அவன் தன் நெஞ்சைத் தானே போகின்ற வழியிற் செலுத்துதலால் தனக்கு உண்டான தனிமையோடு, இங்ஙனம் பிரிந்தாலன்றி இவ்வரசியல் நிகழாது என்று நினைந்து, கழலுகின்ற வளையைக் கழலாமற் செறித்தும், மயக்கம் கொண்டும், விரைய நெட்டுயிர்ப்புக் கொண்டும், அம்பு தைத்த மயில்போல நடுங்கி அணிகலங்கள் நெகிழ்ந்து, பொற்பாவை ஏந்தி நின்ற தகளியிலே பருத்த விளக்கு நின்று எரிய, தனக்குள்ள இடமெல்லாம் பொன்னாலும் மணியாலும் சிறப்புப் பெற்று உயர்ந்த ஏழு நிலையினையுடைய மாடத்திடத்து, மூட்டுவாய்களினின்றும் சொரிதலைச் செய்யும் பெரிய திரண்ட அருவிகளினுடைய, இனிய பலவாகிய முழங்குகின்ற ஓசைக்கண்ணே தலைவன் தான் கூறிய பருவம் பொய்யாமல் வருவன் என்னும் கருத்தினளாகலின் அவன் வரவையே கருதிக் கிடந்தாள். அகன்ற திசைகள் நிறைய ஆரவாரித்தன. வெட்டி வென்று, பகைவரசர் எக்காலமும் விரும்பும் நிலங்களைக் கைக்கொண்ட வெற்றியாலே, திரளுகின்ற பெரிய படையோடே,
Meaning
With the loneliness his own heart made for him by sending it down the road he goes, she thinks, "Without this parting the kingdom would not stand"; she tightens the bangle that would slip; she is bewildered; she draws a long quick breath; she trembles like a peacock struck by an arrow, and her ornaments come loose. The thick flame stands in the bowl held by the golden image; in the seven-storeyed mansion, where every place is enriched with gold and gems, from its spouts the great gathered cascades pour down; and in that many-voiced sweet sound she lies thinking only of his coming, since the season he named cannot be false. The wide quarters rang with sound. Cutting and conquering, by a victory that took the lands all enemy kings desire, with the great army gathering,
சொற்பொருள் Word by word
நெஞ்சு ஆற்றுப்படுத்த
schooling her own heart
நிறைதபு புலம்பு
the loneliness that robs her poise
ஓடு வளை திருத்தி
tightening the slipping bangle
மையல் கொண்டு
bewildered
ஒய்யென உயிர்த்து
drawing a long quick breath
ஏவுறு மஞ்ஞை
the peacock struck by an arrow
இழை நெகிழ்ந்து
her ornaments coming loose
பாவை விளக்கு
the lamp in the golden image
பரூஉச்சுடர்
the thick flame
எழுநிலை மாடம்
the seven-storeyed mansion
முடங்கிறை அருவி
the cascades from the spouts
இன்பல் இமிழ் இசை
the many sweet sounds
அஞ்செவி நிறைய
till the wide quarters were full
வேண்டுபுலம் கவர்ந்த விசயம்
the victory that took the desired lands
விளக்கம்
இந்தப் பத்து முல்லைப்பாட்டின் இதயம்: மாடத்தில் தனியாகக் கிடக்கும் தலைவி, விளக்கின் ஒளியில், அருவியின் ஓசையில், அவன் வரவை எதிர்பார்த்துக் கிடக்கிறாள்.
"அம்பு தைத்த மயில்போல" — மயில் முல்லை நிலத்தின் பறவை. அதாவது இயற்கையே அவள் துயரின் உருவம். மேலும் அவள் தன் நெஞ்சைத் தானே தேற்றிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது — துணை யாருமில்லை.
Explanation
This is the heart of Mullaippattu: the heroine lying alone in the mansion, in the lamp's light and the sound of falling water, waiting for him.
The peacock is the bird of the mullai land — nature itself becomes the shape of her grief. And she must school her own heart: there is no one else to do it.
கதை
முல்லைப்பாட்டு
அடிகள் 81–90 · நப்பூதனார்
A story
Lines 81–90 · Napputhanar
சிந்தனைக்கு
தன் நெஞ்சைத் தானே தேற்றிக்கொள்வது பலமா, அல்லது தனிமையின் கட்டாயமா?
To reflect on
Is comforting one's own heart strength, or the compulsion of being alone?
