 · அங்கணெடு மதிள்புடைசூ ழயோத்தி யென்னும்

Verse 741 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

அங்கணெடு மதிள்புடைசூ ழயோத்தி யென்னும்அணிநகரத் துலகனைத்தும் விளக்கும் சோதிவெங்கதிரோன் குலத்துக்கோர் விளக்காய்த் தோன்றிவிண்முழுது முயக்கொண்ட வீரன் றன்னை,செங்கணெடுங் கருமுகிலை யிராமன் றன்னைத்தில்லைநகர்த் திருச்சித்ர கூடந் தன்னுள்எங்கள்தனி முதல்வனையெம் பெருமான் றன்னைஎன்றுகொலோ கண்குளிரக் காணு நாளே

Angkanetu mathilputaisoo zhayoaththi yennum / Aninakarath thulakanaiththum vilakkum soathi / Vengkathiroan kulaththukkoar vilakkaayth thoanri / Vinmuzhuthu muyakkonta veeran rannai, / Sengkanetung karumukilai yiraaman rannaith / Thillainakarth thirussithra kootan thannul / Engkalthani muthalvanaiyem perumaan rannai / Enrukoloa kankulirak kaanu naalae

பொருள்

அழகிய நீண்ட மதில்கள் சூழ்ந்த அயோத்தி என்னும் அணிநகரத்தில், உலகம் அனைத்தையும் விளக்கும் ஒளியாக, சூரிய குலத்துக்கு ஒரு விளக்காகத் தோன்றி, விண்ணுலகம் முழுதையும் காத்த வீரனை, சிவந்த நீண்ட கண்களுடைய கரிய மேகமான ராமனை, தில்லை நகரத் திருச்சித்ரகூடத்தில் எங்கள் தனி முதல்வனை, எம் பெருமானை, கண் குளிரக் காணும் நாள் என்றோ?

Meaning

In the beautiful city called Ayodhya, ringed with fair tall walls, he appeared as a light illuminating the whole world, a lamp for the line of the sun; the hero who saved all of heaven; Rama, a dark rain cloud with long red eyes; our one first Lord, our Perumal, in Thiruchitrakootam in the city of Thillai: when will be the day I see him till my eyes are cooled?

சொற்பொருள் Word by word

அங்கண் நெடு மதிள்: fair tall walls
அணிநகரம்: beautiful city
வெங்கதிரோன் குலம்: line of the hot-rayed sun
விண்முழுதும் உயக்கொண்ட: who saved all of heaven
கருமுகில்: dark rain cloud
தனி முதல்வன்: the one first Lord
கண் குளிர: till the eyes are cooled

விளக்கம்

முந்தைய பத்து தசரதனின் துயரத்தோடு முடிந்தது. இந்தப் பத்து ராமனைக் காணும் ஏக்கத்தோடு தொடங்குகிறது. ஆனால் இந்த ஏக்கம் இனிமையானது, ஏனெனில் அவனைக் காணும் இடம் இருக்கிறது: தில்லைத் திருச்சித்ரகூடம்.

ராமனைச் 'சூரிய குலத்துக்கு ஒரு விளக்கு' என்கிறார். சூரியனுக்கே ஒளி தரும் விளக்கு என்ற அழகிய முரண் இதில் இருக்கிறது. 'கண் குளிரக் காண்பது' தமிழில் மிக இனிய சொல்லாட்சி: கண்ணின் ஏக்கம் தணிந்து அமைதி பெறும் வரை பார்ப்பது.

Explanation

The previous decade ended in Dasaratha's grief. This one begins with longing to see Rama. But this longing is sweet, because there is a place to see him: Thiruchitrakootam in Thillai.

He calls Rama 'a lamp for the line of the sun'. There is a lovely paradox here: a lamp that gives light to the sun's own line. 'Seeing till the eyes are cooled' is one of the sweetest expressions in Tamil: looking until the eyes' longing is quenched and at peace.

குருபரம்பரை வரலாறு

ராமனுக்குத் துணையாகப் படை எழுப்பிய அரசன்

குலசேகர மன்னர் அரசராக இருந்தபோதே ஒவ்வொரு நாளும் இராமாயணக் கதை கேட்பார். அந்தக் கதையில் அவர் தன்னையே மறந்துவிடுவார்.

ஒருநாள் கதை சொன்னவர் ஆரண்ய காண்டத்தில், கரன் தூடணன் தலைமையில் பதினாலாயிரம் அரக்கர்கள் ராமனோடு போரிட வந்த இடத்தைச் சொன்னார். ராமன் சீதையை லக்ஷ்மணனோடு குகைக்கு அனுப்பிவிட்டுத் தனியாகவே அவர்களை எதிர்க்க நின்றான். அதைக் கேட்ட குலசேகரர், 'என் ராமன் தனியாகப் பதினாலாயிரம் பேரோடு போரிடுவதா?' என்று பதறி எழுந்தார். உடனே தன் படையைத் திரட்டி, 'ராமனுக்குத் துணையாகப் புறப்படுங்கள்!' என்று ஆணையிட்டார். அதைக் கண்ட கதைசொல்லி, 'ராமன் ஒருவனாகவே ஒரு நாழிகைக்குள் அத்தனை அரக்கர்களையும் வென்றுவிட்டான்; சீதை வந்து அவனைத் தழுவிக்கொண்டாள்' என்று விரைவாகச் சொன்னார். அதன் பிறகே மன்னர் அமைதியடைந்தார்.

இந்தப் பத்து சிதம்பரத்தில் உள்ள திருச்சித்ரகூடம் என்ற திவ்யதேசத்தைப் பற்றியது. தில்லை நடராஜர் கோயிலுக்குள்ளேயே கோவிந்தராஜப் பெருமாள் பள்ளிகொண்டிருக்கிறார். குலசேகரர் அங்கே ராமனையே காண்கிறார். ராமனின் பிறப்பு முதல் அவன் தன் உலகுக்குத் திரும்பியது வரை முழு இராமாயணத்தையும் பத்துப் பாசுரங்களில் பாடுகிறார். 'அவன் அடியைச் சூடுவதே அரசு; வேறு அரசை அரசாக எண்ணமாட்டேன்' என்று ஒரு மன்னரே சொல்வது இந்தப் பத்தின் உச்சம்.

From the Guruparamparai, the lives of the Sri Vaishnava teachers

The king who sent his army to help Rama

Even while he was king, Kulasekhara listened to the Ramayana every day, and he would lose himself in the story.

One day the narrator reached the part of the Aranya Kanda where fourteen thousand rakshasas, led by Khara and Dushana, came to fight Rama. Rama sent Sita to a cave with Lakshmana and stood alone to face them. Hearing this, Kulasekhara sprang up in alarm: 'My Rama, alone against fourteen thousand?' At once he gathered his army and ordered, 'March to help Rama!' Seeing this, the narrator quickly told how Rama had defeated all those rakshasas by himself within an hour, and how Sita came and embraced him. Only then was the king calm again.

This decade is about the divya desam of Thiruchitrakootam in Chidambaram, where Govindaraja Perumal reclines inside the Thillai Nataraja temple itself. Kulasekhara sees Rama there. In ten pasurams he sings the whole Ramayana, from Rama's birth to his return to his own world. Its high point is a king saying, 'Wearing his feet on my head is my crown; I will count no other kingship as kingship.'

சிந்தனைக்கு

எதைக் கண்டால் நம் கண்கள் குளிர்கின்றன?

To reflect on

What sight cools our eyes?