பிறந்த பிறை போலப் பின்பு ஏந்தியிருக்கும் கவைத்தலையுடைய கடையையும், நெடிய மூங்கிலைப் போன்ற திரண்ட தோளையுடைய மகளின் முன்கையில் குறிய தொடியை ஒக்கும், நெகிழ வேண்டிய இடத்தில் நெகிழ்ந்து இறுக வேண்டிய இடத்தில் இறுகும் வார்க்கட்டையும், நீலமணி ஒழுகுவது போன்ற கரிய பெரிய தண்டையும், பொன் ஒழுகுவது போன்ற முறுக்கடங்கிய நரம்பின் கட்டமைந்த யாழையும் இடப்பக்கம் தழுவி, வெய்ய ஞாயிற்றோடு திங்களும் மேருவை வலமாகத் திரிவது போல, குளிர்ந்த கடல் சூழ்ந்த உலகில் தன்னைப் புரப்பாரைப் பெறாமல், மழை பெய்யாததால் ஆவி சூழ்ந்த மலைமேல் பழுத்த மரத்தைத் தேடித் திரியும் பறவைகளைப் போல —
Meaning
Holding at his left side a lute whose peg-head curves like the new moon just risen, whose binding loosens and grips where it must like the bangle on the forearm of a woman with bamboo shoulders, whose two dark staves flow like blue gems, whose strings are drawn down like poured gold— while sun and moon go round Meru, having found no one in this cool sea-girt world to keep him, he wanders like birds hunting a fruited tree on a mountain hazy with unfallen rain —
சொற்பொருள் Word by word
பிறை பிறந்தன்ன
like the risen new moon
பின்னேந்து கவைக்கடை
the curved peg-head
நெடும்பணைத் திரள் தோள்
shoulders round as bamboo
குறுந்தொடி
the small bangle
மெலிந்து வீங்கு திவவு
the binding that slackens and swells
மாயிரு மருப்பு
the two dark staves
பொன்வார்ந்தன்ன நரம்பு
strings like poured gold
இடவயின் தழீஇ
held at the left side
மதி வலம் திரிதரும்
the moon circling rightward
தாங்குநர் பெறாது
finding no one to sustain him
புகைவேய் குன்றம்
the mountain wreathed in mist
பழுமரம் தேரும் பறவை
birds seeking a fruited tree
விளக்கம்
இந்தப் பத்தின் இறுதி உவமை மிகக் கூர்மையானது: பழுத்த மரத்தைத் தேடும் பறவைகள். பசி என்பது தேடல்; பாடலின் முழுப் பயணமும் இந்த ஒரு உவமையில் அடங்கிவிடுகிறது.
"தாங்குநர் பெறாது" என்ற சொற்கள் ஆற்றுப்படையின் காரணத்தைச் சொல்கின்றன: இந்த உலகில் தாங்குவார் இல்லை. அதனால்தான் ஒருவரைத் தேடி அனுப்ப வேண்டியிருக்கிறது.
Explanation
The last figure is the sharpest: birds searching for a fruited tree. Hunger is a search, and the whole journey of the poem is contained in that one image.
"Having found no one to sustain him" states the reason for the whole genre: there is no one in this world to hold him up. That is why a man must be sent to find one.
கதை
பெரும்பாணாற்றுப்படை
அடிகள் 11–20 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
A story
Lines 11–20 · Kadiyalur Uruttirankannanar
சிந்தனைக்கு
"தாங்குநர்" என்பது பொருள் கொடுப்பவரா, அல்லது ஆறுதல் தருபவரா?
To reflect on
Is the one who sustains a giver of goods, or a giver of comfort?
