நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 809 · மரங்கெடந டந்தடர்த்து

Verse 809 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

மரங்கெடந டந்தடர்த்துமத்தயானை மத்தகத்து,உரங்கெடப்பு டைத்தொர்கொம்பொசித்துகந்த வுத்தமா,துரங்கம்வாய்பி ளந்துமண்ணளந்தபாத, வேதியர்வரங்கொளக்கு டந்தையுள்கிடந்தமாலு மல்லையே?

Marangketana tanthatarththu / Maththayaanai maththakaththu, / Urangketappu taiththorkompo / Siththukantha vuththamaa, / Thurangkamvaaypi lanthumanna / Lanthapaatha, vaethiyar / Varangkolakku tanthaiyulki / Tanthamaalu mallaiyae?

பொருள்

மருத மரங்கள் அழியும்படி நடந்து, மதம் கொண்ட யானையின் நெற்றியில் அதன் வலிமை அழியும்படி அடித்து, அதன் ஒரு கொம்பை முறித்து மகிழ்ந்த உத்தமனே! குதிரையின் வாயைப் பிளந்து, மண்ணை அளந்த திருவடிகளை உடையவனே! வேதியர்கள் வரங்களைப் பெறும் திருக்குடந்தையில் கிடக்கும் திருமால் நீ அல்லவா?

Meaning

Best of all, you walked between the trees so they fell, struck the maddened elephant on its forehead till its strength was gone, broke off one of its tusks and rejoiced. You split the horse's mouth, and your feet measured the earth. Are you not Mal who reclines at Thirukkudanthai, where the Vedic scholars receive their boons?

சொற்பொருள் Word by word

மரம் கெட நடந்து: walking so the trees fell
மத்த யானை: maddened elephant
மத்தகம்: forehead of the elephant
உரம் கெட: so its strength was gone
உத்தமா: O best one
துரங்கம்: horse (Kesi)
வேதியர் வரம் கொள்: where Vedic scholars receive boons

விளக்கம்

உரலோடு மருத மரங்களுக்கு இடையே நடந்தது, குவலயாபீடத்தை வீழ்த்தியது, கேசி என்ற குதிரை அசுரனின் வாயில் கையை நுழைத்து அதைப் பிளந்தது (பாகவதம் 10.37): கண்ணனின் வீரச் செயல்கள் ஒரே பாசுரத்தில்.

அப்படிப்பட்டவன் குடந்தையில் வேதியர்களுக்கு வரம் தரும் பெருமாளாகக் கிடக்கிறான். வீரனும் வள்ளலும் ஒருவனே.

Explanation

Walking between the marudha trees with the mortar, bringing down Kuvalayapeedam, thrusting his arm into the mouth of the horse demon Kesi and splitting it (Bhagavatam 10.37): Kannan's heroic deeds in one verse.

That same hero reclines at Kudanthai as the Lord who gives boons to the Vedic scholars. The warrior and the generous giver are one.

கோயில் ஒழுகு · ஸ்ரீரங்க மாஹாத்மியம் · ராமாயண மரபு

விபீஷணன் கொண்டுவந்த அரங்கன்

பாற்கடலில் கிடக்கும் இறைவனின் திருமேனி ஒன்று நான்முகனுக்குத் தவத்தின் பயனாகக் கிடைத்தது. அந்தத் திருமேனியை நான்முகன் சத்யலோகத்தில் வழிபட்டான். பின்னர் அது சூரிய குலத்து அரசன் இக்ஷ்வாகுவுக்குக் கிடைத்து, அயோத்தியில் தலைமுறை தலைமுறையாக வழிபடப்பட்டது. ராமனும் அந்தப் பெருமாளை வணங்கினான்.

ராவணனை வென்று அயோத்தி திரும்பியபின், ராமனின் முடிசூட்டு விழா முடிந்ததும், விடைபெற்றுச் செல்லும் விபீஷணன் ராமனைப் பிரிய முடியாமல் வருந்தினான். ராமன் தான் வழிபட்ட அந்த அரங்கநாதனை அவனுக்குப் பரிசாக அளித்தான். 'இவனை நான் என்று நினைத்து வழிபடு' என்றான்.

விமானத்தோடு கூடிய அந்தப் பெருமாளைத் தலையில் தாங்கி விபீஷணன் இலங்கைக்குப் புறப்பட்டான். காவிரியின் இரு கிளைகளுக்கு நடுவே உள்ள தீவில் சந்தியா வந்தனம் செய்யக் கீழே வைத்தான். திரும்பி வந்து தூக்கியபோது பெருமாள் எழவில்லை. 'இந்தக் காவிரிக் கரையும் இந்தச் சோழ மன்னன் தர்மவர்மாவின் பக்தியும் எனக்குப் பிடித்தன. இங்கேயே இருப்பேன். ஆனால் உன்னை மறவேன்; தெற்கே இலங்கையை நோக்கியே கிடப்பேன்' என்றான் இறைவன்.

அதனால்தான் திருவரங்கத்தில் பெருமாள் தெற்கு நோக்கிச் சயனித்திருக்கிறான். இப்பகுதியில் ஆழ்வார் அரங்கத்தின் வயல்களையும், காவிரியின் பெருக்கையும், அங்கு வாழும் துறவிகளையும், அரக்கர் தலைவனை வென்ற ராமனையும் ஒன்றாகப் பாடுவது இதனால்தான். பின்னர் திருக்குடந்தையில் கிடக்கும் ஆராவமுதனையும் பாடுகிறார்.

From the Koil Ozhugu, the Sriranga Mahatmya and the Ramayana tradition

How Ranganatha came to Srirangam

A form of the Lord who lies in the milk ocean was given to Brahma as the fruit of his penance, and Brahma worshipped it in Satyaloka. Later it came to Ikshvaku, king of the solar race, and was worshipped in Ayodhya from generation to generation. Rama too worshipped this Lord.

After Rama defeated Ravana and returned to Ayodhya, the coronation was held. When Vibhishana came to take leave, he could not bear to part from Rama. Rama gave him the Ranganatha he himself had worshipped. 'Worship him as you would worship me,' he said.

Vibhishana set off for Lanka, carrying the Lord and his vimana on his head. On the island between two branches of the Kaveri he set them down to perform his evening prayers. When he came back to lift them, the Lord would not rise. 'I love this bank of the Kaveri and the devotion of this Chola king Dharmavarma,' the Lord said. 'I will stay here. But I will not forget you. I will lie facing south, towards Lanka.'

That is why the Lord at Srirangam reclines facing south. In these verses the Azhvar sings together of the fields of Arangam, the flood of the Kaveri, the renunciants who live there, and Rama who defeated the rakshasa king. Then he turns to Aravamudhan who reclines at Thirukkudanthai.

சிந்தனைக்கு

வலிமையும் கொடையும் ஒருவரிடம் சேரும்போது அது எப்படிப்பட்ட மனிதரை உருவாக்குகிறது?

To reflect on

When strength and generosity meet in one person, what kind of person does that make?