அசைகின்ற கழை நரலும் ஆரவாரத்தையுடைய படுகர்ச் சிலம்பை அடைந்து இருந்த பாக்கத்தை எய்தி, பொறுக்கமாட்டாத போரின் வெற்றியையுடைய வலிய தாளையும் மானத்தையுடைய விறலையுமுடைய வேளே, "நாங்கள் வயிரியம்" என்று சொன்னீராயின், உம்மில் போல நில்லாது புகுந்து, கிழவரைப் போலக் கேளாது கெழீஇ, சேட்புலம் பகல இனிய கூறிப், பருத்த குறையைப் பொழிந்த நெய்க்கண்ணையுடைய வேவையோடு, குரூஉக்கண் இறடிப் பொம்மலைப் பெறுவீர். ஏறித் தரூஉம் இலங்கு மலைத் தாரத்தோடு,
Meaning
Reaching that part of the hillside where the swaying bamboos rattle and roar, and coming before the Vel — the Vel of the victory that will not be borne, of the strong stance and the honour — if you say, "We are viraliyar," do not stand back as you would among your own, but press in; do not wait to be asked like an elder, but join them; speak sweetly, make the far ground plain, and you will get the doll of dark millet with the ghee-eyed woman who pours the rich ghee — and with it the bright hill-garland that they bring up,
சொற்பொருள் Word by word
அலங்கு கழை நரலும்
the swaying bamboos rattling
ஆரிப் படுகர்
the noisy slope
சிலம்பு
the hillside
நோனாச் செருவின்
of the war that cannot be borne
வலம்படு நோன்றாள்
the strong stance of victory
மான விறல் வேள்
the Vel of honour and valour
வயிரியம் எனினே
if you say you are viraliyar
நும்மில் போல நில்லாது
not holding back as among your own
கிழவிர் போலக் கேளாது
not waiting to be asked like elders
சேட்புலம் பகல
making the far ground known
பரூஉக்குறை பொழிந்த நெய்
the ghee poured thick
வேவை
the woman who serves
குரூஉக்கண் இறடி
the dark-grained millet
பொம்மல்
the doll-shaped cake
இலங்கு மலைத் தாரம்
the bright hill garland
விளக்கம்
இது ஒரு நடைமுறை அறிவுரை: வேளிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும். "உம்மில் போல நில்லாது" — உங்கள் வீட்டில் இருப்பது போலக் காத்திருக்காதீர்; முன்வந்து பேசுங்கள்.
அதாவது சங்க கவிதையில் பரிசில் பெறுவது ஒரு கலை. கவிதை அதை மறைக்கவில்லை; அதை ஒரு சமூக ஒழுக்கமாகக் கற்பிக்கிறது.
Explanation
This is practical counsel: how to behave before the Vel. "Do not hold back as among your own" — do not wait at home; step forward and speak.
Seeking a patron's gift is an art in Sangam verse. The poem hides nothing; it teaches it as a social discipline.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 161–170 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 161–170 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
சிந்தனைக்கு
பரிசில் கேட்பதை ஒரு கலையாகக் கற்பது கவிதையின் நேர்மையா?
To reflect on
Is teaching the art of asking for gifts the poem's honesty?
