Its groves and its hollows shift like a change from one pann to another; whether you stand there many days or go on, his cool paddy land has many good things. Where the eye-filling fields smell sweet as you walk through, the dark-backed valai the net-men brought, the red-eyed kendai as though taken on the long line the fishers set, mingled with the sour that makes the tongue tick — the Paliyar women with their karandai garlands bring them and set them before you in the field where the prawns play —
சொற்பொருள் Word by word
பண்ணுப் பெயர்த்தன்ன
like a change of pann
காவும் பள்ளியும்
the groves and the hollows
பன்னாள் நிற்பினும்
though you stand many days
தண்பணை நாடு
the cool paddy country
கண்பு மலி பழனம்
the fields that fill the eye
வலையோர் தந்த வாளை
the valai the net-men brought
நிலையோர் இட்ட தூண்டில்
the line the fishers set
செங்கண் வராஅல்
the red-eyed kendai
துடிக்கண் அன்ன குறை
the sour that makes the tongue tick
பகன்றைக் கண்ணிப் பழையர்
the Paliyar with karandai garlands
ஞெண்டு ஆடு செறுவு
the field where prawns play
விளக்கம்
இங்கே நிலம் ஒரு இசைக்கு உவமிக்கப்படுகிறது: பண் மாறுவது போலக் காட்சி மாறுகிறது. அதாவது நிலப்பரப்பே ஒரு ராகம்.
மீன்களும் புளியும் பழையர் பெண்களும் — இது விருந்து. மலைபடுகடாம் எப்போதும் உணவை ஒரு வரவேற்பாக மாற்றுகிறது.
Explanation
The land is likened to music: the scene changes as a pann changes. Terrain itself is a raga.
Fish, sourness, the Paliyar women — a feast. Malaipadukadam always turns food into welcome.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 451–460 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 451–460 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
சிந்தனைக்கு
நிலத்தை இசையாக உணர்வது கவிதையின் கற்பனையா, அல்லது அனுபவமா?
To reflect on
Is feeling land as music the poem's invention, or an experience?
