Hymn 17 / 51 · Manikkavasagar

Annai Pathu

அன்னைப் பத்து · Sung at Thillai

இறைவன் மேல் காதல் கொண்ட ஒரு பெண் 'அன்னையே!' என்று தன் தாயிடம் சொல்வதாக அமைந்த பத்துப் பாடல்கள்.

Ten songs in which a girl in love with the Lord speaks to her mother: 'O mother!'

அறிமுகம்

அன்னைப் பத்தில் மாணிக்கவாசகர் இறைவனிடம் காதல் கொண்ட ஒரு பெண்ணாகத் தம்மைக் கற்பனை செய்கிறார். அவள் தன் தாயிடம், 'அம்மா, இன்று ஒருவரைக் கண்டேன்; அவர் இப்படி இருந்தார், இப்படிச் சொன்னார்' என்று விவரிக்கிறாள். ஒவ்வொரு பாடலும் 'என்னும், அன்னே என்னும்' என்று முடிகிறது.

இது தமிழ் அகப்பாடல் மரபைப் பக்திக்குப் பயன்படுத்தும் அழகிய முறை. இறைவனைக் கண்ட ஆன்மா நிறைவு பெறுகிறது ('ஆத்தும பூரணம்'); அதைச் சொல்லாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை, முழுதாகச் சொல்லவும் முடியவில்லை.

Introduction

In Annai Pathu Manikkavasagar imagines himself as a girl in love with the Lord. She tells her mother, 'Mother, today I saw someone; he looked like this, he said this.' Each verse ends 'ennum, anne ennum', 'she says, O mother, she says'.

This is a lovely use of the old Tamil love-poetry tradition for devotion. The soul that has seen the Lord is made full, yet it can neither keep silent about it nor say it completely.

பாடல்களும் பொருளும் The verses and their meaning

1 Verse 338 The Lord of the drum

வேத மொழியர்வெண் ணீற்றர்செம் மேனியர்நாதப் பறையினர் அன்னே என்னும்நாதப் பறையினர் நான்முகன் மாலுக்கும்நாதரிந் நாதனார் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் வேதம் பேசுபவர்; வெண்ணீறு அணிந்தவர்; சிவந்த மேனியர்; நாதம் எழுப்பும் பறை உடையவர்' என்கிறாள். 'நாதப் பறை உடைய அவர், நான்முகனுக்கும் திருமாலுக்கும் தலைவர்; இவரே என் தலைவர், அம்மா' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, his words are the Vedas; he wears white ash; his body is red; he carries a drum that sounds the primal note,' she says. 'He with the drum of sound is Lord even of four-faced Brahma and of Vishnu; he is my Lord, Mother,' she says.

Explanation

அன்னைப் பத்து தில்லையில் பாடப்பட்டது. இது நாயகி பாவத்தில் அமைந்தது: இறைவன் மேல் காதல் கொண்ட ஒரு பெண் 'அம்மா' என்று தாயிடம் தன் காதலனைப் பற்றிச் சொல்கிறாள். ஒவ்வொரு பாடலிலும் முதல் இரண்டு வரிகளின் இறுதிச் சொல் அடுத்த இரண்டு வரிகளின் தொடக்கமாகிறது.

'நாதப் பறை' என்பது நடராசனின் கையில் உள்ள உடுக்கை. அதன் ஒலியிலிருந்தே படைப்பு தொடங்குகிறது என்பது சைவ மரபு; பாணினியின் இலக்கண சூத்திரங்கள் அந்த உடுக்கை ஒலியிலிருந்து பிறந்தன என்ற கதையும் உண்டு. காதலியின் கண்ணில் அவன் அழகனும், பெரும் தலைவனும்.

Annai Pathu was sung at Thillai, in nayaki bhava: a girl in love with the Lord tells her mother about her beloved, each verse ending 'she says, Mother'. The last words of the first two lines become the opening of the next two.

The 'drum of sound' is the damaru in Nataraja's hand. Saiva tradition says creation begins from its sound, and a story says Panini's grammar was born from its beats. In the eyes of the girl who loves him, he is both beautiful and the supreme Lord.

Word meanings, reflection and sharing

2 Verse 339 Tears of endless joy

கண்ணஞ் சனத்தார் கருணைக் கடலினர்உள்நின் றுருக்குவர் அன்னே என்னும்உள்நின் றுருக்கி உலப்பிலா ஆனந்தக்கண்ணீர் தருவரால் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் மை தீட்டிய கண்ணுடையவர்; கருணைக் கடல் போன்றவர்; உள்ளே நின்று உருக்குவார்' என்கிறாள். 'உள்ளே நின்று உருக்கி, முடிவில்லாத ஆனந்தக் கண்ணீரைத் தருவார், அம்மா' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, his eyes are lined with kohl; he is an ocean of compassion; he stays within and melts me,' she says. 'Staying within and melting me, he gives me tears of joy that never end, Mother,' she says.

Explanation

காதலன் கண்ணுக்கு மை தீட்டியிருக்கிறான் என்று பெண் வர்ணிக்கிறாள். உமையொரு பாகனின் இடப்பக்கக் கண் உமையின் கண் என்பதால் அதில் மை உண்டு என்பது உரையாசிரியர் விளக்கம்.

'உலப்பிலா ஆனந்தக் கண்ணீர்' என்பது திருவாசகத்தின் அடையாள அனுபவம். துயரக் கண்ணீர் அல்ல, மகிழ்ச்சிக் கண்ணீர்; அதுவும் முடிவில்லாதது. உள்ளே உருகும் மனமே வெளியே கண்ணீராக வழிகிறது.

The girl describes her beloved's eyes as lined with kohl. Commentators explain that in the Lord who is half Uma, the left eye is hers, and so it wears kohl.

'Tears of joy that never end' is the signature experience of the Thiruvasagam: not tears of sorrow but of joy, and without end. The heart melting within flows out as tears.

Word meanings, reflection and sharing

3 Verse 340 The eternal bridegroom

நித்த மணாளர் நிரம்ப அழகியர்சித்தத் திருப்பரால் அன்னே என்னும்சித்தத் திருப்பவர் தென்னன் பெருந்துறைஅத்தர்ஆ னந்தரால் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் என்றும் மணமகன்; நிறைந்த அழகர்; என் மனத்தில் இருப்பார்' என்கிறாள். 'என் மனத்தில் இருப்பவர், தென்னவன் பெருந்துறையின் தந்தை; ஆனந்தமே உருவானவர், அம்மா' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, he is the eternal bridegroom; he is perfectly beautiful; he lives in my mind,' she says. 'He who lives in my mind is the Father of Perunthurai of the southern king; he is bliss itself, Mother,' she says.

Explanation

'நித்த மணாளர்' என்பது என்றும் மணமகனாக இருப்பவர்: அவர் அழகும் இளமையும் குறைவதில்லை. உலகக் காதல் காலத்தோடு மங்கலாம்; இறைவன் மேல் உள்ள காதல் என்றும் புதிது.

சைவ சித்தாந்தத்தில் இறைவன் ஒருவனே ஆண்; எல்லா உயிர்களும் அவனை நாடும் பெண்கள் என்ற கருத்து உண்டு. 'சித்தத்து இருப்பர்' என்பது அந்தக் காதலன் வெளியே அல்ல, மனத்துக்குள்ளேயே இருக்கிறான் என்பது.

'The eternal bridegroom' is one who is always a groom: his beauty and youth never fade. Worldly love may fade with time; love for the Lord is always new.

Saiva tradition holds that the Lord alone is the bridegroom and all souls are brides seeking him. 'He lives in my mind' says this beloved is not outside but within.

Word meanings, reflection and sharing

4 Verse 341 Why does my heart wilt?

ஆடரப் பூணுடைத் தோல்பொடிப் பூசிற்றோர்வேடம் இருந்தவா றன்னே என்னும்வேடம் இருந்தவா கண்டுகண் டென்னுள்ளம்வாடும் இதுவென்ன அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, ஆடும் பாம்பை அணிகலனாகவும், தோலை ஆடையாகவும், சாம்பல் பொடியைப் பூச்சாகவும் கொண்டு அவர் ஒரு வேடம் தரித்திருந்த விதம்!' என்கிறாள். 'அந்த வேடத்தைப் பார்த்துப் பார்த்து என் உள்ளம் வாடுகிறது; இது என்ன அம்மா?' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, the way he looked! A dancing snake for his ornament, a hide for his clothing, ash smeared on as powder: such a guise he wore!' she says. 'Looking at that guise again and again, my heart wilts. What is this, Mother?' she says.

Explanation

காதலி தன் காதலனின் விசித்திரக் கோலத்தைச் சொல்கிறாள்: பாம்பு, தோல், சாம்பல். ஆனால் அந்தக் கோலம் அவளை வெறுக்கச் செய்யவில்லை; அவள் உள்ளம் வாடுகிறது, ஏக்கத்தில். அன்பு வெளித் தோற்றத்தைப் பார்ப்பதில்லை.

'இது என்ன அன்னே' என்ற கேள்வி பக்தியின் புதிர்: ஏன் இந்த ஏக்கம்? ஏன் இந்த வாட்டம்? காதலில் உள்ளவருக்கே அது புரியும். தேவாரத்தில் அப்பர் 'முன்னம் அவனுடைய நாமம் கேட்டாள்' என்ற பதிகத்தில் இதே நாயகி உணர்வைப் பாடுகிறார்.

The girl describes her beloved's strange appearance: snake, hide, ash. Yet it does not repel her; her heart wilts with longing. Love does not look at appearances.

'What is this, Mother?' is the riddle of devotion: why this longing, why this wilting? Only those in love understand. Appar sings the same bridal longing in his famous hymn 'First she heard his name'.

Word meanings, reflection and sharing

5 Verse 342 The Lord of the Pandya land

நீண்ட கரத்தர் நெறிதரு குஞ்சியர்பாண்டிநன் னாடரால் அன்னே என்னும்பாண்டிநன் னாடர் பரந்தெழு சிந்தையைஆண்டன்பு செய்வரால் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் நீண்ட கைகளும், சுருண்ட குடுமியும் உடையவர்; நல்ல பாண்டி நாட்டவர்' என்கிறாள். 'அந்தப் பாண்டி நாட்டவர், எங்கும் பரந்து அலையும் என் மனத்தை ஆண்டு அன்பு செய்வார், அம்மா' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, his arms are long and his locks are curled; he belongs to the good Pandya land,' she says. 'He of the Pandya land rules my wandering, scattering mind and loves me, Mother,' she says.

Explanation

'நீண்ட கரத்தர்' என்பது முழங்கால் வரை நீளும் கைகள், சிறந்த தலைவனின் அடையாளம் என்பது இந்திய மரபு. அவர் 'பாண்டி நன்னாடர்': மதுரையில் சொக்கநாதராக, பெருந்துறையில் குருவாக வந்தவர்.

'பரந்தெழு சிந்தையை ஆண்டு' என்பது முக்கியம். மனம் எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறுகிறது. அதை ஆள்வது எளிதல்ல; அன்பால் மட்டுமே முடியும். கட்டாயத்தால் அல்ல, அன்பால் ஆள்வதே இறைவனின் வழி.

'Long arms', reaching to the knees, are a classical Indian sign of a great leader. He 'belongs to the good Pandya land': as Chokkanatha at Madurai, as the Guru at Perunthurai.

'He rules my wandering mind' matters. The mind scatters in every direction and is not easily ruled; only love can do it. The Lord's way is to rule not by force but by love.

Word meanings, reflection and sharing

6 Verse 343 Settled in my heart

உன்னற் கரியசீர் உத்தர மங்கையர்மன்னுவ தென்நெஞ்சில் அன்னே என்னும்மன்னுவ தென்நெஞ்சில் மாலயன் காண்கிலார்என்ன அதிசயம் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, நினைப்பதற்கு அரிய சிறப்புடைய உத்தரகோசமங்கையர் என் நெஞ்சில் நிலைத்திருக்கிறார்' என்கிறாள். 'என் நெஞ்சில் நிலைத்திருப்பவரைத் திருமாலும் பிரமனும் காணமாட்டார்கள்; என்ன அதிசயம், அம்மா!' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, the Lord of Uthirakosamangai, whose glory is beyond thought, has settled in my heart,' she says. 'He who has settled in my heart, Vishnu and Brahma cannot see! What a wonder, Mother!' she says.

Explanation

பிரமனும் திருமாலும் காண முடியாதவர், ஓர் எளிய பெண்ணின் நெஞ்சில் நிலைத்திருக்கிறார். இதுவே திருவாசகத்தின் மையமான 'அதிசயம்'. அதிசயப் பத்து என்ற பதிகம் முழுதும் இந்த வியப்பைப் பாடுகிறது.

தேவர்கள் வெளியே தேடுகின்றனர், மேலும் கீழும் தேடுகின்றனர். அன்புடைய உள்ளம் தேடாமலே அவனைப் பெறுகிறது. அவன் இருக்குமிடம் அண்டத்தின் உச்சி அல்ல, அன்பின் உள்ளம்.

The one Brahma and Vishnu cannot see lives settled in a simple girl's heart. This is the central wonder of the Thiruvasagam; the hymn Athisaya Pathu is devoted entirely to it.

The gods search outside, high and low. A loving heart receives him without searching. His dwelling is not the summit of the universe but the heart that loves.

Word meanings, reflection and sharing

7 Verse 344 He rode a leaping horse

வெள்ளைக் கலிங்கத்தர் வெண்திரு முண்டத்தர்பள்ளிக்குப் பாயத்தர் அன்னே என்னும்பள்ளிக்குப் பாயத்தர் பாய்பரி மேற்கொண்டென்உள்ளங் கவர்வரால் அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் வெள்ளை ஆடை உடுத்தவர்; நெற்றியில் வெண்ணீற்றுக் குறி அணிந்தவர்; பள்ளியறைக்கு ஏற்ற பாய் உடையவர்' என்கிறாள். 'அந்தப் பள்ளிப் பாய் உடையவர், பாயும் குதிரை மேல் ஏறி வந்து என் உள்ளத்தைக் கவர்வார், அம்மா' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, he wears white cloth; on his brow is the white mark of holy ash; he has a fine mat for the bedchamber,' she says. 'He with the mat for the bedchamber rode on a leaping horse and stole my heart, Mother,' she says.

Explanation

குதிரைச் சேவகனாக மதுரைக்கு வந்த இறைவனின் கோலம் இது: வெள்ளை ஆடை, நெற்றியில் திருநீறு, பாயும் குதிரை. பாண்டியன் அவைக்கு வந்த அந்த அழகிய வீரனைக் கண்டு மக்கள் வியந்தனர்.

காதலியின் கண்ணில் அந்த வீரன் உள்ளம் கவர்ந்தவன். 'பள்ளிக்குப் பாயத்தர்' என்பது திருமண உறவின் குறிப்பு: அவன் அவளோடு வாழ வந்தவன். சைவ சித்தாந்தத்தில் இது உயிருக்கும் சிவத்துக்கும் உள்ள இணைவின் உருவகம்.

This is the Lord as the horseman who rode into Madurai: white cloth, holy ash on his brow, a leaping horse. The people marvelled at the handsome rider who came to the Pandya court.

In the girl's eyes, that rider stole her heart. 'A mat for the bedchamber' hints at marriage: he came to share her life. In Saiva Siddhanta this is an image of the soul's union with Siva.

Word meanings, reflection and sharing

8 Verse 345 Keeping time with cymbals

தாளி அறுகினர் சந்தனச் சாந்தினர்ஆளெம்மை ஆள்வரால் அன்னே என்னும்ஆளெம்மை ஆளும் அடிகளார் தங்கையில்தாள மிருந்தவா றன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் தாளிப் பனை மலரும் அறுகம்புல்லும் அணிந்தவர்; சந்தனச் சாந்து பூசியவர்; எங்களை அடிமையாக ஆள்வார்' என்கிறாள். 'எங்களை ஆளும் அந்தத் தலைவர் கையில் தாளம் இருந்த விதம், அம்மா!' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, he wears palmyra blossoms and arugu grass; he is smeared with sandal paste; he will rule us as his own,' she says. 'And the way that Lord who rules us held the cymbals in his hand, Mother!' she says.

Explanation

கையில் தாளம் ஏந்திய இறைவன்: பிச்சாடனர் கோலத்திலும், அடியார்களோடு பாடும்போதும் தாளம் போடுபவன். காரைக்கால் அம்மையாரின் பாடல்களில் இறைவன் பேய்களோடு ஆடும்போது தாளம் போடுவது வருகிறது.

அறுகும் தாளிப் பூவும் எளிய மலர்கள்; விலையுயர்ந்த அணிகள் அல்ல. சந்தனமும் அறுகும் அவன் அணிகள். 'ஆளெம்மை ஆள்வரால்' என்பதில் அடிமையாவதில் உள்ள மகிழ்ச்சி தெரிகிறது.

The Lord with cymbals in his hand: as the wandering beggar Bhikshatana, and singing with his devotees, he keeps time. In Karaikkal Ammaiyar's songs the Lord keeps rhythm as he dances among the ghouls.

Arugu grass and palmyra blossoms are humble flowers, not costly jewels; sandal and arugu are his ornaments. 'He will rule us as his own' carries the joy of belonging to him.

Word meanings, reflection and sharing

9 Verse 346 He came begging, then left

தையலோர் பங்கினர் தாபத வேடத்தர்ஐயம் புகுவரால் அன்னே என்னும்ஐயம் புகுந்தவர் போதலும் என்னுள்ளம்நையுமிது வென்னே அன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, அவர் தையலை ஒரு பங்கில் கொண்டவர்; தவசியின் வேடம் தரித்தவர்; பிச்சைக்கு வருவார்' என்கிறாள். 'பிச்சைக்குப் புகுந்தவர் போனவுடனே என் உள்ளம் நைகிறது; இது என்ன அம்மா?' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, he has a woman as half of himself; he wears an ascetic's guise; he comes to beg for alms,' she says. 'When he who came begging went away, my heart ached and pined. What is this, Mother?' she says.

Explanation

பிச்சாடனர் கோலத்தில் இறைவன் தாருகா வனத்துக்குச் சென்றபோது முனிவர்களின் மனைவியர் அவன் அழகில் மயங்கித் தம்மை மறந்தனர் என்பது கந்தபுராணமும் கோயிற்புராணமும் சொல்லும் கதை. இந்தப் பாடலின் பெண்ணும் அப்படியே: பிச்சைக்கு வந்தவன் போனதும் அவள் உள்ளம் நைகிறது.

இறைவன் வருவதும் போவதும் அடியாரின் வாழ்வில் நடக்கும் அனுபவம். அருள் சில நேரம் நெருக்கமாக, சில நேரம் தொலைவாகத் தோன்றும். அந்தப் பிரிவின் வலியே ஏக்கத்தை வளர்க்கிறது. 'இது என்ன' என்ற கேள்விக்கு விடை இல்லை; அது அன்பின் இயல்பு.

The Kandha Puranam and the Koyil Puranam tell how, when the Lord went to the Darukavanam forest as the beggar Bhikshatana, the sages' wives were so captivated by his beauty that they forgot themselves. The girl here is the same: when the beggar leaves, her heart aches.

The Lord's coming and going is part of a devotee's life. Grace sometimes feels near and sometimes far, and the pain of separation is what deepens longing. 'What is this?' has no answer; it is simply the nature of love.

Word meanings, reflection and sharing

10 Verse 347 His datura became my madness

கொன்றை மதியமும் கூவின மத்தமும்துன்றிய சென்னியர் அன்னே என்னும்துன்றிய சென்னியின் மத்தம்உன் மத்தமேஇன்றெனக் கானவா றன்னே என்னும்.

பொருள்

'அம்மா, கொன்றையும் பிறையும் கூவிள இலையும் ஊமத்தை மலரும் நெருங்கிய தலையுடையவர்' என்கிறாள். 'அந்த நெருங்கிய தலையில் உள்ள ஊமத்தை (மத்தம்), இன்று எனக்குப் பித்து (உன்மத்தம்) ஆன விதம், அம்மா!' என்கிறாள்.

Meaning

'Mother, his head is crowded with konrai, the crescent moon, vilva leaves and datura flowers,' she says. 'And the datura, mattham, on that crowded head has today become my madness, unmattham, Mother!' she says.

Explanation

இறுதிப் பாடலில் அழகான சொல் விளையாட்டு: 'மத்தம்' (ஊமத்தை மலர்) 'உன்மத்தம்' (பித்து) ஆனது. ஊமத்தை உண்டவருக்குப் பித்துப் பிடிக்கும். இறைவன் தலையில் உள்ள ஊமத்தை அவளுக்குப் பித்தைத் தந்தது; அன்புப் பித்து.

சுந்தரருக்கு இறைவன் தந்த முதல் சொல் 'பித்தா'. சைவ மரபில் இந்தப் பித்து நோய் அல்ல, உச்சநிலை அன்பு. உலக அறிவுக்கு அது பித்தாகத் தெரியும்; ஞானிக்கு அதுவே தெளிவு.

The last verse closes with lovely wordplay: mattham, the datura flower, has become unmattham, madness. Datura brings on madness in whoever eats it; the datura on the Lord's head has driven her mad, mad with love.

The first word the Lord gave Sundarar was 'Pitha', 'Madman'. In Saiva tradition this madness is not illness but love at its height. To worldly reason it looks like madness; to the wise it is clarity.

Word meanings, reflection and sharing

கந்தபுராணம் (கச்சியப்ப சிவாசாரியார்); கோயிற் புராணம் (உமாபதி சிவாசாரியார்)

தாருகாவனத்தில் பிச்சாடனர்

தாருகாவனம் என்ற காட்டில் பல முனிவர்கள் தம் மனைவியரோடு வாழ்ந்தனர். அவர்கள் வேள்விகளையும் சடங்குகளையும் மட்டுமே பெரிதாக எண்ணினர்; 'கர்மமே எல்லாம் தரும், கடவுள் தேவையில்லை' என்ற செருக்கில் இருந்தனர். அவர்களின் செருக்கை அடக்க இறைவன் ஓர் அழகிய இளம் பிச்சைக்காரனாக, ஆடையின்றி, கையில் கபாலமும் உடுக்கையும் ஏந்தி, இனிய பாடல் பாடிக்கொண்டு அந்தக் காட்டுக்குள் சென்றான். திருமால் மோகினியாக உடன் சென்றார்.

பிச்சாடனரின் அழகைக் கண்ட முனிபத்தினியர் தம்மை மறந்தனர். வீட்டு வேலைகளை விட்டு, கையில் இருந்த பொருள்களோடு அவன் பின்னால் சென்றனர்; வளையல்கள் கழன்று விழுந்தன. மோகினியைக் கண்ட முனிவர்களும் தம் தவத்தை மறந்தனர். பின்னர் தங்கள் மனைவியர் மயங்கியதைக் கண்டு சினந்த முனிவர்கள், அபிசார வேள்வி செய்து புலியையும், பாம்பையும், மானையும், மழுவையும், முயலகன் என்ற குள்ளனையும் ஏவினர்.

இறைவன் புலியை உரித்து ஆடையாக்கினான்; பாம்பை அணியாக்கினான்; மானையும் மழுவையும் கையில் ஏந்தினான்; முயலகனைக் காலடியில் மிதித்து நின்று ஆடினான். தோற்ற முனிவர்கள் தங்கள் செருக்கை உணர்ந்து பணிந்தனர். சடங்கு மட்டுமே போதாது, அன்பும் அருளும் வேண்டும் என்று உணர்ந்தனர். அன்னைப் பத்தில் 'தாபத வேடத்தர் ஐயம் புகுவரால்', 'ஐயம் புகுந்தவர் போதலும் என்னுள்ளம் நையும்' என்று காதலி பாடுவது இந்தப் பிச்சாடனர் கோலத்தையே: அவனைக் கண்டவர் மனம் அவனோடு போய்விடுகிறது.

Kandha Puranam (Kachiyappa Sivacharyar); Koyil Puranam (Umapathi Sivacharyar)

The Divine Beggar in the Darukavanam

In the Darukavanam forest lived many sages with their wives. They valued only sacrifices and rituals, proud in the belief that ritual action alone yields every result and that God is unnecessary. To humble their pride, the Lord entered the forest as a beautiful young beggar, unclothed, carrying a skull-bowl and a drum and singing sweetly. Vishnu went with him as the enchantress Mohini.

Seeing the beggar's beauty, the sages' wives forgot themselves. They left their household work and followed him with whatever they held in their hands, their bangles slipping from their wrists. The sages, seeing Mohini, forgot their penance too. Then, enraged that their wives had been bewitched, the sages performed a sorcerous sacrifice and sent against him a tiger, a serpent, a deer, an axe and the dwarf Muyalakan.

The Lord flayed the tiger and wore its skin, wore the serpent as an ornament, held the deer and the axe in his hands, and danced with the dwarf pinned beneath his foot. Defeated, the sages recognised their pride and bowed down. They understood that ritual alone is not enough; love and grace are needed. When the girl in Annai Pathu sings 'he wears an ascetic's guise and comes to beg' and 'when he who came begging went away, my heart ached', it is this form of the divine beggar she means: whoever sees him finds that their heart has gone with him.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் மிகவும் நேசிக்கும் ஒன்றைப் பற்றி முழுமையாகச் சொல்ல முடியாமல் தவித்ததுண்டா?

To reflect on

Have you ever struggled to put into words something you love deeply?