தலைவன் தன் புகழையும் மானத்தையும் எடுத்துக் காட்டி வற்புறுத்தவும், தோன்றல் சான்ற மாற்றாருடைய பெருமையைக் கூறிக் காட்டி வற்புறுத்தவும், அன்பு மிகுதியால் கலக்கம் மிகுந்து, இவை அரசனுக்கு வேண்டும் என்று மனத்தில் கருதாதவளாய், காட்டவும் காட்டவும் காணாள். பூ போலும் மையுண்ட கண்கள் தாரையாகச் சொரியாது தனித்து வீழ்கின்ற முத்துப் போலும் துளியை உதிர்க்கின்றன. காட்டாறு சூழ்ந்த அகன்ற நெடிய காட்டிடத்தே, தூரிய நிலத்தே நாறுகின்ற பிடவத்தோடு ஏனைப் பசிய தூறுகளையும் வெட்டி, பகைப்புலத்துக்குக் காவலாக இருக்கும் வேட்டுவச் சாதியினுடைய சிறு வாயில்களையுடைய அரண்களை அழித்து, காட்டின்கண்ணவாகிய முள்ளாலிடும் மதிலைக் காவலுறும்படி வளைத்து, திரையொலிக்கின்ற கடல் போலப் பரந்த பாசறையிலே கண்படை பெறாது,
Meaning
Though it is shown to her again and again — his fame, his honour, the greatness of the men of his line — she does not see it, and her flower-like dark eyes let fall single drops like pearls, not in a stream. Out in the wide long forest that the wild river circles, they have cut the far-scented pihava with the green brushwood, thrown down the small-gated stockades of the hunting folk who keep watch on the enemy's field, and ringed the thorn fence about their camp; and there, in that camp spread wide as the sounding sea, he takes no sleep,
சொற்பொருள் Word by word
புகழும் மானமும்
fame and honour
தோன்றல் சான்ற மாற்றார்
the greatness of his lordly line
கலுழ் சிறந்து
overcome with distress
பூப்போல் உண்கண்
flower-like dark eyes
புலம்பு முத்து உறைப்ப
dropping single pearls
கான் யாறு தழீஇய
circled by the wild river
சேண் நாறு பிடவம்
the far-scented pihava
பைம்புதல் எருக்கி
cutting the green brush
வேட்புழை அருப்பம்
the hunters' small-gated stockade
விடுமுட் புரசை
the thorn fence
படுநீர்ப் புணரி
the sounding sea
பரந்த பாடி
the wide camp
கண்படை பெறாது
taking no sleep
விளக்கம்
இங்கே இரு இடங்கள் மாறி மாறி வருகின்றன: வீட்டில் தலைவி கேட்க மறுக்கிறாள்; காட்டில் தலைவன் உறங்குவதில்லை. இருவரின் துயரம் ஒரே பத்தில்.
"காட்டவுங் காட்டவுங் காணாள்" — அவள் காணாதது செய்தியை அல்ல, தேற்றத்தை. அதாவது ஆற்றுதல் என்பது எதையோ காட்டி மறக்கச் செய்வது அல்ல. இது கவிதையின் மிக நுட்பமான விமர்சனம்.
Explanation
Two places alternate: at home she refuses to hear; in the forest he takes no sleep. Both griefs share one passage.
"Shown again and again, she does not see." What she will not see is not the news but the consolation. Comforting someone is not showing them something to forget. That is the poem's finest criticism.
கதை
முல்லைப்பாட்டு
அடிகள் 21–30 · நப்பூதனார்
A story
Lines 21–30 · Napputhanar
சிந்தனைக்கு
தேற்றுதல் என்பது எதையோ காட்டுவதா, அல்லது கேட்பதா?
To reflect on
Is comforting a matter of showing something, or of listening?
