நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 569 · தடவரை யின்மீதே சரற்கால சந்திரன்

Verse 569 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

தடவரை யின்மீதே சரற்கால சந்திரன்,இடையுவா வில்வந்தெ ழுந்தாலே போல்,நீயும்வடமதுரை யார்மன்னன் வாசுதே வன்கையில்,குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப்பெ ருஞ்சங்கே.

Thatavarai yinmeethae sararkaala santhiran, / Itaiyuvaa vilvanthe zhunthaalae poal,neeyum / Vatamathurai yaarmannan vaasuthae vankaiyil, / Kutiyaeri veerrirunthaay koalappe runjsangkae.

பொருள்

பெரிய மலையின் மேல் பௌர்ணமி நாளில் கூதிர்கால நிலவு எழுந்தது போல, நீயும் வடமதுரையின் மன்னனான வாசுதேவனின் கையில் குடியேறி வீற்றிருக்கிறாய், அழகிய பெருஞ்சங்கே!

Meaning

Like the autumn moon rising on the full-moon day over a great mountain, you too have settled and sit enthroned in the hand of Vasudeva, king of northern Mathura, beautiful great conch!

சொற்பொருள் Word by word

தடவரை: great mountain
சரற்கால சந்திரன்: the autumn moon
இடையுவா: full-moon day
வடமதுரையார் மன்னன்: king of northern Mathura
வாசுதேவன்: Vasudeva, Krishna
வீற்றிருந்தாய்: you sit enthroned
கோலப் பெருஞ்சங்கு: beautiful great conch

விளக்கம்

கரிய மலை போன்ற கண்ணனின் கையில் வெண்சங்கு, மலை மேல் எழும் முழுநிலவு போல. இந்த உவமையில் நிறம் மட்டுமல்ல, அமைதியும் அழகும் இருக்கின்றன. கூதிர்கால வானம் மேகமில்லாமல் தெளிவாக இருக்கும்; அப்போதைய நிலவு மிக ஒளிமிக்கது.

'வீற்றிருந்தாய்' என்ற சொல் கவனிக்கத்தக்கது. அரசன் அரியணையில் அமர்வது போல சங்கு கண்ணனின் கையில் அமர்ந்திருக்கிறது. இறைவனோடு இருப்பதே உயர்ந்த அரசு.

Explanation

A white conch in the hand of Krishna, who is dark as a mountain, like the full moon rising over a mountain. The image carries not only colour but calm and beauty. The autumn sky is clear and cloudless, and the moon then is at its brightest.

Notice 'you sit enthroned'. The conch sits in Krishna's hand as a king sits on his throne. To be with the Lord is the highest kingship.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.45

பாஞ்சசன்னியம் வந்த கதை

கம்சனை வென்ற பிறகு, கண்ணனும் பலராமனும் உஜ்ஜயினியில் சாந்தீபனி முனிவரிடம் குருகுலத்தில் தங்கிக் கல்வி கற்றார்கள். அறுபத்து நான்கு நாட்களில் அறுபத்து நான்கு கலைகளையும் கற்றார்கள் என்று பாகவதம் சொல்கிறது.

கல்வி முடிந்ததும் குருதட்சிணையாக என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார்கள். முனிவரும் அவர் மனைவியும் கண்ணீரோடு சொன்னார்கள்: 'பிரபாசக் கடலில் எங்கள் மகன் மூழ்கிப் போனான். அவனைத் திருப்பிக் கொண்டுவாருங்கள்.' கண்ணன் கடலுக்குச் சென்றான். கடலரசன், 'பஞ்சசனன் என்ற அசுரன் சங்கின் உருவில் கடலுக்குள் வாழ்கிறான்; அவனே சிறுவனைக் கொண்டுபோனான்' என்றான்.

கண்ணன் கடலுக்குள் புகுந்து பஞ்சசனனைக் கொன்றான். அவன் உடலில் சிறுவன் இல்லை. அந்த அசுரனின் உடலிலிருந்து எடுத்த சங்கே 'பாஞ்சசன்னியம்'. அதை ஊதிக்கொண்டு யமலோகம் சென்று, யமனிடமிருந்து குருவின் மகனை உயிரோடு மீட்டுக் கொண்டுவந்து ஒப்படைத்தான்.

அன்று முதல் பாஞ்சசன்னியம் கண்ணனின் இடக்கையில் இருக்கிறது. அவன் வாயோடு எப்போதும் இணைந்திருக்கும் பேறு பெற்றது அது. ஆண்டாள் இந்தப் பத்தில் அந்தச் சங்கிடமே கேட்கிறாள்: 'அவன் வாய் எப்படி மணக்கும், எப்படிச் சுவைக்கும்? எனக்குச் சொல்.'

Srimad Bhagavatam, Book 10, Chapter 45

How Krishna won the conch Panchajanya

After overcoming Kamsa, Krishna and Balarama went to study with the sage Sandipani at Ujjain. The Bhagavatam says they learned all sixty-four arts in sixty-four days.

When their studies were done, they asked what he wished as guru dakshina, the teacher's fee. With tears, the sage and his wife said: 'Our son drowned in the sea at Prabhasa. Bring him back to us.' Krishna went to the sea. The lord of the ocean said, 'An asura named Panchajana lives under the sea in the form of a conch. He took the boy.'

Krishna entered the sea and slew Panchajana. The boy was not in his body. The conch taken from that asura's body became 'Panchajanya'. Blowing it, Krishna went to the world of Yama, brought back his teacher's son alive from Yama, and handed him over.

From that day Panchajanya has rested in Krishna's left hand, blessed to be always close to his lips. In this decade Andal asks that very conch: 'How does his mouth smell? How does it taste? Tell me.'

சிந்தனைக்கு

இறைவனின் அருகில் இருப்பதை நாம் ஒரு அரியணையாகக் கருதுகிறோமா?

To reflect on

Do we think of being near the Lord as a throne?