ஒள்ளிய நுதலையும் மடமையான பார்வையையும் உடைய, நேரிய கலன்களை அணிந்த மகளிர் உணங்காமல் கவர்ந்து உண்ணும் கோழியை எறிந்த, வளைந்த காலையும் கனமான குழையையும் உடைய பொற் கால்களையுடைய புதல்வர், தம் தேரைப் புரவியின் முன்னே உருட்டி, முக்கால் சிறு தேரை முன் வழியிலே விலக்க, விலங்கிய பகையை அல்லது கலங்கிய பகையை அறியாத, கொழும்பல்குடி என்னும் செழுமையான பாக்கத்தையும் குறும்பல்லூர் நெடுஞ்சோணாட்டையும் உடைய, வெள்ளை உப்பின் கொள்ளையைச் சாற்றி நெல்லொடு வந்த வல்லவர் —
Meaning
The children of that town, with gold on their feet and heavy rings in their ears, their legs bent with running, have thrown something at a hen that the women — shining of brow, shy of look, wearing their ornaments straight — would snatch up before it could dry. They roll their little cart before a horse and push a three-wheeled toy out of the front path; and they know no enemy that stands against them and no enemy that troubles them. In that rich settlement of Kolumbal-kudi and the long Chola country of Kurumballur, the strong men bring in the plunder of white salt along with the paddy —
சொற்பொருள் Word by word
சுடர்நுதல்
the shining brow
மடநோக்கு
the shy look
நேரிழை மகளிர்
women wearing their ornaments true
உணங்குணாக் கவரும்
snatching before it dries
கோழி எறிந்த
having thrown at a hen
கொடுங்கால் கனங்குழை
bent legs and heavy earrings
பொற்காற் புதல்வர்
children with gold on their feet
முக்காற் சிறுதேர்
the little three-wheeled cart
விலங்கு பகை
the enemy that stands
கலங்கு பகை
the enemy that troubles
கொழும்பல்குடி
the rich settlement
குறும்பல்லூர் நெடுஞ்சோணாடு
many-towned long Chola land
வெள்ளை உப்பின் கொள்ளை
the plunder of white salt
விளக்கம்
இங்கே பட்டினத்தின் வீதிக் காட்சி: குழந்தைகள் விளையாடுகிறார்கள், கோழியை விரட்டுகிறார்கள், தேரை உருட்டுகிறார்கள்.
மிக அழகான சொல்: "விலங்குபகை அல்லது கலங்குபகை அறியாக்" — எதிரியையே அறியாத குழந்தைகள். அதாவது இந்த நகரத்தில் போர் வீட்டின் கதவைத் தட்டவில்லை. சிறிது நேரத்தில் இதே பாடல் போரைப் பாடப்போகிறது — அந்த முரண்பாட்டைக் கவனிக்க வேண்டும்.
Explanation
A street scene: children playing, chasing a hen, rolling a cart.
And the finest phrase: children who know no enemy at all. War has not knocked at this house. In a little while this same poem will sing of war — the contradiction is the point.
கதை
பட்டினப்பாலை
அடிகள் 21–30 · கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்
A story
Lines 21–30 · Kadiyalur Uruttirankannanar
சிந்தனைக்கு
போரை அறியாத குழந்தைகளைப் பாடும் பாடல் போரைப் பாடுவது முரணா?
To reflect on
Is it a contradiction for a poem to praise children who know no war and then to praise war?
