Periya Thirumadal
பெரிய திருமடல் · Thirumangai Alvar
திருமங்கையாழ்வாரின் எண்பது பாடல்கள்; பெரிய மடல். ஊர் ஊராகச் சென்று, இறைவனை அடையாத ஏக்கத்தை அறிவிக்கும் நீண்ட பாடல்.
Eighty verses of Thirumangai Alvar, the great madal: going from town to town announcing the grief of one who has not reached the Lord.
The verses · 78
- 2713மன்னிய பல்பொறிசேர் ஆயிரவாய் வாளரவின்,
- 2714துன்னிய தாரகையின் பேரொளிசேர் ஆகாசம்,
- 2715தன்னை முனநாள் அளவிட்ட தாமரைபோல்,
- 2716என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த,
- 2717பின்னை,தன் னாபி வலயத்துப் பேரொளிசேர்,
- 2718மன்னும் அறம்பொருள் இன்பம்வீ டென்றுலகில்,
- 2719என்னும் இவையே _கர்ந்துடலம் தாம்வருந்தி,
- 2720தொன்னெறிக்கட் சென்றார் எனப்படும் சொல்லல்லால்,
- 2721அன்னதோர் இல்லியி னூடுபோய், - வீடென்னும்
- 2722முன்னம்நான் சொன்ன அறத்தின் வழிமுயன்ற,
- 2723மன்னிய சிங்கா சனத்தின்மேல், - வாணொடுங்கண்
- 2724முன்னம் முகிழ்த்த முகிழ்நிலா வந்தரும்ப,
- 2725இன்னைசை வண்டமரும் சோலைவாய் மாலைசேர்,
- 2726மின்னின் ஒளிசேர் பளிங்கு விளிம்படுத்த,
- 2727மன்னும் மழைதழும் வாணிலா நீண்மதிதோய்,
- 2728துன்னிய சாலேகம் சூழ்கதவம் தாள்திறப்ப,
- 2729மன்னும் மலர்வாய் மணிவண்டு பின்தொடர
- 2730பொன்னரும் பாரம் புலம்ப, - அகங்குழைந்தாங்
- 2731அன்ன அறத்தின் பயனாவது?, ஒண்பொருளும்
- 2732மன்னும் மடலூரார் என்பதோர் வாசகமும்,
- 2733அன்னதோர் தன்மை அறியாதார், - ஆயன்வேய்
- 2734உன்னி யுடலுருகி நையாதார், - உம்பவர்வாய்த்
- 2735பொன்னொடு வீதி புகாதார், - தம் பூவணைமேல்
- 2736தன்னுடைய தாதை பணியால் அரசொழிந்து,
- 2737கன்நிறைந்து தீய்ந்து கழையுடைத்து கால்சுழன்று,
- 2738மன்னன் இராமன்பின் வைதேவி என்றுரைக்கும்,
- 2739கன்னி,தன் இன்னுயிராம் காதலனைக் காணது,
- 2740பொன்னவிலும் ஆகம் புணர்ந்திலளே?, பூங்கங்கை
- 2741பன்னாக ராயன் மடப்பாவை, - பாவைதன்
- 2742நன்னகரம் புக்கு நயந்தினிது வாழ்ந்ததுவும்,
- 2743தன்னுடைய பாவை உலகத்துத் தன்னொக்கும்,
- 2744என்னை இதுவிளைத்த ஈரிரண்டு மால்வரைத்தோள்,
- 2745என்னாலே கேட்டீரே ஏழைகாள்? என்னுரைக்கேன்,
- 2746பொன்னுடம்பு வாடப் புலனைந்தும் நொந்தகல,
- 2747மன்னு குலவரையும் மாருதமும் தாரகையும்,
- 2748பன்னி யுரைக்குங்கால் பாரதமாம்-பாவியேற்கு
- 2749என்னுடைய கண்களிப்ப நோக்கினேன், - நோக்குதலும்
- 2750மின்னி ஒளிபடைப்ப வீழ்நாணும் தோள்வளையும்,
- 2751இன்னிள வஞ்சிக் கொடியொன்று நின்றதுதான்,
- 2752அன்ன திருவுருவம் நின்ற தறியாதே,
- 2753இன்னிலா விங்கதிரும் என்றனக்கே வெய்தாகும்.
- 2754இன்னிளம்பூந் தென்றலும் வீசும் எரியெனக்கே,
- 2755கன்னவில்தோள் காமன் கருப்புச் சிலைவளைய,
- 2756பின்னிதனைக் காப்பீர்தாம் இல்லையே, - பேதையேன்
- 2757என்னுடைய பெண்மையும் என்நலனும் என்முலையும்,
- 2758முன்னிருந்து மூக்கின்று,மூவாமைக் காப்பதோர்
- 2759தன்னுடைய நாவொழியா தாடும் தனிமணியின்,
- 2760மன்னன் நறுந்துழாய் வாழ்மார்வன் - மாமதிகோள்
- 2761மன்னன் இராவணனை மாமண்டு வெஞ்சமத்து,
- 2762தன்னுடைய தோள்வலியால் கைக்கொண்ட தானவை
- 2763தன்னுடைய தாள்மேல் கிடாத்தி, - அவனுடைய
- 2764பின்னுமோர் ஏனமாய் புக்கு வளைமருப்பில்,
- 2765தன்னின் உடனே சுழ்ல மலைதிரித்து,ஆங்கு
- 2766மன்னும் குறளுருவில் மாணியாய், - மாவலிதன்
- 2767மன்னா. தரு கென்று வாய்திறப்ப, - மற்றவனும்
- 2768கொன்னா அசுரர் துளங்கச் செலநீட்டி,
- 2769பொன்னி மணிகொழிக்கும் பூங்குடந்தைப் போர்விடையை,
- 2770என்னுடைய இன்னமுடகி எவ்வுள் பெருமலையை,
- 2771மன்னும் அரங்கத்தெம் மாமணியை, - வல்லவாழ்
- 2772மன்னும் கடன்மல்லை மாயவனை, - வானவர்தம்
- 2773முன்னிவ் வுலகுண்ட மூர்த்தியுயை, - கோவலூர்
- 2774தெந்தில்லைச் சித்திர கூடத்தென் செல்வனை, -
- 2775அன்ன வுருவில் அரியை, திருமெய்யத்து
- 2776உன்னிய யோகத் துறக்கத்தை, ஊரகத்துள்
- 2777அன்னவனை ஆதனூர் ஆண்டாளக்கும் ஐயனை,
- 2778மன்னும் மணிமாடக் கோயில் மணாளனை,
- 2779கன்னவில்தோள் காளையைக் கண்டாங்குக் கைதொழுது
- 2780தன்னடியார் முன்பும் தரணி முழுதாளும்,
- 2781துன்னு படல்திறந்து புக்கு, - தயிர்வேண்ணெய்
- 2782அன்னதோர் பூதமாய் ஆயர் விழவின்கண்
- 2783முன்னிருந்து முற்றத்தான் துற்றிய தெற்றெனவும்
- 2784தன்னை யிகழ்ந்துரைப்பத் தான்முனநாள் சென்றதுவும்,
- 2785கொன்னவிலும் கூத்தனாய்ப் பேர்த்தும் குடமாடி,
- 2786தென்னிலங்கை யாட்டி அரக்கர் குலப்பாவை,
- 2787துன்னு சுடுசினத்துச் சூர்ப்பணகா சோர்வெய்தி,
- 2788தன்னை நயந்தாளைத் தான்முனிந்து மூக்கரிந்து,
- 2789தன்னிகரொன் றில்லாத தாடகையை, மாமுனிக்காகத்
- 2790உன்னி யுலவா வுலகறிய வூர்வன்நான்,
அறிமுகம்
பெரிய மடலில் ஆழ்வார் ஊர் ஊராகச் செல்கிறார்; ஒவ்வொரு இடத்திலும் தமது ஏக்கத்தைச் சொல்கிறார். இது ஒரு பயணமும் ஒரு புகாரும் ஆகும்.
கடைசியில் அவர் தம்மை "ஆழ்வார்" என்று சொல்லாமல், "அடியேன்" என்று சொல்லி நிற்கிறார். பெரிய மடல் முடிவடையும் இடத்தில் பக்தி மிக எளியதாகிறது.
Introduction
In the great madal the Alvar travels from town to town, announcing his grief at each place. It is a journey and a complaint at once.
At the end he does not call himself an Alvar but a slave, and where Periya Thirumadal closes, devotion becomes very simple.
சிந்தனைக்கு
ஏக்கம் ஒரு புகாராக மாறும்போது அது பக்தியாக இருக்க முடியுமா?
To reflect on
When longing turns into complaint, can it still be devotion?