பலகாலும் எண்ணெய் வார்த்த நன்மையைப் பெற்ற தலையில், நீலமணியின் நிறத்தைத் தன்னிடத்தே கொண்டு கடை குழன்று வளர்ந்த கரிய பெரிய மயிர்க் குஞ்சியின்கண்ணே, குளிர்ந்த நறிய மயிர்ச்சந்தனம் மணக்கப் பூசி, அந்த ஈரம் புலரும்படி விரலால் அலைத்துப் புலர்த்தும் தொழிலாலே பிணிப்பை விடுத்து, நறிய கரிய வயிரத்தையுடைய அகிலின் அழகிய புகையைக் கொளீஇ, யாழோசையின் அழகு மிகுகின்ற பாட்டையுடைய மிஞிறுகள் ஆரவாரிக்கும்படி தேன் கலந்து, மலையிடத்தனவும் நிலத்திடத்தனவும் கொம்புகளிற் பூத்தனவும் சுனைகளிற் பூத்தனவுமாகிய பல நிறங்களையும் பல சாதிகளையும் உடைய மலர்களை ஆராய்ந்து தொடுத்த தண்ணிய நறிய தொடையலையும், வெள்ளிய தாழை மடலாலே உடைய கண்ணியையும், முருகன் என்று அஞ்சும் படி சூடி, அவற்றைக் குஞ்சியின்கண்ணே மிலைச்சி —
Meaning
On the head that has known the good of oil poured again and again, on the great dark mass of hair that curves and grows back, dark as a blue gem: sandal of cool sweet scent is rubbed in, and loosened from its binding by the fingers that dry it; and agallochum, dark and fragrant, is burned under it until the bees, whose humming carries the beauty of a lute's song, are loud with honey. Then the flowers of the hill and of the level ground, of the branch and of the spring, of many colours and many kinds, are gathered and strung — a cool sweet garland and a crown of white thazhai leaf — and worn so that one might fear Murugan himself, wound into that mass of hair —
சொற்பொருள் Word by word
எண்ணெய் நீவிய
oiled again and again
நலம் பெறு சென்னி
the head that has known that good
மணி நிறம் கொண்ட
dark as a blue gem
சுரி வளர் மாயிருங் குஞ்சி
the dark hair that curves and grows
தண் நறு தகரம்
cool sweet sandal
மண்ணி
rubbing it in
ஈரம் புலர
until the wet dries
விரல் உளர்ப்பு
loosening with the fingers
காழ் அகில் அம் புகை
the lovely smoke of dark agallochum
யாழ் இசை அணி மிகு
whose song has the beauty of a lute
தேங்கலந்து
mixed with honey
மலையவும் நிலத்தவும்
flowers of hill and plain
சினையவும் சுனையவும்
of branch and of spring
ஆய்பு விரைஇய
gathered and sorted
வெண்போழ்க் கண்ணி
the crown of white thazhai leaf
நாம் உற மிலைச்சி
worn so that one might fear
விளக்கம்
இந்தப் பத்து முழுக்க அலங்காரத்தின் விவரணம்: எண்ணெய், சந்தனம், அகில் புகை, தேன், மாலை, தாழைக் கண்ணி. ஆனால் கடைசி வரி திடீரென ஒரு பயத்தைக் கொண்டு வருகிறது — "முருகன் என்று அஞ்சும் படி".
அதாவது அழகு ஒரு சக்தி. மிக அழகாக இருப்பது முருகனையே வரவழைக்கும் என்று அஞ்சுகிறார்கள். இது சங்க அழகியலின் தனித்துவம்: அழகு ஆபத்தானது.
Explanation
This passage is all adornment: oil, sandal, agallochum smoke, honey, garland, a crown of thazhai leaf. But the last line suddenly brings fear — "so that one might fear Murugan."
Beauty is a power. To be this beautiful might draw the god himself. That is the particularity of Sangam aesthetics: beauty is dangerous.
கதை
குறிஞ்சிப்பாட்டு
அடிகள் 111–120 · கபிலர்
A story
Lines 111–120 · Kapilar
சிந்தனைக்கு
அழகு ஆபத்தானது என்று நினைப்பது மூடநம்பிக்கையா, அல்லது ஆழமான உணர்வா?
To reflect on
Is the idea that beauty is dangerous superstition, or deep feeling?
