நடுயாமத்தும், புனலிப் பூத்த அசைகின்ற கொடியையுடைய சிறு தூறுகள் துவலையோடு வருதலையுடைய அசைந்த காற்றிற்கு அசைந்தாற் போல, மயிர்க்கட்டுக் கட்டிச் சட்டை இட்ட, அனந்தரையும் பெரிய ஒழுக்கத்தையுமுடைய மெய்க்காப்பாளர் காவலாகச் சூழ்ந்து திரிய, அறிவில்லாதோருடைய வாழ்நாளை இத்துணை என்று அளந்து அறியும் பொய்யாத காட்சியையுடைய கணக்கர் அரசனை வணங்கி விளங்க வாழ்த்தி, "திரையெறிகின்ற கடல் சூழ்ந்த உலகத்தே பகைவரை வெல்லச் செல்கின்றவனே, கிடாரத்து நீரிலே காண்கின்ற நினது நாழிகை வட்டிலிற் சென்ற நாழிகை இத்துணை" என்று சொல்ல, மத்திகையால் வளைந்து கிடக்கின்ற உடையையும், அச்சம்மத்திகை மறையும்படி வடிம்பு தாழ்ந்து பெருக்கும் செறிவையுடைய புடைவையையும், சட்டை இட்ட அச்சம் வரும் தோற்றத்தையும் உடைய,
Meaning
At midnight, while the guards go about — hair bound up, coats on, men of great conduct — swaying like the small flowering shrubs that sway in the wind that comes with drizzle; the reckoners, whose unfailing sight measures the span of the ignorant, bow to the king and praise him aloud: "O you who go to conquer the world the sounding sea encircles, so many nalikai have passed in your water-clock, read from the water of Kadaram." And the water-clock's bowl is curved by the striking mallet, its spout dipping deep so that the level rises, its leather covering fearful to look at —
சொற்பொருள் Word by word
அதிரல் பூத்த ஆடுகொடி
the swaying shrub in flower
சிதர் வரல் அசைவு
the swaying of the drizzle-bearing wind
துகின்முடித்து
hair bound up
தூங்கல் ஓங்குநடை
the slow and lofty gait
பெருமூதாளர்
the guards of great conduct
ஏமம் சூழ
keeping guard
பொழுது அளந்து அறியும்
measuring the hours
பொய்யா காண்கையர்
reckoners of unfailing sight
எறிநீர் வையகம்
the world the waves strike
குறுநீர்க் கன்னல்
the water-clock
மத்திகை
the striking mallet
மறிந்து வீங்கு செறிவு
the level rising as the spout dips
விளக்கம்
நள்ளிரவு. காற்றில் அசையும் செடி, சட்டை அணிந்த காவலர், நாழிகை சொல்லும் கணக்கர். இது போர் முகாமின் இரவு நேரக் கடிகாரம்.
கவிதை நேரத்தை உடனே மனிதரின் மரணத்தோடு இணைக்கிறது: "அறிவில்லாதோருடைய வாழ்நாளை அளந்து அறியும்" கணக்கர். அதாவது நாழிகை என்பது வெறும் எண் அல்ல, ஒவ்வொரு மனிதனின் ஆயுள்.
Explanation
Midnight: a shrub swaying in the wind, guards in coats, the men who call the hours. It is a war camp's clock.
And the poem ties time at once to mortality: these are the reckoners who measure the life-span of the unknowing. A nalikai is not only a number; it is someone's remaining life.
கதை
முல்லைப்பாட்டு
அடிகள் 51–60 · நப்பூதனார்
A story
Lines 51–60 · Napputhanar
சிந்தனைக்கு
நேரத்தை அளப்பது ஏன் எப்போதும் ஆயுளை அளப்பதாக முடிகிறது?
To reflect on
Why does measuring time always end in measuring a life?
