நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 561 · மத்தளம் கொட்டவ ரிசங்கம் நின்றூத

Verse 561 · Nalayira Divya Prabandham · The Azhvars

மத்தளம் கொட்டவ ரிசங்கம் நின்றூத,முத்துடைத் தாம நிரைதாழ்ந்த பந்தற்கீழ்மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து,என்னைக்கைத்தலம் பற்றக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.

Maththalam kottava risangkam ninrootha, / Muththutaith thaama niraithaazhntha pantharkeezh / Maiththunan nampi mathusoothan vanthu,ennaik / Kaiththalam parrak kanaakkantaen thoazheenaan.

பொருள்

மத்தளம் கொட்ட, வரிகளுடைய சங்குகள் நின்று ஊத, முத்துச் சரங்கள் வரிசையாகத் தொங்கும் பந்தலின் கீழ், என் மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து என் கையைப் பற்றுவதாகக் கனவு கண்டேன், தோழீ!

Meaning

The drums beating, the lined conches blowing, under the pandal hung with rows of pearl strings, my cousin Nambi Madhusudana came and took my hand. I dreamed it, my friend!

சொற்பொருள் Word by word

மத்தளம்: drum
வரி சங்கம்: lined conch
முத்துடைத் தாமம்: strings of pearls
நிரை தாழ்ந்த: hanging in rows
மைத்துனன்: cousin, the rightful groom
மதுசூதன்: Madhusudana
கைத்தலம் பற்ற: taking my hand

விளக்கம்

இது பாணிக்கிரகணம், திருமணத்தின் மையச் சடங்கு. மணமகன் மணமகளின் கையைப் பற்றி 'உன்னை என் வாழ்நாள் முழுதும் காப்பேன்' என்று உறுதி கூறுவது.

இறைவன் நம் கையைப் பற்றுவதே சரணாகதியின் பலன். ஒருமுறை அவன் கைப்பிடித்தால் பிறகு விடுவதில்லை. அதனால்தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் இந்தப் பாசுரத்தை மிக உயர்வாகப் போற்றுகிறார்கள். 'மைத்துனன்' என்ற சொல் முந்தைய பத்துகளின் 'மாமி மகன்' ஏக்கத்தை நிறைவு செய்கிறது.

Explanation

This is panigrahanam, the central rite of the wedding: the groom takes the bride's hand and vows to protect her all his life.

The Lord taking our hand is the fruit of surrender. Once he takes hold, he never lets go. That is why Sri Vaishnavas hold this pasuram so high. The word 'cousin' fulfils the longing of the earlier decades for an 'aunt's son'.

வைதிக விவாகச் சடங்குகளும் ஸ்ரீவைஷ்ணவத் திருமண மரபும்

ஆண்டாள் கண்ட கனவுத் திருமணம்

'வாரணம் ஆயிரம்' என்று தொடங்கும் இந்தப் பத்தில், ஆண்டாள் தோழியிடம் தான் கண்ட ஒரு கனவைச் சொல்கிறாள்: கண்ணனோடு தனக்கு நடந்த திருமணம். ஒவ்வொரு பாசுரமும் 'கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்' என்று முடிகிறது.

அந்தக் கனவு ஒரு வைதிகத் திருமணத்தின் ஒவ்வொரு சடங்கையும் வரிசையாகக் காட்டுகிறது: மணமகனை ஆயிரம் யானைகளோடு வரவேற்றல், பூரண கும்பம், தோரணம், பந்தல், மணமகள் பேசுதல் (நிச்சயதார்த்தம்), கூறைப் புடவையும் மாலையும், புனித நீர் தெளித்தல், காப்புக் கட்டுதல், மணமகன் ஊர்வலம், மேள தாளம், கைத்தலம் பற்றுதல் (பாணிக்கிரகணம்), தீ வலம் வருதல், அம்மி மிதித்தல், பொரி இடுதல் (லாஜ ஹோமம்), இறுதியாக மணமக்கள் ஊர்வலமும் மஞ்சன நீராட்டும்.

இன்றும் ஸ்ரீவைஷ்ணவக் குடும்பங்களில் திருமணத்தின்போது இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களும் பாடப்படுகின்றன. ஒரு பெண் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கண்ட கனவு, இன்று ஒவ்வொரு மணமகளின் வாழ்த்தாக மாறியிருக்கிறது. பலன் பாசுரமும் 'நல்ல மக்களைப் பெற்று மகிழ்வர்' என்று வாழ்த்துகிறது.

ஆண்டாளின் கனவு வெறும் கனவாக நிற்கவில்லை. திருவரங்கத்துப் பெருமான் அவளை மணமகளாக ஏற்றுக்கொண்டான். அந்தக் கதையைத் திருவரங்கம் பற்றிய பத்தில் காணலாம்.

The Vedic marriage rites and the Sri Vaishnava wedding tradition

Andal's dream of the wedding

In this decade, which begins 'Vaaranam aayiram', Andal tells her friend about a dream she had: her own wedding to Krishna. Every pasuram ends with 'I dreamed it, my friend.'

The dream shows each rite of a Vedic wedding in order: receiving the bridegroom with a thousand elephants, the full pot, the festoons, the pandal, the asking for the bride's hand, the wedding saree and garland, the sprinkling of holy water, tying the protective thread, the bridegroom's procession, the drums and conches, the taking of the bride's hand (panigrahanam), walking round the sacred fire, stepping on the grinding stone, offering puffed rice into the fire (laja homam), and finally the couple's procession and ceremonial bath.

To this day these ten pasurams are sung at weddings in Sri Vaishnava families. A dream a girl had over a thousand years ago has become a blessing for every bride today. The closing pasuram too blesses them: they will rejoice in good children.

Andal's dream did not remain only a dream. The Lord of Srirangam accepted her as his bride. That story is told in the decade on Srirangam.

சிந்தனைக்கு

இறைவன் நம் கையைப் பிடித்திருக்கிறான் என்று உணர்ந்த நேரம் உண்டா?

To reflect on

Has there been a moment when we felt the Lord holding our hand?