நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 744 · தொத்தலர்பூஞ் சுரிகுழல்கை கேசி சொல்லால்

Verse 744 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

தொத்தலர்பூஞ் சுரிகுழல்கை கேசி சொல்லால்தொன்னகரந் துறந்துதுறைக் கங்கை தன்னைபத்தியுடைக் குகன்கடத்த வனம்போய்ப் புக்குப்பரதனுக்குப் பாதுகமு மரசு மீந்துசித்திரகூ டத்திருந்தான் றன்னை யின்றுதில்லைநகர்த் திருச்சித்ர கூடந் தன்னுள்எத்தனையும் கண்குளிரக் காணப் பெற்றஇருநிலத்தார்க் கிமையவர்நே ரொவ்வார் தாமே

Thoththalarpoonj surikuzhalkai kaesi sollaal / Thonnakaran thuranthuthuraik kangkai thannai / Paththiyutaik kukankataththa vanampoayp pukkup / Parathanukkup paathukamu marasu meenthu / Siththirakoo taththirunthaan rannai yinru / Thillainakarth thirussithra kootan thannul / Eththanaiyum kankulirak kaanap perra / Irunilaththaark kimaiyavarnae rovvaar thaamae

பொருள்

கொத்தாக மலரும் பூக்கள் சூடிய சுருண்ட கூந்தலுடைய கைகேயியின் சொல்லால், தொன்மையான நகரைத் துறந்து, பக்தியுடைய குகன் கங்கைத் துறையைக் கடத்திவிடக் காட்டுக்குச் சென்று, பரதனுக்குப் பாதுகையையும் அரசையும் கொடுத்துச் சித்திரகூடத்தில் தங்கியிருந்தவனை, இன்று தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் எவ்வளவும் கண் குளிரக் காணப் பெற்ற இந்த உலகத்தாருக்கு வானோரும் ஈடாக மாட்டார்கள்.

Meaning

By the word of Kaikeyi, whose curled hair holds clusters of blossoms, he left the ancient city; Guha, full of devotion, ferried him across the Ganga; he went into the forest, gave Bharata his sandals and the kingdom, and stayed at Chitrakuta. Today, the people of this earth who get to see him at Thiruchitrakootam in Thillai, as much as their eyes desire: even the gods are not their equal.

சொற்பொருள் Word by word

தொத்து அலர் பூ: flowers blooming in clusters
தொன்னகரம் துறந்து: leaving the ancient city
பத்தியுடைக் குகன்: Guha, full of devotion
கடத்த: ferrying across
பாதுகம்: sandals
சித்திரகூடம்: Chitrakuta, the hill where Rama stayed
இமையவர் நேர் ஒவ்வார்: the gods are not equal

விளக்கம்

அயோத்தியா காண்டம் முழுதும் ஒரே பாசுரத்தில்: கைகேயியின் சொல், குகனின் படகு, பரதனுக்குப் பாதுகை. ராமன் தங்கிய சித்திரகூட மலைக்கும், தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்துக்கும் உள்ள பெயர் ஒற்றுமையை ஆழ்வார் அழகாகப் பயன்படுத்துகிறார். அங்கே தங்கியவனே இங்கே தங்கியிருக்கிறான்.

குகனை 'பத்தியுடைக் குகன்' என்கிறார். வேடர் தலைவனான குகனை ராமன் தன் சகோதரனாக ஏற்றான். பிறப்பைப் பார்க்காமல் பக்தியைப் பார்க்கும் இறைவனின் இயல்பு இதில் தெரிகிறது. அவனைக் கண்ணாரக் காணும் மனிதர்கள் தேவர்களைவிட உயர்ந்தவர்கள் என்கிறார்.

Explanation

The whole Ayodhya Kanda in one pasuram: Kaikeyi's word, Guha's boat, the sandals given to Bharata. The Alvar makes lovely use of the shared name: Chitrakuta, the hill where Rama stayed, and Thiruchitrakootam in Thillai. He who stayed there now stays here.

He calls Guha 'Guha, full of devotion'. Rama accepted Guha, a chief of hunters, as his own brother. Here we see the nature of the Lord who looks at devotion, not birth. People who see him to their heart's content, says the Alvar, are greater than the gods.

குருபரம்பரை வரலாறு

ராமனுக்குத் துணையாகப் படை எழுப்பிய அரசன்

குலசேகர மன்னர் அரசராக இருந்தபோதே ஒவ்வொரு நாளும் இராமாயணக் கதை கேட்பார். அந்தக் கதையில் அவர் தன்னையே மறந்துவிடுவார்.

ஒருநாள் கதை சொன்னவர் ஆரண்ய காண்டத்தில், கரன் தூடணன் தலைமையில் பதினாலாயிரம் அரக்கர்கள் ராமனோடு போரிட வந்த இடத்தைச் சொன்னார். ராமன் சீதையை லக்ஷ்மணனோடு குகைக்கு அனுப்பிவிட்டுத் தனியாகவே அவர்களை எதிர்க்க நின்றான். அதைக் கேட்ட குலசேகரர், 'என் ராமன் தனியாகப் பதினாலாயிரம் பேரோடு போரிடுவதா?' என்று பதறி எழுந்தார். உடனே தன் படையைத் திரட்டி, 'ராமனுக்குத் துணையாகப் புறப்படுங்கள்!' என்று ஆணையிட்டார். அதைக் கண்ட கதைசொல்லி, 'ராமன் ஒருவனாகவே ஒரு நாழிகைக்குள் அத்தனை அரக்கர்களையும் வென்றுவிட்டான்; சீதை வந்து அவனைத் தழுவிக்கொண்டாள்' என்று விரைவாகச் சொன்னார். அதன் பிறகே மன்னர் அமைதியடைந்தார்.

இந்தப் பத்து சிதம்பரத்தில் உள்ள திருச்சித்ரகூடம் என்ற திவ்யதேசத்தைப் பற்றியது. தில்லை நடராஜர் கோயிலுக்குள்ளேயே கோவிந்தராஜப் பெருமாள் பள்ளிகொண்டிருக்கிறார். குலசேகரர் அங்கே ராமனையே காண்கிறார். ராமனின் பிறப்பு முதல் அவன் தன் உலகுக்குத் திரும்பியது வரை முழு இராமாயணத்தையும் பத்துப் பாசுரங்களில் பாடுகிறார். 'அவன் அடியைச் சூடுவதே அரசு; வேறு அரசை அரசாக எண்ணமாட்டேன்' என்று ஒரு மன்னரே சொல்வது இந்தப் பத்தின் உச்சம்.

From the Guruparamparai, the lives of the Sri Vaishnava teachers

The king who sent his army to help Rama

Even while he was king, Kulasekhara listened to the Ramayana every day, and he would lose himself in the story.

One day the narrator reached the part of the Aranya Kanda where fourteen thousand rakshasas, led by Khara and Dushana, came to fight Rama. Rama sent Sita to a cave with Lakshmana and stood alone to face them. Hearing this, Kulasekhara sprang up in alarm: 'My Rama, alone against fourteen thousand?' At once he gathered his army and ordered, 'March to help Rama!' Seeing this, the narrator quickly told how Rama had defeated all those rakshasas by himself within an hour, and how Sita came and embraced him. Only then was the king calm again.

This decade is about the divya desam of Thiruchitrakootam in Chidambaram, where Govindaraja Perumal reclines inside the Thillai Nataraja temple itself. Kulasekhara sees Rama there. In ten pasurams he sings the whole Ramayana, from Rama's birth to his return to his own world. Its high point is a king saying, 'Wearing his feet on my head is my crown; I will count no other kingship as kingship.'

சிந்தனைக்கு

ஒருவரின் பிறப்பைவிட அவர் உள்ளத்தைப் பார்க்கிறோமா?

To reflect on

Do we look at a person's heart rather than their birth?