மூங்கிலிலே பெய்த மழையால் விளைந்த, தேக்கு மரத்தின் குடத்திலே வடித்த தேறலைக் குறைவின்றிப் பருகி, நறவில் மகிழ்ந்து, வைகறையிலே பழைய செருக்குற்ற நும் அனந்தலைத் தீர, அருவி தந்த பழஞ்சிதைவின் வெண்காழையும், வரும் இசையைத் தவிர்த்த கடமானின் கொழுகுறையும், முளவு மாவைத் தொலைச்சிய பைந்நிணப் பிளவையும், பிணவு நாய் முடுக்கிய தடியோடே விரைந்து கூட்டி, வெண்புடை கொண்ட துய்த்தலைப் பழனில் இன்புளியைக் கலந்து மாமோராக, கழை வளர் நெல்லின் அரியுலையை ஊழ்த்து,
Meaning
You will drink without stint the toddy that the rain in the bamboos ripened and that was drawn into the teak-wood pot; you will be merry with it, and at dawn your old drowsiness will pass. Then the white kazhi of the old waterfall, the fat meat of the buck that has fled from the hounds, the striped flesh of the pig that has killed the hare, mixed quickly with the stick the bitch was driven with, and in the wet field of the paddy that grows among the bamboos, sour and sweet mingled into a savoury dish, boiling in the rare pot —
சொற்பொருள் Word by word
வேய்ப்பெயல் விளையுள்
ripened by the rain in the bamboos
தேக்கட் தேறல்
toddy drawn in the teak pot
குறைவின்று பருகி
drinking without stint
நறவு மகிழ்ந்து
merry with the brew
அனந்தல் தீர
the drowsiness passing
அருவி தந்த வெண்காழ்
the white kazhi of the waterfall
கடமான் கொழுங்குறை
the fat meat of the buck
பைந்நிணப் பிளவை
the striped flesh of the boar
பிணவுநாய் முடுக்கிய தடி
the stick that drove the bitch
இன்புளி கலந்து
sour and sweet mingled
மாமோர் ஆக
made into a savoury dish
கழைவளர் நெல்லின் அரியுலை
the rare pot of bamboo-grown paddy
விளக்கம்
இது ஒரு விருந்து: கள், இறைச்சி, புளிக்கறி, மூங்கில் நெல். அதாவது காட்டு வாழ்க்கையின் முழு விருந்து.
இங்கே கவிதை மிக நேரடியாக உணவை விவரிக்கிறது — நுட்பமான உவமைகள் இல்லை. அதாவது கவிதை தன் பாணியை மாற்றுகிறது: பசியின் மொழி எளியது. இது நல்ல கவிதை நுட்பம்.
Explanation
A feast: toddy, meat, sour broth, bamboo paddy. The whole banquet of forest life.
Here the poem describes food very directly — no elaborate figures. It changes its register: the language of hunger is plain. That is good craft.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 171–180 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 171–180 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
சிந்தனைக்கு
உணவை விவரிக்கும் போது கவிதை எளியதாக மாறுவது ஏன்?
To reflect on
Why does poetry turn plain when it describes food?
