நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 807 · இலங்கைமன்ன னைந்தொடைந்து

Verse 807 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

இலங்கைமன்ன னைந்தொடைந்துபைந்தலைநி லத்துக,கலங்கவன்று சென்றுகொன்றுவென்றிகொண்ட வீரனே,விலங்குநூலர் வேதநாவர்நீதியான கேள்வியார்,வலங்கொளக்கு டந்தையுள்கிடந்தமாலு மல்லையே?

Ilangkaimanna nainthotainthu / Painthalaini laththuka, / Kalangkavanru senrukonru / Venrikonta veeranae, / Vilangkunoolar vaethanaavar / Neethiyaana kaelviyaar, / Valangkolakku tanthaiyulki / Tanthamaalu mallaiyae?

பொருள்

இலங்கை மன்னனின் பசிய தலைகள் உடைந்து நிலத்தில் உருள, உலகம் கலங்க, அன்று சென்று கொன்று வெற்றி கொண்ட வீரனே! முப்புரி நூல் அணிந்தவர்களும், வேதம் ஓதும் நாவினரும், நீதியான கல்வி கேள்வி உடையவர்களும் வலம் வர, திருக்குடந்தையில் கிடக்கும் திருமால் நீ அல்லவா?

Meaning

Hero, you went and slew the king of Lanka so that his heads broke and rolled on the ground and the world was shaken, and you won the victory. Are you not Mal who reclines at Thirukkudanthai, where men wearing the sacred thread, with the Veda on their tongues and learning that is true, walk around you in worship?

சொற்பொருள் Word by word

பைந்தலை: fresh heads
நிலத்து உக: falling to the ground
வென்றி: victory
விலங்கு நூலர்: those wearing the sacred thread across the body
வேதநாவர்: those with the Veda on their tongues
வலங்கொள்: circumambulating
குடந்தை: Thirukkudanthai, Kumbakonam

விளக்கம்

இந்தப் பாசுரத்திலிருந்து ஆழ்வார் திருக்குடந்தையைப் பாடுகிறார். கும்பகோணத்தில் உள்ள சார்ங்கபாணிப் பெருமாள் 'ஆராவமுதன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் திகட்டாத அமுதம் என்பது பொருள்.

திருமழிசை ஆழ்வார் தம் இறுதிக் காலத்தைத் திருக்குடந்தையிலேயே கழித்தார். அதனால் இந்நூலில் குடந்தைப் பாசுரங்கள் தனிச் சிறப்புடையவை.

Explanation

From this verse the Azhvar sings of Thirukkudanthai. The Lord at Kumbakonam, Sarangapani, is called Aravamudhan, the nectar that never cloys however much one tastes it.

Thirumazhisai Azhvar spent his last years at Thirukkudanthai, so the Kudanthai verses of this work are especially dear.

கோயில் ஒழுகு · ஸ்ரீரங்க மாஹாத்மியம் · ராமாயண மரபு

விபீஷணன் கொண்டுவந்த அரங்கன்

பாற்கடலில் கிடக்கும் இறைவனின் திருமேனி ஒன்று நான்முகனுக்குத் தவத்தின் பயனாகக் கிடைத்தது. அந்தத் திருமேனியை நான்முகன் சத்யலோகத்தில் வழிபட்டான். பின்னர் அது சூரிய குலத்து அரசன் இக்ஷ்வாகுவுக்குக் கிடைத்து, அயோத்தியில் தலைமுறை தலைமுறையாக வழிபடப்பட்டது. ராமனும் அந்தப் பெருமாளை வணங்கினான்.

ராவணனை வென்று அயோத்தி திரும்பியபின், ராமனின் முடிசூட்டு விழா முடிந்ததும், விடைபெற்றுச் செல்லும் விபீஷணன் ராமனைப் பிரிய முடியாமல் வருந்தினான். ராமன் தான் வழிபட்ட அந்த அரங்கநாதனை அவனுக்குப் பரிசாக அளித்தான். 'இவனை நான் என்று நினைத்து வழிபடு' என்றான்.

விமானத்தோடு கூடிய அந்தப் பெருமாளைத் தலையில் தாங்கி விபீஷணன் இலங்கைக்குப் புறப்பட்டான். காவிரியின் இரு கிளைகளுக்கு நடுவே உள்ள தீவில் சந்தியா வந்தனம் செய்யக் கீழே வைத்தான். திரும்பி வந்து தூக்கியபோது பெருமாள் எழவில்லை. 'இந்தக் காவிரிக் கரையும் இந்தச் சோழ மன்னன் தர்மவர்மாவின் பக்தியும் எனக்குப் பிடித்தன. இங்கேயே இருப்பேன். ஆனால் உன்னை மறவேன்; தெற்கே இலங்கையை நோக்கியே கிடப்பேன்' என்றான் இறைவன்.

அதனால்தான் திருவரங்கத்தில் பெருமாள் தெற்கு நோக்கிச் சயனித்திருக்கிறான். இப்பகுதியில் ஆழ்வார் அரங்கத்தின் வயல்களையும், காவிரியின் பெருக்கையும், அங்கு வாழும் துறவிகளையும், அரக்கர் தலைவனை வென்ற ராமனையும் ஒன்றாகப் பாடுவது இதனால்தான். பின்னர் திருக்குடந்தையில் கிடக்கும் ஆராவமுதனையும் பாடுகிறார்.

From the Koil Ozhugu, the Sriranga Mahatmya and the Ramayana tradition

How Ranganatha came to Srirangam

A form of the Lord who lies in the milk ocean was given to Brahma as the fruit of his penance, and Brahma worshipped it in Satyaloka. Later it came to Ikshvaku, king of the solar race, and was worshipped in Ayodhya from generation to generation. Rama too worshipped this Lord.

After Rama defeated Ravana and returned to Ayodhya, the coronation was held. When Vibhishana came to take leave, he could not bear to part from Rama. Rama gave him the Ranganatha he himself had worshipped. 'Worship him as you would worship me,' he said.

Vibhishana set off for Lanka, carrying the Lord and his vimana on his head. On the island between two branches of the Kaveri he set them down to perform his evening prayers. When he came back to lift them, the Lord would not rise. 'I love this bank of the Kaveri and the devotion of this Chola king Dharmavarma,' the Lord said. 'I will stay here. But I will not forget you. I will lie facing south, towards Lanka.'

That is why the Lord at Srirangam reclines facing south. In these verses the Azhvar sings together of the fields of Arangam, the flood of the Kaveri, the renunciants who live there, and Rama who defeated the rakshasa king. Then he turns to Aravamudhan who reclines at Thirukkudanthai.

சிந்தனைக்கு

எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் திகட்டாத ஒன்று நம் வாழ்வில் உண்டா?

To reflect on

Is there something in your life you never tire of, however often you return to it?