புறநானூறு 9 · ஆற்றுமணலும் வாழ்நாளும் · நெட்டிமையார்

‘ஆவும், ஆனியற் பார்ப்பன மாக்களும்,பெண்டிரும், பிணியுடை யீரும் பேணித்தென்புலம் வாழ்நர்க்கு அருங்கடன் இறுக்கும்பொன்போற் புதல்வர்ப் பெறாஅ தீரும்,எம்அம்பு கடிவிடுதும், நுன்அரண் சேர்மின்’ எனஅறத்துஆறு நுவலும் பூட்கை, மறத்தின்கொல்களிற்று மீமிசைக் கொடிவிசும்பு நிழற்றும்எங்கோ, வாழிய குடுமி! தங் கோச்செந்நீர்ப் பசும்பொன் வயிரியர்க்கு ஈத்த,முந்நீர் விழவின், நெடியோன்நன்னீர்ப் ப·றுளி மணலினும் பலவே!