புறநானூறு 6 · தண்ணிலவும் வெங்கதிரும் · காரிகிழார்

வாடாஅது பனிபடு நெடுவரை வடக்கும்,தெனாஅது உருகெழு குமரியின் தெற்கும்,குணாஅது கரைபொரு தொடுகடல் குணக்கும்,குடாஅது தொன்றுமுதிர் பொளவத்தின் குடக்கும்,கீழது முப்புணர் அடுக்கிய முறைமுதற் கட்டின்நீர்நிலை நிவப்பின் கீழும், மேலதுஆனிலை உலகத் தானும், ஆனாது,உருவும் புகழும் ஆகி, விரிசீர்த்தெரிகோல் ஞமன்ன் போல, ஒரு திறம்பற்றல் இலியரோ! நின் திறம் சிறக்க!செய்வினைக்கு எதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்துக்,கடற்படை குளிப்ப மண்டி, அடர்ப் புகர்ச்சிறுகண் யானை செவ்விதின் ஏவிப்,பாசவற் படப்பை ஆர்எயில் பலதந்து,அவ்வெயில் கொண்ட செய்வுறு நன்கலம்பரிசின் மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கிப்,பணியியர் அத்தை நின் குடையே; முனிவர்முக்கண் செல்வர் நகர்வலஞ் செயற்கே!இறைஞ்சுக, பெரும! நின் சென்னி; சிறந்தநான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே!வாடுக, இறைவ நின் கண்ணி! ஒன்னார்நாடுசுடு கமழ்புகை எறித்த லானே!செலிஇயர் அத்தை, நின் வெகுளி; வால்இழைமங்கையர் துனித்த வாள்முகத்து எதிரே!ஆங்க, வென்றி எல்லாம் வென்றுஅகத்துஅடக்கியதண்டா ஈகைத் தகைமாண் குடுமி!தண்கதிர் மதியம் போலவும், தெறுசுடர்ஒண்கதிர் ஞாயிறு போலவும்,மன்னிய, பெரும! நீ நிலமிசை யானே!