மணிகள் உள்ளிடப்பட்ட சிலம்பினையும் ஆம்பல் மலரால் தொடுக்கப்பட்ட மாலையினையும், அரத்தால் அரிந்தியற்றப்பட்ட அழகிய வளையலோடு பொலிவு பெற்ற முன் கைகளையும், பொன் மணி முதலிய அணிகலன்களால் ஆன மூங்கில் போன்ற தோள்களையும் உடைய, கற்புடைமையால் புகழ் பெற்ற ஐயை என்பாளின் தந்தையாகிய, சிறந்த வள்ளன்மை உடைய தித்தன் என்னும் மன்னனுக்கு உரிய, மழை வளம் தோற்றுவித்த குவியலாகிய நெல்லை உடைய உறையூரில், ஓடக்கோலும் நிலை பெறாத காவிரிப் பேரியாற்றின் வெள்ளத்தில், நேற்று நீ மாட்சிமை மிக்க குழையும் ஒள்ளிய அணிகலனும் உடைய நின்னால் விரும்பப்பட்ட பரத்தையோடு, வேழக் கரும்பால் ஆன வெள்ளிய தெப்பத்தைத் தழுவிக்கொண்டு, பூழி நாட்டாரின் குளத்தில் பிடியோடு சென்று நீராடும் களிற்று யானை போல முகம் மலர்ந்து, நின் உயர்ந்த அழகுடைய மார்பில் அணிந்த பூ மாலை குழையும்படி நீராடினை அல்லையோ? அப்படிப் பெரிதும் பரத்தையர் கேண்மையை உடைய நீ, தூயையைப் போல இன்று இங்கு வந்து, மார்பில் அமைந்த அழகிய முலையின் மேல் அழகிய தேமல் உடைய குற்றமற்ற கற்பினள் நம் மகனுக்குத் தாயே என்று என்னைப் பாராட்டுவாய் போல வஞ்சகமான பொய்ம்மொழிகளைப் பயிற்றி எம் முதுமையை இகழ்கின்றாய். அது அமைகிற்று, யாம் அதற்கு அமைவோம். ஆனால், தாமரை மலர்ந்த நீர்மிக்க பொது நிலத்தில், உட்டுளையுடைய வள்ளையின் நுண்ணிய கொடியை உழக்கித் திருத்து, வாளை மீனை உண்ட கூரிய பற்களையுடைய நீர்நாய், முட்கள் பொருந்திய அடிப்பகுதியையுடைய பிரம்பின் பழைய கொடிப் பிணக்கினூடே புகுந்திருப்பது போல, எம் இளமை எம்மைக் கைவிட்டுச் சென்று மிகவும் பழையதாயிற்று. இனி எமக்கு நின் பொய்ம்மொழி செய்வதற்கு இயன்ற இன்பம் யாதோ?
Meaning
In Uraiyur, where Tittan the greatly generous gives rain-like abundance and its heaped paddy, at the flood of the Kaveri where no boat can hold its place, you bathed yesterday with the woman you desired, one of excellent earrings and bright ornaments, embracing the white raft of sugarcane, your face glad as a rutting elephant that goes to bathe with its mate in the pool of the Puzhi people, and the flower garland on your high and lovely chest grew crushed. Today you come here as though you were a pure man, and, like one praising me as the mother of a son of faultless chastity, whose lovely breast bears the bright mottling — you train your deceitful false words and mock at our old age. Let that be enough. We will accept it. But our youth has gone from us and grown very old, as the water-dog with the sharp teeth that has fed on the valli fish creeps into the ancient tangle of the thorny-based cane, in the lotus-covered common of the water-rich fields. Now what sweetness is left for us in your false words?
சொற்பொருள் Word by word
அரி பெய் சிலம்பின் ஆம்பல் அம் தொடலை
the fine ampal garland with the gem-set anklet
அரம் போழ் அவ் வளைப் பொலிந்த முன் கை
the forearm bright with the bangle cut by a file
இழை அணி பணைத் தோள் ஐயை தந்தை
the father of Aiyai of the bamboo-like shoulders and ornaments
மா வண் தித்தன்
the greatly generous Tittan
மழை வளம் தரூஉம் பிண்ட நெல்லின் உறந்தை
Uraiyur of the heaped paddy the rains give
கழை நிலை பெறாஅக் காவிரி நீத்தம்
the Kaveri flood where no boat holds
மாண் குழை ஒள் இழை வெய்யோளொடு
with the woman you desired, of fine earrings and bright ornaments
வேழ வெள் புனை தழீஇ
embracing the white raft of sugarcane
பூழியர் கயன் ஆடு யானையின் முகன் அமர்ந்து
glad-faced like an elephant bathing in the Puzhiar's pool
ஏந்து எழில் ஆகத்துப் பூந்தார் குழைய
the flower garland crushed on your high lovely chest
நெருநல் ஆடினை புனலே
you bathed yesterday in the water
இன்று வந்து ஆக வன முலை அரும்பிய சுணங்கின்
coming today, as though the mottling on the lovely breast
மாசு இல் கற்பின் புதல்வன் தாய் என
as the mother of a son of faultless chastity
மாயப் பொய்ம்மொழி பயிற்றி
training deceitful false words
எம் முதுமை எள்ளல் அஃது அமைகும்
mocking our old age — that will do
சுடர்ப் பூந் தாமரை நீர் முதிர் பழனம்
the water-rich common of bright lotus
அம் தூம்பு வள்ளை ஆய் கொடி மயக்கி
tangling the fine valli creeper of the hollow stem
வாளை மேய்ந்த வள் எயிற்று நீர்நாய்
the sharp-toothed water-dog that has eaten the valli fish
முள்ளரைப் பிரம்பின் மூதரில் செறியும்
creeping into the old tangle of the thorny-based cane
எம் இளமை சென்று தவத் தொல்லஃது
our youth has gone and grown old
இனி இனிமை எவன் செய்வது பொய்ம்மொழி எமக்கே
what sweetness now do false words make for us
விளக்கம்
இது ஒரு மருதப் பாடல். தலைவன் பரத்தையோடு நீராடிவிட்டு மறுநாள் வந்து மனைவியைப் பாராட்டுகிறான். அவள் அதை மறுக்கிறாள். உரை இதை ஊடலின் ஒரு வகை என்று காட்டுகிறது. பாராட்டு இங்கே ஒரு குற்றம்.
மையல் ஒரு யானைக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. பிடியோடு குளத்தில் ஆடும் களிறு. மாலை மார்பில் குழைகிறது. அதாவது காதல் ஒரு நசுக்கல். கடைசி உள்ளுறை நீர்நாய். வள்ளைக் கொடியை முறித்து, வாளையை உண்டு, பழைய பிரம்பின் தூற்றில் சென்று தங்குகிறது. உரை அதைக் குலமகளின் நிலையை நெகிழ்த்தி இழிந்தவளை நுகர்ந்து முதிய தூற்றில் தங்குதல் என்று படிக்கிறது. அதாவது இளமை ஒரு தூற்று.
Explanation
This is a poem of the marutam. The hero bathed with a courtesan and comes the next day praising his wife. She refuses him. The commentary presents this as a kind of sulking. Praising is the offence here.
Passion is compared to an elephant. A rutting elephant sporting in the pool with its mate. The garland is crushed on the chest. Love is a bruising. The last inner figure is the water-dog. It breaks the valli creeper, eats the fish, and settles in the old cane tangle. The commentary reads that as breaking the noble wife's standing, enjoying a low woman, and lodging in an old thicket. Youth is a thicket.
கதை
மருதம் · பரணர்
பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைமகற்குக் கிழத்தி கூறியது. · பரணர் பாடியது
சிந்தனைக்கு
இளமை தூற்றில் தங்கிவிட்டதென்று சொல்பவள், அதை இழக்கிறாளா அல்லது அதைக் கணக்கிடுகிறாளா?
To reflect on
When she says her youth has lodged in a thicket, is she losing it or taking its measure?
