தாது எருத் ததைந்த முற்றத்தை முன்னி, மழை எதிர் படுகண் முழுவு கண் இகுப்பக், கழை வளர் தூம்பின் கண் இடம் இமிர, மருதம் பண்ணிய கருங்கோட்டுச் சீறியாழ் நரம்பு மீது இறவாது உடன் புணர்ந்து ஒன்றிக், கடவது அறிந்த இன்குரல் விறலியர், தொன்று தொழுகு மரபில் தம் இயல்பு வழாஅது அருந்திறற் கடவுளைப் பழிச்சிய பின்றை, விருந்தில் பாணி கழிப்பி நீண்மொழிக் குன்றா நல்லிசைச் சென்றோர் உம்பல்,
Meaning
Thinking on the courtyard where the pollen-dust has gathered, where the raindrops strike and the flood breaks through the sluice, and the pipe of growing bamboo hums its note in the hollow — the small dark-horned lute tuned to the marutam, its strings drawn together and made one without ever passing the limit, played by the sweet-voiced women who know what may be done, in the ancient custom, never swerving from their own nature. After they have praised the god of great power, sending the guest away with music, those who went on with a fame that does not fail —
சொற்பொருள் Word by word
தாது எருத் ததைந்த முற்றம்
the courtyard thick with fallen pollen
மழை எதிர் படுகண்
the sluice the rain strikes
கழைவளர் தூம்பின் கண்
the note of the bamboo pipe
மருதம் பண்ணிய சீறியாழ்
the small lute tuned to marutam
நரம்பு மீது இறவாது
the strings never passing their limit
கடவது அறிந்த
knowing what may be done
தொன்றொழுகு மரபு
the custom handed down
தம் இயல்பு வழாஅது
not swerving from their nature
அருந்திறற் கடவுள்
the god of great power
விருந்தில் பாணி கழிப்பி
sending the guest away with music
விளக்கம்
இந்தப் பத்தின் மையம்: "நரம்பு மீது இறவாது" — நரம்பு தன் எல்லையை மீறாது. அதாவது இசையின் ஒழுக்கம் அளவு.
இது மலைபடுகடாமின் மிக நுட்பமான கலைக் கோட்பாடு: கலை என்பது எல்லை தெரிந்து செய்வது. மீறுவது திறமை அல்ல.
Explanation
The centre: "the strings never passing their limit." The discipline of music is measure.
A fine artistic principle: art is knowing the limit. Going beyond it is not skill.
கதை
மலைபடுகடாம்
அடிகள் 531–540 · இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கெளசிகனார்
A story
Lines 531–540 · Perunkausikanar of Iraniyamuttam in Perunkunrur
