தொன்று தொழுகும் மரபினும் மருப்பி குத்தித் துனைமின். பண்டை நன்மையை அறியாத புலம் பெயர் புதுவீர், சந்து நீவிப் புன் முடிந் திடுமின். செல்லும் தேஎத்துப் பெயர் மருங்கு அறிமார், கல் எறிந்து எழுதிய நல்லரை மராஅத்துக் கடவுள் ஓங்கிய காடு ஏசு கவலை, ஒட்டாது அகன்ற ஒன்னாத் தெவ்வர் சுட்டினும் பனிக்கும் சுரம் தவாப் பலவே, தேம்பாய் கண்ணித் தேர் வீசு கவிகை ஓம்பா வள்ளல் படர்ந்து இகும் எனினே,
Meaning
Move on quickly according to the ancient custom, prodding as with a goad. You who are new to the wandering life and do not know the old good ways, wipe off the mud and finish your mean business. Those who would know the names of the places you pass: the good mara tree on which the stones were thrown and the names cut, the hill where the god stands high and the stone of fame, the wild where the hated enemy scattered and fled, where the pass chills even at a glance — if you would go after the unrestrained giver whose parasol turns like a chariot wheel and whose garland drips with honey,
சொற்பொருள் Word by word
தொன்று தொழுகு மரபு
the custom handed down
மருப்பி குத்தி
prodding with the goad
புலம்பெயர் புதுவிர்
you who are new to wandering
சந்து நீவி
wiping off the mud
கல் எறிந்து எழுதிய
written by throwing stones
கல்லேசு கவலை
the stone of fame
கடவுள் ஓங்கிய காடு
the hill where the god stands high
ஒட்டாது அகன்ற தெவ்வர்
the enemy who scattered
சுட்டினும் பனிக்கும் சுரம்
the pass that chills at a glance
தேம்பாய் கண்ணி
the garland dripping honey
தேர்வீசு கவிகை
the parasol that turns like a wheel
ஓம்பா வள்ளல்
the giver who holds nothing back
விளக்கம்
இங்கே நினைவின் இடங்கள்: கல்லில் எழுதிய பெயர், கடவுள் நிற்கும் குன்றம், வீரர் கல். அதாவது வழி ஒரு நினைவுச் சின்னங்களின் தொடர்.
"ஓம்பா வள்ளல்" — எதையும் வைத்துக்கொள்ளாத கொடையாளி. மலைபடுகடாம் முழுவதும் கொடையையே தேடுகிறது. இந்த வரியில் அது நிறைவு பெறுகிறது.
Explanation
Places of memory: names written by casting stones, the hill where the god stands, the hero-stone. The road is a chain of memorials.
"The giver who holds nothing back": the whole poem is a search for giving, and it comes to rest in that phrase.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 391–400 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 391–400 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
சிந்தனைக்கு
வழியில் நினைவுச் சின்னங்கள் இருப்பது பயணத்தை எப்படி மாற்றுகிறது?
