அந்த இடத்தில், அகன்ற வயலில் நீர் நிறைந்த பெரு மழையால் மிகுந்து வளர்ந்த, வளவிய இலையையுடைய நெல்லின் கதிர் முற்றி வளைய, பெரிய அடியையுடைய கமுகின் நீலமணி போன்ற கழுத்தில் கொழுவிய மடலில் பாளை விரிந்த திரள் தாறுகளில், தெளிந்த நீரையுடைய பசிய காய் உள்ளே நுண்ணிய நீர் திரண்டு வீங்கிப் பக்கந்திரண்டு இனிமை கொள்ளும்படி முற்ற, முன்பு விரவிய பூக்கள் செறிந்த உச்சியையுடைய அகன்ற சோலைகள் குளிர்ச்சியைக் கொண்ட கிளைகளில் நிறமுள்ள மழைத்துளி மாறாமல் வீழ, மாடங்கள் ஓங்கிய வளப்பமான மூதூரின், ஆறு கிடந்தாற் போன்ற அகன்ற நெடிய தெருவில் —
Meaning
There, in the wide fields, the ears of paddy — grown tall in the water the great rain brought and heavy with broad leaves — have ripened and bend over; the spathes have opened on the clustered bunches hanging at the neck of the great areca, dark as a blue gem; the pale nuts within have swelled with their fine water until both cheeks of them are sweet; and the broad groves whose tops are thick with flowers bend under the cold, while the coloured raindrops hang on the branches without falling. In the street of that rich old town of high mansions — a street wide and long as a river lying down —
சொற்பொருள் Word by word
ஆர்பெயல் கலித்த
grown rich with heavy rain
வண்தோட்டு நெல்லின்
the paddy with broad leaves
வருகதிர் வணங்க
the ripening ear bending
முழுமுதற் கமுகு
the areca with its great base
மணியுறழ் எருத்து
the neck dark as a blue gem
கொழுமடல் அவிழ்ந்த
the thick spathe opened
நுண்ணீர் தெவிள
the fine water swelling
தெண்ணீர்ப் பசுங்காய்
the pale nut with clear water
நளிகொள் சிமையம்
the crowded treetop
குளிர்கொள் சினை
the cold branches
மல்லல் மூதூர்
the rich old town
ஆறு கிடந்தன்ன தெரு
the street like a river lying down
விளக்கம்
இங்கே பாடல் நகருக்குள் வருகிறது. கவனிக்க: முதல் இரண்டு பத்துகள் காட்டையும் குளிரையும் பாடின; இப்போது நெல், கமுகு, சோலை, மாடம்.
"ஆறு கிடந்தன்ன தெரு" — தெரு ஒரு படுத்திருக்கும் ஆறு போல. அதாவது மழைக்காலத்தில் தெருவே நீரோடை ஆகிறது. இந்த உவமையில் ஊரும் இயற்கையும் ஒன்றாகின்றன.
Explanation
The poem enters the town here. Note the movement: two passages of forest and cold, and now paddy, areca, groves, mansions.
"A street like a river lying down" — in the rains the street itself becomes a watercourse. In that figure, town and nature become one thing.
கதை
நெடுநல்வாடை
அடிகள் 21–30 · மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரர்
A story
Lines 21–30 · Nakkeerar, son of Madurai Kanakkayanar
சிந்தனைக்கு
தெருவை ஆறாக உருவகிப்பது நகர வாழ்க்கையை இயற்கையோடு இணைக்கிறதா?
To reflect on
Does figuring a street as a river join town life back to nature?
