காதலர்ப் பிரிந்தோர் புலம்பப் பெயல்கனைந்துகூதிர்நின் றன்றாற் போதே மாதிரம்விரிகதிர் பரப்பிய வியல்வாய் மண்டிலம்இருகோற் குறிநிலை வழுக்காது குடக்கேர்பொருதிறஞ் சாரா அரைநாள் அமயத்துநூலறி புலவர் நுண்ணிதிற் கயிறிட்டுத்தேஎங் கொண்டு தெய்வம் நோக்கிப்பெரும்பெயர் மன்னர்க் கொப்ப மனைவகுத்துஒருங்குடன் வளைஇ ஓங்குநிலை வரைப்பிற்பருவிரும்பு பிணித்துச் செல்வரக் குரீஇத்
கேளுங்கள்
பகிர்
பொருள்
கணவரைப் பிரிந்த மகளிர் வருந்த, மழை குறைந்து கூதிர்காலம் நிலைபெற்ற அந்த வேளையில், திசைகளில் விரிந்த கதிர்களைப் பரப்பிய அகன்ற ஞாயிறு மேற்றிசைக்குச் செல்ல எழுந்து, இரு கோலிடத்தும் சாயாத நிழலால் நாழிகை போகும் நிலையைக் குறித்துக்கொள்ளும் தன்மை தப்பாதபடி, ஒரு பக்கத்தையும் சாராத சித்திரைத் திங்களின் நடுப்பகுதியில், நூல் அறிந்த தச்சர் கூரிதாக நூலை நேரே பிடித்து, திசைகளைக் குறித்துக்கொண்டு அத்திசைகளில் நிற்கும் தெய்வங்களை நோக்கி, பெரும் பெயருடைய அரசர்க்கு ஒப்ப மனைகளையும் வாயில்களையும் கூறுபடுத்தி, இவ்விடங்களை எல்லாம் சேர வளைத்து உயர்ந்த மதிலின் வரைப்பில், பருத்த இரும்பால் கட்டி —
Meaning
While the women parted from their lovers grieve, the rain thinned and winter took its stand. At that hour the sun, having spread its wide rays through the quarters, rises to go to the west; and at the half-day when the two measuring rods cast no shadow to either side, so that the reckoning of the hour cannot slip — at the middle of the month of Chittirai, when the moon leans to neither side — the carpenters who know the craft hold the cord true and fine, take the quarters and look to the gods that stand in them, and lay out houses and gateways to match the great-named kings, and then enclose it all about, and bind it with thick iron within the high wall's compass —
சொற்பொருள் Word by word
பெயல் கனைந்து
the rain thinned
கூதிர் நின்றன்று
winter has taken its stand
மாதிரம்
the sun
விரிகதிர்
the spreading rays
இருகோற் குறிநிலை
the two rods' shadow-mark
குடக்கேர்
going to the west
அரைநாள் அமயம்
the half-day hour
நூலறி புலவர்
the craftsmen who know the cord
தேஎம் கொண்டு
taking the quarters
தெய்வம் நோக்கி
looking to the gods
மனை வகுத்து
laying out the houses
ஓங்குநிலை வரைப்பு
the high wall's compass
பருவிரும்பு பிணித்து
bound with thick iron
விளக்கம்
இங்கே பாடல் பாசறைக்குள் வருகிறது. ஆனால் விவரணம் மிக நுட்பமானது: நிழல் சாயாத நண்பகல், சித்திரை மாதம், நூல் பிடித்து அளத்தல் — இது கோயில் அல்லது அரண் அமைக்கும் சடங்கு முறை.
கவனிக்க: "காதலர்ப் பிரிந்தோர் புலம்ப" — அரண் கட்டும் சொற்களுக்கு நடுவே பிரிவாற்றாத மகளிரின் துயரம். போர் என்பது வெளியில் நடப்பது அல்ல; வீட்டின் உள்ளேயும் நடக்கிறது.
Explanation
The poem comes inside the war camp. But the description is exacting: the shadowless noon, the month of Chittirai, the cord stretched for measuring — the ritual of founding a shrine or a fort.
Amid the building terms, the grief of women parted from their men. War does not happen only in the field; it happens inside the house too.
கதை
நெடுநல்வாடை
அடிகள் 71–80 · மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரர்
A story
Lines 71–80 · Nakkeerar, son of Madurai Kanakkayanar
சிந்தனைக்கு
அரண் கட்டும் சொற்களுக்கு நடுவே பிரிவுத் துயரை வைப்பது என்ன செய்கிறது?
To reflect on
What does placing the grief of separation among fort-building terms do?
