Periya Thiruvandhadhi
பெரிய திருவந்தாதி · Nammalvar
நம்மாழ்வாரின் எண்பத்தெட்டுப் பாடல்கள். "என் நெஞ்சே" என்று மனத்தை நோக்கிப் பேசும் அந்தாதி; பக்தியின் உள் உரையாடல்.
Eighty-eight verses of Nammalvar speaking to his own heart — the inward conversation of devotion.
The verses · 88
- 2585முயற்றி சுமந்தெழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே,
- 2586புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம்
- 2587இவையன்றே நல்ல இவையன்றே தீய,
- 2588என்னின் மிகுபுகழார் யாவரே, பின்னையும்மற்
- 2589பெற்றதாய் நீயே பிறப்பித்த தந்தைநீ
- 2590நெறிகாட்டி நீக்குதியோ, நின்பால் கருமா
- 2591யாமே அருவினையோம் சேயோம், என் நெஞ்சினார்
- 2592அருகும் சுவடும் தெரிவுணரோம், அன்பே
- 2593_மக்கடியோம் என்றென்று நொந்துதுரைத்தென், மாலார்
- 2594இருநால்வர் ஈரைந்தின் மேலொருவர், எட்டோ
- 2595நாழால் அமர்முயன்ற வல்லரக்கன், இன்னுயிரை,
- 2596நீயன்றே ஆழ்துயரில் வீழ்விப்பான் நின்றுழன்றாய்?
- 2597வழக்கொடு மாறுகொள் அன்றடியார் வேண்ட,
- 2598சாயால் கரியானை யுள்ளறியா ராய்நெஞ்சே,
- 2599பார்த்தோர் எதிரிதா நெண்ய்சே, படுதுயரம்
- 2600சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது,
- 2601சூழ்ந்தடியார் வேண்டினக்கால் தோன்றாது விட்டாலும்
- 2602தாம்பாலாப் புண்டாலும் அத்தழும்பு தானிளக,
- 2603சொல்லில் குறையில்லைச் சூதறியா நெஞ்சமே,
- 2604காணப் புகிலறிவு கைக்கொண்ட நன்னெஞ்சம்,
- 2605சென்றங்கு வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு,
- 2606காலே பொதத்திரிந்து கத்துவ ராமினநாள்,
- 2607இளைப்பா யிளையாப்பாய் நெஞ்சமே. சொன்னேன்,
- 2608தானே தனித்தோன்றல் தன்னளப்பொன் றில்லாதான்
- 2609ஆரானும் ஆதானும் செய்ய, அகலிடத்தை
- 2610யானுமென் னெஞ்சும் இசைந்தொழிந்தோம், வல்வினையைக்
- 2611அடியால் படிகடந்த முத்தோ,அ தன்றேல்
- 2612அன்றேநங் கண்காணும் ஆழியான் காருருவம்,
- 2613உணர ஒருவர்க் கெளியனே? செவ்வே,
- 2614இங்கில்லை பண்டுபோல் வீற்றிருத்தல், என்னுடைய
- 2615அழகு மறிவோமாய் வல்வினையும் தீர்ப்பான்,
- 2616தமக்கடிமை வேண்டுவோர் தாமோ தரனார்,
- 2617யாதானும் ஒன்றறியில் தன்னுகக்கில் என்கொலோ,
- 2618பாலாழி நீகிடக்கும் பண்பை, யாம் கேட்டேயும்
- 2619நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் திரிதந்தும்,
- 2620அவனாம் இவனாம் உவனாம், மற் றும்பர்
- 2621ஆமா றறிவுடையார் ஆவ தரிதன்றே?
- 2622அமைக்கும் பொழுதுண்டே யாராயில் நெஞ்சே,
- 2623பிழைக்க முயன்றோமோ நெஞ்சமே. பேசாய்,
- 2624வாய்ப்போ இதுவொப்ப மற்றில்லை வாநெஞ்சே,
- 2625வலியம் எனநினைந்து வந்தெதிர்ந்த மல்லர்
- 2626பாருண்டான் பாருமிழ்ந்தான் பாரிடந்தான் பாரளந்தான்
- 2627அவய மெனநினைந்து வந்தசுரர் பாலே,
- 2628வகைசேர்ந்த நன்னெஞ்சும் நாவுடைய வாயும்,
- 2629வினையார் தரமுயலும் வெம்மையே யஞ்சி,
- 2630நான்கூறும் கூற்றவ தித்தனையே, நாணாளும்
- 2631நினித்திறைஞ்சி மானிடவர் ஒன்றிரப்ப ரென்றே,
- 2632எமக்கியாம் விண்ணாட்டுக் குச்சமதாம் வீட்டை,
- 2633கொண்டல்தான் மால்வரைதான் மாகடல்தான் கூரிருள்தான்
- 2634பிரிந்தொன்று நோக்காது தம்முடைய பின்னே,
- 2635மனவாளும் ஓரைவர் வன்குறும்பர் தம்மை,
- 2636மாண்பாவித் தந்நான்று மண்ணிரந்தான், மாயவள்நஞ்
- 2637ஒன்றுண்டு செங்கண்மால். யானுரைப்பது, உன்னடியார்க்
- 2638வானோ மறிகடலோ மாருதமோ தீயகமோ,
- 2639மருங்கோத மோதும் மணிநா கணையார்,
- 2640வரவாறொன் றில்லையால் வாழ்வினிதால், எல்லே.
- 2641வழித்தங்கு வல்வினையை மாற்றானோ நெஞ்சே,
- 2642மாலே. படிச்சோதி மாற்றேல், இனியுனது
- 2643மாடே வரப்பெறுவ ராமென்றே, வல்வினையார்
- 2644பேர்ந்தொன்று நோக்காது பின்னிற்பாய் நில்லாப்பாய்
- 2645இறைமுறையான் சேவடிமேல் மண்ணளந்த அந்நாள்,
- 2646மீனென்னும் கம்பில் வெறியென்னும் வெள்ளிவேய்
- 2647பின்துரக்கும் காற்றிழந்த சூல்கொண்டல் பேர்ந்தும் போய்,
- 2648பரனாம் அவனாதல் பாவிப்ப ராகில்,
- 2649கலந்து நலியும் கடுந்துயரை நெஞ்சே
- 2650சூட்டாய நேமியான் தொல்லரக்கன் இன்னுயிரை,
- 2651அதுவோநன் ரென்றங் கமருலகோ வேண்டில்,
- 2652கல்லும் கனைகடலும் வைகுந்த வானாடும்,
- 2653அகம்சிவந்த கண்ணினராய் வல்வினைய ராவார்,
- 2654அடர்ப்பொன் முடியானை யாயிரம்பே ரானை,
- 2655இனிநின்று நின்பெருமை யானுரைப்ப தென்னே,
- 2656முதலாம் திருவுருவம் மூன்றென்பர், ஒன்றே
- 2657பூவையும் காயாவும் நீலமும் பூக்கின்ற,
- 2658என்றும் ஒருநாள் ஒழியாமை யானிரந்தால்,
- 2659புவியும் இருவிசும்பும் நினகத்த, நீயென்
- 2660உள்ளிலும் உள்ளந் தடிக்கும் வினைப்படலம்,
- 2661உரைக்கிலோர் சுற்றத்தார் உற்றாரென் றாரே,
- 2662துணைநாள் பெருங்கிளையும் தொல்குலமும், சுற்றத்
- 2663உண்ணாட்டுத் தேசன்றே. ஊழ்வினையை யஞ்சுமே,
- 2664பிறப்பிறப்பு மூப்புப் பிணிதுறந்து, பின்னும்
- 2665பகலிரா என்பதுவும் பாவியாது, எம்மை
- 2666தெரிந்துணர்வொன் றின்மையால் தீவினையேன், வாளா
- 2667அயர்ப்பாய் அயராப்பாய நெஞ்சமே. சொன்னேன்
- 2668வாழ்த்தி அவனடியைய்ப் பூப்புனைந்து, நிந்தலையைத்
- 2669தங்கா முயற்றியவாய்த் தாழ்விசும்பின் மீதுபாய்ந்து,
- 2670கார்க்கலந்த மேனியான் கைகலந்த ஆழியான்,
- 2671இப்போதும் இன்னும் இனிச்சிறிது நின்றாலும்
- 2672ஒருபே ருந்தி யிருமலர்த் தவிசில்,
அறிமுகம்
இந்த அந்தாதியில் பாடுபவர் இறைவனை நோக்கிப் பாடுவதில்லை; தம் நெஞ்சை நோக்கிப் பேசுகிறார். "நெஞ்சே, நீ என்ன செய்கிறாய்" என்ற கேள்வியே முதல் வரி.
மனம் ஒரு தனி நபர் போல நடத்தப்படுகிறது; சில இடங்களில் அது குற்றவாளியாகவும், சில இடங்களில் தோழனாகவும் இருக்கிறது.
Introduction
In this andhadhi the singer does not address the Lord but his own heart. The first line is a question: O mind, what are you doing?
The mind is treated as a separate person, at times the accused and at times the companion.
சிந்தனைக்கு
மனத்தை ஒரு தனி நபராகப் பாவிப்பது பக்தியா, அல்லது பொறுப்பைத் தள்ளுவதா?
To reflect on
Treating the mind as another person — is that devotion, or shifting responsibility?