நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 844 · சுரும்பரங்கு தண்டுழாய்து

Verse 844 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

சுரும்பரங்கு தண்டுழாய்துதைந்தலர்ந்த பாதமே,விரும்பிநின்றி றைஞ்சுவேற்கிரங்கரங்க வாணனே,கரும்பிருந்த கட்டியே.கடல்கிடந்த கண்ணனே,இரும்பரங்க வெஞ்சரம்துரந்தவில்லி ராமனே.

Surumparangku thantuzhaaythu / Thainthalarntha paathamae, / Virumpininri rainjsuvaerki / Rangkarangka vaananae, / Karumpiruntha kattiyae.ka / Talkitantha kannanae, / Irumparangka venjsaramthu / Ranthavilli raamanae.

பொருள்

வண்டுகள் நிறைந்த குளிர்ந்த துளசி நெருங்கி மலர்ந்த திருவடிகளையே விரும்பி நின்று வணங்கும் எனக்கு இரங்குவாய், அரங்கத்தில் வாழ்பவனே! கரும்பில் இருக்கும் வெல்லக்கட்டியே! கடலில் கிடந்த கண்ணனே! இரும்பும் நொறுங்கும்படி கொடிய அம்புகளைச் செலுத்திய வில்லுடைய ராமனே!

Meaning

I long for your feet, crowded with cool thulasi blossoms where the bees swarm, and I stand and bow to them. Have pity on me, you who live at Arangam! Sweet jaggery from the sugar cane! Kannan who lies in the sea! Rama with the bow, whose fierce arrows crushed even iron!

சொற்பொருள் Word by word

சுரும்பு அரங்கு: where bees crowd
ததைந்து அலர்ந்த: crowded and blooming
இரங்கு: have pity
அரங்க வாணனே: O dweller at Arangam
கரும்பிருந்த கட்டியே: O jaggery from the cane
இரும்பு அரங்க: so that iron is crushed
வில்லி ராமனே: O Rama the bowman

விளக்கம்

'அரங்க' என்ற ஒலி மூன்று முறை வருகிறது: சுரும்பரங்கு, இரங்கு அரங்க, இரும்பரங்க. சந்த விருத்தத்தின் ஒலி அழகுக்கு இது சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

'கரும்பிருந்த கட்டியே' என்று இறைவனை வெல்லமாக அழைக்கிறார். கரும்பின் இனிமை முழுவதும் வெல்லத்தில் திரண்டிருப்பது போல, எல்லா இனிமையும் அவனிடம் திரண்டிருக்கிறது. இரும்பையும் நொறுக்கும் வீரனும் அவனே; வெல்லம் போல இனியவனும் அவனே.

Explanation

The sound 'arang' comes three times: surumbarangu, irangu aranga, irumbaranga. It is a fine example of the sound beauty of the chanda viruttam.

He calls the Lord 'jaggery from the cane'. As all the sweetness of the cane gathers in the jaggery, all sweetness gathers in him. The hero who crushes iron and the one sweet as jaggery are the same Lord.

வால்மீகி ராமாயணம் · யுத்த காண்டம் 17–18

விபீஷண சரணாகதி

சீதையை ராமனிடம் திருப்பிக் கொடுக்கும்படி விபீஷணன் ராவணனுக்கு அறிவுரை சொன்னான். ராவணன் அவனை இகழ்ந்து அவையை விட்டு வெளியேற்றினான். விபீஷணன் நான்கு அமைச்சர்களோடு கடலைக் கடந்து, ராமன் இருந்த கரையின் மேல் வானில் நின்று, 'உலகுக்கெல்லாம் அடைக்கலமான ராமனிடம் நான் சரண் புகுகிறேன்' என்று அறிவித்தான்.

சுக்ரீவனும் மற்ற வானரத் தலைவர்களும் சந்தேகப்பட்டனர். 'இவன் பகைவனின் தம்பி; ஒற்றனாக இருக்கலாம்' என்றனர். அனுமன் மட்டும், 'இவன் முகத்தில் வஞ்சகம் இல்லை' என்று சொன்னான். அனைவரும் சொல்லி முடித்ததும் ராமன் தன் முடிவை அறிவித்தான்.

'நண்பனாக என்னிடம் வந்தவனை நான் ஒருபோதும் கைவிடேன். அவனிடம் குறை இருந்தாலும் சரி. ஒருமுறை என்னிடம் வந்து "நான் உன்னுடையவன்" என்று சொல்பவனுக்கு எல்லா உயிர்களிடமிருந்தும் அபயம் தருவேன். இது என் விரதம். ராவணனே வந்தாலும் ஏற்பேன்' என்றான் ராமன் (யுத்த காண்டம் 18.33).

இதுவே ஸ்ரீவைஷ்ணவ மரபின் 'சரம ஸ்லோகம்' போன்ற முக்கிய வாக்கு. இப்பகுதியில் ஆழ்வார் 'அடைக்கலம் புகுந்த என்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே' என்று ராமனிடம் கேட்பது இந்த வாக்கை நம்பித்தான். விபீஷணனுக்குச் சொன்னதை எனக்கும் சொல் என்கிறார்.

Valmiki Ramayana, Yuddha Kanda 17 and 18

Vibhishana's surrender

Vibhishana advised Ravana to return Sita to Rama. Ravana insulted him and drove him from the court. With four ministers Vibhishana crossed the sea, stood in the sky above the shore where Rama was camped, and announced, 'I surrender to Rama, the refuge of all the worlds.'

Sugriva and the other monkey chiefs were suspicious. 'He is the enemy's brother; he may be a spy,' they said. Only Hanuman said, 'There is no deceit in his face.' When everyone had spoken, Rama gave his decision.

'I will never abandon one who comes to me as a friend, even if he has faults. To anyone who comes to me once and says "I am yours", I give safety from all beings. This is my vow. Even if Ravana himself came, I would accept him' (Yuddha Kanda 18.33).

This is one of the great promises of the Sri Vaishnava tradition. In these verses the Azhvar asks Rama, 'Say "fear not" to me, who have come to you for refuge.' He trusts this promise. What you said to Vibhishana, say to me too, he asks.

சிந்தனைக்கு

வலிமையும் இனிமையும் சேர்ந்த ஒருவரை நினைக்கும்போது நமக்கு எப்படி இருக்கிறது?

To reflect on

How does it feel to think of someone who is both strong and sweet?