கடலையே குடித்து நிறையும் மேகம் வானத்தில் எழுந்து பெரும் மழையாகக் கொட்டுகிற மாலை. அகன்ற உலகத்தை வளைத்து, சக்கரப் படையும் வலம்புரிச் சங்குப் படையும் பொறிக்கப்பட்ட பெரிய கைகளையுடைய திருமாலைப் போல, ஒலி முழங்கும் குளிர்ந்த கடலைக் குடித்து வலமாக எழுந்து, மலைகளை இருப்பிடமாகக் கொண்டு, உலகைச் சூழ்ந்தெழுந்த கடிய மேகம் பெரு மழையைப் பொழிந்தது. அந்தச் சிறு புலரி மாலையில், அரிய காவலையுடைய பழைய ஊர்ப் பக்கத்தே போய், யாழிசை போல வண்டுகள் ஆரவாரிக்க முல்லை அரும்புகள் அவிழ, நாழியில் அளந்த நெல்லோடு பொன்னிற முல்லைப் பூவைத் தூவிக் கைதொழுது, பெரிய முதிய பெண்டிர் விரிச்சி கேட்டு நிற்கின்றனர்.
Meaning
The evening of a great rain. The cloud has drunk the sounding cold sea, risen to the right like Mayon of the wide world and his great hands marked with wheel and conch, taken the hills for its home, and poured its rain. In that small damp dusk, old women go to the side of the well-guarded ancient town, and where the bees hum like a lute and the jasmine buds open, they scatter the jasmine with rice measured in a nalikai and stand with folded hands, waiting for the auspicious word.
சொற்பொருள் Word by word
நனந்தலை உலகம்
the wide world
வளைஇ
encircling
நேமியொடு வலம்புரி
with the discus and the conch
மாத்தாங்கு தடக்கை
the great hands that hold them
பாடு இமிழ் பனிக்கடல்
the cold sea that resounds
வலன் ஏர்பு
rising to the right
கோடு கொண்டு எழுந்த
risen and taken the hills
கொடுஞ்செலவு எழிலி
the swift-going cloud
சிறுபுன் மாலை
the small damp evening
அருங்கடி மூதூர்
the well-guarded old town
யாழ் இசை இனம் வண்டு ஆர்ப்ப
bees humming like a lute
நாழி கொண்ட நறுவீ
the fragrant flower measured by the nalikai
தூஉய்க் கைதொழுது
scattering it and worshipping with folded hands
பெருமுது பெண்டிர்
the great old women
விரிச்சி நிற்ப
standing to hear the auspicious word
விளக்கம்
பாடல் மழையோடு தொடங்குகிறது. மேகம் திருமாலைப் போலக் கடலைக் குடித்து எழுகிறது — அதாவது மழை ஒரு தெய்வச் செயல்.
பின் காட்சி திரும்புகிறது: முதிய பெண்டிர் நெல்லும் முல்லைப் பூவும் தூவி நிற்கிறார்கள். அவர்கள் கேட்பது மழையைப் பற்றிய செய்தி அல்ல — போருக்குச் சென்ற தலைவர் திரும்பி வருவாரா என்ற நற்சொல். மழை வளத்தின் அடையாளம்; அது பிரிவின் பின்னணியாகிறது.
Explanation
The poem opens with rain: the cloud drinks the sea like Mayon and pours. Rain is an act of god.
Then the camera turns: old women scatter rice and jasmine and stand waiting. What they wait to hear is not news of rain but whether the chief who went to war will come back. Rain means plenty, and here it is the backdrop of parting.
